หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5567

ที่วังราชาสูงสุดในชั้นแปด หลิงซื่อ เจ้าตำหนักลำดับสี่เดินอยู่ใต้หลังคาผลึกที่เปล่งประกายราวกับดวงดาว ในใจเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะช่วยเฉินผิงออกมาจากอันตราย

หยุนเสี่ยวเปิดประตูพุ่งเข้ามา มือจับชายกระโปรงขณะวิ่ง "เจ้าตำหนักซื่อ เจ้าตำหนักซานพร้อมกับคนของเขามาถึงแล้ว ตอนนี้อยู่ที่หน้าประตูหลัก ให้เข้ามาเลยดีไหม?"

"เขาต้องการอะไร?" หลิงซื่อถามอย่างเยือกเย็น คิ้วขมวดเป็นรอยย่น

เจ้าตำหนักซานมีที่พำนักอันโออ่าของเขาเองอยู่แล้ว ราชาสูงสุดออกเดินทางไปที่ชั้นเก้าและปล่อยให้หลิงซื่อดูแลที่นี่ ไม่ได้มอบหมายให้เจ้าตำหนักคนอื่น การที่เจ้าตำหนักซานพาคนมาโดยไม่บอกล่วงหน้าย่อมหมายถึงปัญหา

หยุนเสี่ยวพูดต่อ "เขาบอกว่ามาหารือเรื่องสำคัญกับท่าน"

"งั้นไปกันเถอะ ไปพบเขากัน" หลิงซื่อออกไปพร้อมหยุนเสี่ยวและองครักษ์สวรรค์จำนวนหนึ่ง

เสียงรองเท้าเหล็กกระทบพื้นขณะที่พวกเขามุ่งสู่ประตูตำหนัก

เจ้าตำหนักซานรออยู่ที่ด้านนอก พร้อมศิษย์อีกหลายสิบและนักรบสวมเกราะ แต่ละคนดูเย่อหยิ่งจองหอง

สีหน้าเจ้าตำหนักซานมีร่องรอยความโลภ คนของเขาที่อยู่ด้านหลังก็ไม่ต่างกันนัก ราวกับมั่นใจว่าชัยชนะจะเป็นของพวกเขา

"เจ้าตำหนักซาน ท่านพาคนมามากมายด้วยจุดประสงค์ใด?" เสียงหลิงซื่อเฉียบคม

เธอยืนตัวตรง แววตาไม่สั่นคลอนแม้จะอยู่ต่อหน้าอีกฝ่ายที่กำลังคนเหนือกว่า

เจ้าตำหนักซานเดินมาข้างหน้า สายตาราวกับจะแผดเผาเธอ "เจ้าตำหนักซื่อ ลือกันว่าท่านพาองครักษ์ไปที่ชั้นหกโดยไม่ได้รับอนุญาต หลายคนกลับมาในสภาพบาดเจ็บ จริงหรือไม่?"

น้ำเสียงของเขาราวกับล่วงรู้ทุกความลับของเธอ

หัวใจหลิงซื่อเต้นไม่เป็นจังหวะ กะจะมาหาเรื่องอยู่แล้วสินะ แต่น้ำเสียงของเธอยังราบเรียบ

ความโลภผุดขึ้นในตาของเขา สายตาจ้องจะครอบครองราชวังแห่งนี้

เขาหันกลับไปเพื่อพูดกับฝูงชน ถ้อยคำของเขาที่อ้างถึงกฎระเบียบของชาวสวรรค์ปลุกปั่นให้ทุกคนรังเกียจเธอ

"กล้าดียังไง!" หลิงซื่อตะโกนด้วยความโกรธเคือง

โทสะแล่นพล่านไปทั่วเมื่อได้ยินคำกล่าวหานั้น เธอรู้ว่าเจ้าตำหนักซานร้ายกาจ แต่ไม่นึกว่าเขาจะกล้าใส่ร้ายเธอต่อหน้าฝูงชนแบบนี้