ตอนที่ 799 ใช้หมากดำ
ฉู่เฟิงทำหน้าเคร่ง “จะให้สายลับผู้นั้นมีชีวิตกลับมาที่เมืองหลวงไม่ได้ เจ้าส่งหมากดำไปทันที สังหารสายลับที่เปิดเผยโฉมหน้าแล้วทั้งหมด”
องครักษ์รับคำแล้วออกไป ส่วนฉู่เฟิงไม่มีกะใจออกไปร่ำสุราแล้ว ได้แต่นั่งกลัดกลุ้มอยู่ในห้องหนังสือเสียเนิ่นนาน จนสุดท้ายก็ลุกขึ้นไปยังโถงข้าง
คุณชายสวีลุกขึ้นทันที ประสานมือคารวะฉู่เฟิง “หากท่านอ๋องมีธุระต้องจัดการ พวกเราค่อยพบกันใหม่วันหลังก็ได้ขอรับ”
ฉู่เฟิงโบกมือ “ไม่ต้องหรอก ไปวันนี้แหละ ข้ามีเรื่องอยากปรึกษาเจ้าอยู่พอดี”
คุณชายสวีเป็นบุตรชายคนเล็กของผู้อาวุโสสวี เขาเคยช่วยชีวิตเสด็จปู่ให้ช่วงชิงบัลลังก์ได้สำเร็จ แม้กระทั่งพูดได้ว่าที่ฉู่เฟิงยืนอยู่ในฐานะองค์ชายได้ ผู้อาวุโสสวีมีส่วนช่วยไม่น้อย
แต่น่าเสียดายนักที่ความสามารถของผู้อาวุโสสวีกลับไม่อาจสืบต่อไปได้ หลังจากสิ้นใจไป เหล่าบุตรชายก็บริหารกิจการที่เขาสร้างมาล้มเหลวไปเจ็ดแปดส่วน คุณชายสวีเป็นบุตรชายคนเล็กของเขากับอนุ ตอนที่เขาตาย บุตรชายคนเล็กคนนี้ยังอายุไม่ครบปีเลยด้วยซ้ำ
วันนี้เขามาหาถึงที่ บอกว่าพบสิ่งที่บิดาทำไว้ก่อนตายอยู่ใต้หมอน ภายในสมุดเล่มนั้นบันทึกสิ่งที่บิดาเรียนรู้ทั้งหมดในชีวิต เขาคิดจะใช้สิ่งที่บิดาทิ้งไว้ให้เหล่านี้ช่วยเหลือกษัตริย์ผู้เฉลียวฉลาด
และฉู่เฟิงก็เป็นกษัตริย์ผู้เฉลียวฉลาดที่คุณชายสวีเลือกแล้ว
คำพูดของคุณชายสวีจะจริงหรือเท็จ วันนี้เป็นโอกาสดีที่จะได้พิสูจน์แล้ว
…
ร้านจุ้ยเซียน
ฉู่เฟิงต้องการห้องส่วนตัวติดถนนห้องหนึ่ง เขากับคุณชายสวีนั่งอยู่บนระเบียงเปิดโล่ง ร่ำสุราไปพลาง มองคนที่เดินไปมาบนถนนไปพลาง พร้อมกันนั้นก็สนทนาสัพเพเหระไปด้วย
ครั้นเห็นคุณชายสวีเริ่มผ่อนคลายขึ้น ฉู่เฟิงก็กล่าวในใจว่าโอกาสมาถึงแล้ว จึงเอ่ยปาก “ข้ามีเรื่องจะขอคำแนะนำจากคุณชายสวี”
คุณชายสวียกยิ้มจ้าง “ท่านอ๋องเชิญพูดขอรับ!”
