หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5553

เมื่อตั้งตัวได้ จ้าวหู่ก็ถลึงตาใส่เฉินผิงด้วยสีหน้าตกใจ "จะ-เจ้าเป็นใคร?"

เฉินผิงยิ้มน้อยๆ "ผมชื่อเฉินผิง ลูกเขยตระกูลหลิน"

ทันใดนั้นเฉียนหวังกวนกับซุนป้าก็เข้ามาดูใกล้ๆ พวกเขาเพ่งมองเฉินผิง และเมื่อเห็นว่าเขาเป็นแค่เซียนโลการะดับหกก็หัวเราะดังลั่น

เฉียนหวังกวนหัวเราะหนักกว่าเดิม "ก็แค่เจ้าหนูขั้นเซียนโลการะดับหกยังจะกล้าปากดีอีก สงสัยอยากตายมาก!"

ซุนป้าก็ร่วมเย้ยหยัน "ถ้ายังรักชีวิตก็ไปไกลๆ ซะ ไม่อย่างนั้นจะตายไม่รู้ตัว!"

"หลินเจี่ยจู้ นี่เจ้ายกลูกสาวให้ไอ้อ่อนที่อยู่แค่ขั้นเซียนโลการะดับหกงั้นเหรอ?" จ้าวหู่ถามกลั้วเสียงหัวเราะ

เฉินผิงยังเยือกเย็น สายตามองทั้งสามและพูดเสียงเรียบ "ตระกูลจ้าว ตระกูลเฉียน และตระกูลซุนจะอยู่ไม่รอดพ้นคืนนี้"

ทั้งห้องเงียบกริบหลังเขาพูดจบ และเสียงหัวเราะดังสนั่นก็ตามมา

"นี่เจ้าเสียสติหรือเปล่า? คิดเหรอว่าพลังขั้นเซียนโลการะดับหกจะกวาดล้างตระกูลเราได้ น่าขำ!" จ้าวหู่หัวเราะน้ำตาไหล

"นั่นสิ! ดูสารรูปตัวเองเถอะ คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้าคุยโวขนาดนี้ เจ้าไม่ตายดีแน่!" เฉียนหวังกวนข่มขู่เฉินผิง

ซุนป้ามองเฉินผิงอย่างเหยียดหยาม เขาโบกมือแล้วพูด "พอเถอะ ไม่ต้องสนใจเจ้าหนูนี่แล้ว หลินเจี่ยจู้ หากวันนี้ไม่มีคำตอบให้เรา การชุมนุมครั้งนี้คงไม่จบง่ายๆ!"

เมื่อเห็นว่ามาถึงขั้นนี้ หลินเจี่ยจู้ก็เริ่มคิดหนัก เขารู้ว่าเฉินผิงแข็งแกร่ง แต่ก็ยังกังวลว่าเฉินผิงอาจพูดเกินตัว

ในเมื่อหลินเจี่ยจู้ออกปากและเฉินผิงยังอยู่ใกล้ๆ จ้าวหู่จึงรู้ว่าโวยวายต่อไปคงไม่มีประโยชน์

เขาแค่นเสียงและพูด "ก็ได้! ข้าจะให้เวลาตระกูลเจ้าสักสองสามวัน หากยังไม่มีคำตอบที่เราพอใจ ตระกูลหลินจะไม่ได้อยู่ในเขตตงเซียงอีก!"

จากนั้น จ้าวหู่พร้อมกับเฉียนหวังกวนและซุนป้า รวมถึงตัวแทนตระกูลอื่นๆ ก็ออกจากบ้านตระกูลหลิน

หลังทุกคนแยกย้าย หลินเจี่ยจู้ก็ถอนหายใจยาว เขามองเฉินผิงแล้วพูด "เฉินผิง ขอบคุณที่วันนี้มาช่วย ไม่อย่างนั้นข้าก็ไม่รู้ว่าจะจบเรื่องยังไง"