หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5561

ขณะนั้นเฉินผิงอยู่ท่ามกลางความมืด เขาลืมตาขึ้นช้าๆ มองเห็นท้องฟ้าที่ไม่คุ้นเคย อุกกาบาตมากมายพุ่งผ่านไป ทุกลูกล้วนปกคลุมด้วยเปลวเพลิง

ร่างของเฉินผิงมอดไหม้ แต่ไม่รู้สึกเจ็บปวด ราวกับไม่ใช่ร่างกายของเขาอีกต่อไป

ตูม!

ทันใดนั้นก็เกิดเสียงดังสนั่น เฉินผิงมองเห็นอุกกาบาตมากมายแตกออก ระเบิดราวกับดอกไม้ไฟอันตระการตา

เฉินผิงสับสนไปหมด ไม่อาจเข้าใจว่าพลังแบบไหนที่ทำลายอุกกาบาตเหล่านั้นได้

ทันใดนั้น เสียงเย็นยะเยือกก็ดังขึ้น "ในที่สุดเจ้าก็ตื่นขึ้นมาแล้ว..."

เฉินผิงรีบมองตามเสียงนั้น มองเห็นชายคนหนึ่งอยู่ห่างออกไปราวสามร้อยเมตร

ชายผู้มีใบหน้าเคร่งขรึมสวมชุดคลุมยาว เขายืนเอามือไขว้หลัง พลังอำนาจแผ่ออกจากตัว

เมื่อเฉินผิงเห็นเขา แรงกดดันประหลาดก็ผุดขึ้นมาจนทำให้รู้สึกไม่สบายใจ

"ที่นี่ที่ไหนเหรอครับ?" เฉินผิงถามอย่างนอบน้อม

เมื่อไม่รู้ตัวตนและพลังของอีกฝ่ายควรสุภาพไว้ก่อน ความโอหังจะพาไปสู่ความตาย

ชายคนนั้นมองเฉินผิงและยิ้ม "ไม่ใช่สถานที่ทั่วไป..."

คำพูดของเขายิ่งทำให้เฉินผิงงุนงง แต่ก็ไม่กล้าเซ้าซี้มากด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่พอใจ

"งั้นช่วยบอกได้ไหมว่าท่านเป็นใคร?" เฉินผิงถาม

เพราะเฉินผิงไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน เขาจึงลองถามตัวตนของอีกฝ่าย

หากเป็นศัตรู เฉินผิงก็จะหาทางหนี เขาจะตายอยู่ที่นี่ไม่ได้

วันเวลาผ่านไปและมีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมาย ไม่แปลกที่คนรุ่นเก่าจะไม่รู้จักพวกหน้าใหม่

"เจ้าเป็นคนฉลาด" แววตาของเขาเป็นประกาย ไม่นึกว่าเฉินผิงจะเดาถูก

"แต่ไม่ใช่ผู้อาวุโสธรรมดาหรอกนะ เพราะข้าคือคนที่ก่อตั้งตำหนักทวยเทพ" เขาพูดต่อ

ทันทีที่พูดอย่างนั้น เฉินผิงก็พลันตกตะลึง คาดไม่ถึงว่าชายแก่ผู้นี้จะเป็นผู้ก่อตั้งตำหนักทวยเทพ

"แปลว่าคุณคือราชาสูงสุดคนแรกของตำหนักทวยเทพ?" ลมหายใจของเฉินผิงถี่ขึ้น

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้..." เขาตอบและถาม "เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"