“ก่อนที่จะขอคำแนะนำจากคุณชายสวี ข้าอยากถามก่อนสักหน่อย ว่าเหตุใดถึงเลือกข้า คนทั่วทั้งใต้หล้าล้วนรู้ว่าเสด็จพ่อโปรดปราณจิ้นอ๋องมากกว่า อยากจะให้เขาขึ้นครองราชย์ต่อ เจ้าไม่รู้หรือไร” ฉู่เฟิงกล่าว
“เรื่องที่คนทั่วทั้งใต้หล้าล้วนรู้ ข้าย่อมไม่มีทางไม่รู้ขอรับ แต่หากแม้แต่ฮ่องเต้ก็อยากให้เขาขึ้นครองราชย์ แล้วเหตุใดเขาจะยังต้องการคนเช่นข้าด้วย” คุณชายสวีตอบเสียงเรียบ
ฉู่เฟิงเข้าใจในทันที ถูกต้อง คำพูดนี้ถูกต้องทุกประการ! เป็นเขาเองที่ถามคำถามโง่เง่าออกไป
เขาไม่สงสัยอีกต่อไป พูดเข้าประเด็นว่า “แม้ตงฟางมู่จะเกษียณมาแล้วหลายปี แต่เขายังคงครอบครองอำนาจและบารมี ขอเพียงได้รับการสนับสนุนจากเขา ข้ายังต้องกังวลว่าง่ายใหญ่ของข้าจะไม่สำเร็จอีกหรือ”
คุณชายสวีพยักหน้า “ไม่ผิด นี่เป็นวิธีการที่ดีที่สุด เพียงแต่ได้ยินมาว่าตงฟางมู่เคยให้คำสัตย์ต่อหน้าแท่นบรรทมของฮ่องเต้องค์ก่อน ว่าจะไม่เลือกข้างฝั่งใดเป็นอันขาด ยิ่งไม่มีทางครอบครองอำนาจทหารครึ่งหนึ่งของแคว้นฉู่ แล้วเขาก็ทำได้จริงๆ”
ฉู่เฟิงแค่นหัวเราะ “จะอย่างไรก็แล้วแต่ จิ้นอ๋องเป็นลูกศิษย์ของเขา แล้วเขาจะไม่มีใจลำเอียงได้อย่างไร”
คุณชายสวีพยักหน้าอีกครั้ง “ท่านพูดถูกต้อง แต่ข้าได้ยินมาว่าคุณหนูตงฟางแยกทางกับชางหยวนโหวแล้ว บุตรีในจวนโหวเป็นตัวปลอม ส่วนบุตรีที่อยู่ในคฤหาสน์ตงฟางต่างหากคือตัวจริง หากท่านอ๋องเอาชนะใจคุณหนูผู้นั้นได้ ผูกสมัครรักใคร่นางไปตลอดชีวิต ย่อมต้องได้ชัยชนะในตำแหน่งหลานเขยเหนือลูกศิษย์ของเขาแน่ขอรับ”
ฉูเฟิงพยักหน้าบ้าง “มีเหตุผล เพียงแต่เรื่องนี้ยากจะสำเร็จยิ่ง คฤหาสน์ตงฟางไม่ใช่สถานที่ที่ใครจะเข้าออกก็ได้ อีกทั้งแม่นางผู้นั้นไม่ได้ออกจากคฤหาสน์บ่อยนัก ต่อให้ออกมาข้างนอกก็มีคนตามติดอยู่เสมอ ถึงแม้จะเข้าวังไป ก็มีคนคอยช่วยเหลือนางอย่างลับๆ เช่นกัน ข้าไม่สบโอกาสเสียที ถึงได้มาขอคำแนะนำจากเจ้าอย่างไรเล่า”
คุณชายสวียิ้ม “เรื่องนี้ง่ายนัก ในบรรดาจวนชนชั้นสูงในเมืองหลวงมักชอบจัดงานเลี้ยงด้วยจุดประสงค์ต่างๆ นานา ปากบอกว่าเป็นงานเลี้ยงชมบุปผา แต่ความจริงแล้วเป็นงานเลี้ยงหาคู่ให้บุตรและบุตรีของตนเองมากกว่า!”
……….
