หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5555

ราตรีมืดสนิทเข้าปกคลุมเขตตงเซียง

ทั่วทั้งเขตยามกลางคืนตกอยู่ในความเงียบ ทว่าภายใต้ความสงบคือพายุที่กำลังจะเกิด

เฉินผิงเคลื่อนไหวรวดเร็วราวสายฟ้าตัดผ่านความมืด แววตามุ่งมั่น ร่างกายแผ่รัศมีเยือกเย็น

คืนนี้เขาเคนเดียวจะทำลายตระกูลจ้าว ตระกูลเฉียนและตระกูลซุน เพื่อให้คนทั้งเขตตงเซียงได้เห็นความเด็ดขาดของเขา

เฉินผิงไปบ้านตระกูลจ้าวเป็นที่แรก

ประตูหน้าปิดสนิท ตามกำแพงมีแสงไฟจางๆ บรรยากาศแฝงความตึงเครียด

ปากของเฉินผิงยิ้มเยาะ เขากระโดดข้ามกำแพงเข้าไปในบ้านอย่างง่ายดาย

ทันทีที่ลงพื้น คนของตระกูลจ้าวหลายสิบก็เข้าล้อม ทุกคนชักอาวุธ แววตาพร้อมสู้

"เจ้าเป็นใคร? เหตุใดจึงบุกรุกคฤหาสน์ตระกูลจ้าว!" คนที่เป็นหัวหน้าตะโกน

สีหน้าของเฉินผิงสงบ ราวกับไม่เห็นอีกฝ่ายในสายตา เขาพูดช้าๆ "ฉันชื่อเฉินผิง ตระกูลพวกแกหยามหน้าฉันที่บ้านตระกูลหลินวันนี้ คืนนี้พวกแกต้องชดใช้"

"เฉินผิง? หมายถึงเจ้าคนโอหังที่บอกว่าสามตระกูลจะอยู่ไม่รอดพ้นคืนนี้ใช่ไหม? กล้าดียังไงบุกมาหาตระกูลจ้าวคนเดียว" หัวหน้าอีกฝ่ายคำราม เขาสะบัดมือ แล้วคนอื่นๆ ก็เข้าจู่โจมเฉินผิง

เฉินผิงยืนนิ่งอยู่กับที่ เมื่อศัตรูถึงตัว ร่างของเขาก็ขยับกะทันหัน แผ่คลื่นรัศมีรุนแรง

รัศมีนั้นซัดพวกเขาลอยละลิ่ว หล่นกระแทกพื้นและตายโดยไม่ทันได้กรีดร้อง

พริบตาเดียวผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนก็พ่ายแพ้ เลือดของพวกเขานองพื้น

เฉินผิงไม่สนใจจะมองศพเหล่านั้น ก้าวเข้าไปยังห้องโถงหลักของคฤหาสน์ตระกูลจ้าว

จ้าวหู่และสมาชิกหลักของตระกูลจ้าวที่อยู่ข้างในกำลังหารือกัน เมื่อได้ยินเสียงข้างนอกก็รีบออกไป

พูดจบร่างของเขาก็เลือนหายไป ทันใดนั้นก็ปรากฏตัวตรงหน้าจ้าวหู่ ซัดหมัดใส่หน้าอก

จ้าวหู่พยายามหลบแต่กลับขยับไม่ได้ ราวกับมีพลังล่องหนจับตัวไว้

ศัตรูไร้ฝีมือแบบนี้ เฉินผิงไม่จำเป็นต้องใช้กระบี่พิฆาตมังกร

"ท่านประมุข!" สมาชิกคนอื่นๆ ของตระกูลจ้าวร้องขึ้นเมื่อเห็นจ้าวหู่ล้มลง

เฉินผิงไม่สนใจ กวาดล้างคฤหาสน์ตระกูลจ้าวต่อไป

เขาทะยานไปรอบๆ คฤหาสน์ราวสายฟ้า ไม่ว่าจะผ่านไปที่ใด คนของตระกูลจ้าวต่างล้มตาย