หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5553

เมื่อตั้งตัวได้ จ้าวหู่ก็ถลึงตาใส่เฉินผิงด้วยสีหน้าตกใจ "จะ-เจ้าเป็นใคร?"

เฉินผิงยิ้มน้อยๆ "ผมชื่อเฉินผิง ลูกเขยตระกูลหลิน"

ทันใดนั้นเฉียนหวังกวนกับซุนป้าก็เข้ามาดูใกล้ๆ พวกเขาเพ่งมองเฉินผิง และเมื่อเห็นว่าเขาเป็นแค่เซียนโลการะดับหกก็หัวเราะดังลั่น

เฉียนหวังกวนหัวเราะหนักกว่าเดิม "ก็แค่เจ้าหนูขั้นเซียนโลการะดับหกยังจะกล้าปากดีอีก สงสัยอยากตายมาก!"

ซุนป้าก็ร่วมเย้ยหยัน "ถ้ายังรักชีวิตก็ไปไกลๆ ซะ ไม่อย่างนั้นจะตายไม่รู้ตัว!"

"หลินเจี่ยจู้ นี่เจ้ายกลูกสาวให้ไอ้อ่อนที่อยู่แค่ขั้นเซียนโลการะดับหกงั้นเหรอ?" จ้าวหู่ถามกลั้วเสียงหัวเราะ

เฉินผิงยังเยือกเย็น สายตามองทั้งสามและพูดเสียงเรียบ "ตระกูลจ้าว ตระกูลเฉียน และตระกูลซุนจะอยู่ไม่รอดพ้นคืนนี้"

ทั้งห้องเงียบกริบหลังเขาพูดจบ และเสียงหัวเราะดังสนั่นก็ตามมา

"นี่เจ้าเสียสติหรือเปล่า? คิดเหรอว่าพลังขั้นเซียนโลการะดับหกจะกวาดล้างตระกูลเราได้ น่าขำ!" จ้าวหู่หัวเราะน้ำตาไหล

"นั่นสิ! ดูสารรูปตัวเองเถอะ คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้าคุยโวขนาดนี้ เจ้าไม่ตายดีแน่!" เฉียนหวังกวนข่มขู่เฉินผิง

ซุนป้ามองเฉินผิงอย่างเหยียดหยาม เขาโบกมือแล้วพูด "พอเถอะ ไม่ต้องสนใจเจ้าหนูนี่แล้ว หลินเจี่ยจู้ หากวันนี้ไม่มีคำตอบให้เรา การชุมนุมครั้งนี้คงไม่จบง่ายๆ!"

เมื่อเห็นว่ามาถึงขั้นนี้ หลินเจี่ยจู้ก็เริ่มคิดหนัก เขารู้ว่าเฉินผิงแข็งแกร่ง แต่ก็ยังกังวลว่าเฉินผิงอาจพูดเกินตัว