ตอนที่ 800 อาซื่อแห่งศาลาว่าการ
เสี่ยวเอ้อร์พลันมีสีหน้างุนงง “ทูตแคว้นจิน? ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน ที่นี่ไม่มีทูตแคว้นจินพักอยู่นะขอรับ”
“เจ้ามาอยู่ที่นี่นานเท่าไรแล้ว” หูเฟิงถาม
“เรียนคุณชาย ข้าอยู่ที่นี่ได้สามปีแล้วขอรับ” เสี่ยวเอ๋อร์ตอบความ
“เมื่อวานเจ้าก็อยู่ที่นี่หรือ” เขาถามอีกครั้ง
เสี่ยวเอ้อร์ตอบทันที “อยู่ขอรับ สามปีมานี้ข้าไม่เคยหยุดงานเลยแม้แต่วันเดียว”
หูเฟิงยิ้มจาง “เจ้ารู้จักอาซื่อแห่งศาลาว่าการหรือไม่”
รอยยิ้มกองโตบนใบหน้าของเสี่ยวเอ้อร์พลันชะงักค้าง ก่อนจะตอบรับในทันที “ไม่รู้จักขอรับ ข้าเป็นเพียงคนงานต่ำต้อยคนหนึ่ง จะรู้จักคนของศาลาว่าการได้อย่างไรกัน”
โจวกังที่อยู่ข้างกายหูเฟิงถามต่อ “สถานพักม้าแห่งนี้ไม่ได้เปิดเป็นกิจการส่วนตัว แต่เป็นสถานพักม้าที่ขุนนางในเมืองจัดการดูแล คนส่วนใหญ่ที่พักอยู่ที่นี่ก็มีตำแหน่งขุนนางทั้งนั้น ใต้เท้าเจ้าเมืองก็มาบ่อยไป เจ้าไม่รู้จักอาซื่อได้อย่างไร”
เสี่ยวเอ้อร์ส่ายหน้าทันใด “ข้าเคยเห็นใต้เท้าเจ้าเมืองเพียงไกลๆ ครั้งเดียว ส่วนอาซื่อเป็นใครนั้น ข้าไม่รู้จริงๆ ขอรับ”
หูเฟิงจ้องหน้าเสี่ยวเอ้อร์ อีกฝ่ายปลอมตัวอย่างดี แต่ต่อให้ปลอมตัวดีเพียงใดก็ไม่มีประโยชน์ ดวงตาของคนไม่มีทางปลอมแปลงได้ และในดวงตาของเสี่ยวเอ้อร์เริ่มลนลานแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาไม่รู้ว่าอาซื่อถูกจับไปแล้วเรียบร้อย
“อาซื่อก่อเรื่องที่ประตูเมือง ข้าพบเขาเข้าพอดี จึงจับเขาไว้แล้ว เจ้าไม่รู้จักเขาก็ช่างเถอะ” หูเฟิงกล่าว ก่อนจะหมุนกายไปมองลานกว้างที่สะอาดเอี่ยมอีกครั้ง เขายิ้มกล่าวอีกว่า “เด็กพวกนี้ช่างไร้เดียงสาจริงๆ”
เสี่ยวเอ้อร์พยักหน้าหงึกหงัก “เด็กย่อมไร้เดียงสาอยู่แล้วขอรับ” เขาเหล่มองเด็กๆ ที่วิ่งเล่นอยู่ในลานรอบหนึ่ง ขณะเดียวกันนั้นก็มีเม็ดเหงื่อซึมออกมาจากหน้าผาก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา
พฤษภาคม 2569 แล้วจ้า หายไปเดือนกว่าแล้ว ไรด์อย่าลืมกลับมาอัพให้อ่านต่อนะคะ กำลังสนุกเลย...
แอดรบกวนลงให้อ่านจนจบได้ไหมคะ รออ่านอยู่น้า...
สนุกมากค่ะ แอดรบกวนอัปให้อ่านจนจบได้ไหมคะรออ่านอยู่น้าาาาา...
อัพเดทตอนใหม่เมื่อไรค่ะ...
คุณแอดมินผู้ใจดี ช่วยอัพเดทตอนใหม่เยอะๆเลยนะคะ ชอบมาก สนุก พลีสสสสส...
รอตอนต่อไปอยู่นะคะ...
เอาใจช่วยหูเฟิงทวงคทนอำนาจนะ...
ถ้าพ่อไม่ถูกเมียรังแกจนเกือบตายก็คงไม่ตื่นสินะ...
ดีใจกับเสี่ยวเฟิง...