หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5556

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง คฤหาสน์ตระกูลจ้าวก็เหลือเฉินผิงคนเดียวที่ยังมีชีวิต ความเงียบปกคลุมไปทั่ว เหลือเพียงกลิ่นเลือดในอากาศที่บ่งบอกถึงการสังหารหมู่

เฉินผิงเดินออกจากบ้านตระกูลจ้าวโดยไม่มีเลือดสักหยดเปื้อนตัว เขามองฟ้ายามราตรีพลางพึมพำ "ต่อไปก็ตระกูลเฉียน"

ร่างของเขากระพริบหายไป มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ตระกูลเฉียน

เมื่อเฉินผิงมาถึง ตระกูลเฉียนกำลังตื่นตัวเต็มที่

กับดักและอาวุธลับถูกวางไว้ทั่วคฤหาสน์ เหล่ายอดฝีมือตระกูลเฉียนอาวุธครบมือ แววตาพวกเขาระแวดระวัง

เฉินผิงยืนต่อหน้าบ้านตระกูลเฉียน มองประตูที่ปิดสนิท ริมฝีปากยิ้มเยาะ

เฉินผิงโบกมือ พลังรุนแรงกระแทกประตู

เกิดเสียงดังสนั่น ประตูคฤหาสน์ตระกูลเฉียนพังทลาย เศษไม้ปลิวว่อน

"ใครบุกรุกคฤหาสน์ของข้า!" เฉียนหวังกวนวิ่งมาจากข้างใน เหล่ายอดฝีมือตระกูลเฉียนวิ่งตามมา

เฉินผิงมองเฉียนหวังกวนแล้วถาม "ฉันเอง วันนี้ตระกูลของพวกแกต้องพินาศ"

"เฉินผิง? ช่างกล้านักที่บุกมาหาตระกูลเฉียนคนเดียว!" เฉียนหวังกวนยิ้มเย้ย เขาสะบัดมือเป็นสัญญาณให้ผู้บำเพ็ญเพียรของตระกูลโจมตีเฉินผิงพร้อมกัน

เฉินผิงยืนนิ่งพร้อมแววตาเหยียดหยาม

มือของเขาขยับประสานอิน ทันใดนั้นริ้วปราณเพลิงก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือ

เปลวไฟพุ่งใส่พวกตระกูลเฉียนราวดาวตกเพลิง

เหล่ายอดฝีมือรีบหลบ แต่เปลวไฟราวกับมีดวงตา ไล่ล่าพวกเขาไม่ลดละ

ผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลเฉียนถูกแผดเผาเป็นเถ้าถ่าน

เฉียนหวังกวนหน้าซีดเมื่อเห็นอย่างนั้น เขาควักของวิเศษออกจากเสื้อ มันส่องประกายด้วยรัศมีและแสงระยิบระยับ

เฉียนหวังกวนที่เห็นทุกอย่างกลัวจนกางเกงเปียกแฉะ

เฉินผิงมองเฉียนหวังกวนและเดินเข้าไปหาช้าๆ

เมื่อได้ยินอย่างนั้น เฉินผิงก็อดหัวเราะไม่ได้

"โง่เขลานัก แค่ฆ่าแกซะ สมบัติตระกูลของแกก็จะเป็นของฉันอยู่ดีไม่ใช่เหรอ?" เขาพูด

เฉียนหวังกวนชะงัก ไม่เข้าใจคำพูดของเฉินผิง ปกติแล้วถ้าเสนอสมบัติแลกกับชีวิตก็ต้องยอมรับสิ แล้วทำไมถึงไม่ได้ผลกับเฉินผิง?

ก่อนที่เฉียนหวังกวนจะทันได้ตอบโต้ ปราณเพลิงก็ลุกโชน เผาร่างเขาเป็นขี้เถ้า

เฉินผิงหยิบถุงใส่ของออกมาและกวาดสมบัติกับทรัพยากรของตระกูลเฉียนไปเป็นของเขา