ทันใดนั้นเอง หลัวซิวก็ขมวดคิ้วลงเล็กน้อย สายตามองไปทางดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่อยู่ห่างไกลออกไป ในช่วงเวลาที่เขาฝึกตนอยู่นั้น จีเสี่ยวจื่อทั้งสามคนก็ไปฝึกฝนเก็บเกี่ยวประสบการณ์บนดาวเคราะห์ดวงนั้น ดูเหมือนพวกเขาทั้งสามจะพบเจอปัญหานิดหน่อย
ขณะที่หลัวซิวมองไปทางดาวเคราะห์ดวงนั้น แสงกลดวงหนึ่งเคลื่อนที่ทะลวงอนัตตาแล้วพุ่งออกมาด้วยความเร็วที่รวดเร็วอย่างยิ่ง ซึ่งแสงกลดังกล่าวก็คือเรือรบทองคำที่เขามอบให้จีเสี่ยวจื่อนั่นเอง
ด้านหลังของเรือรบทองคำ ก็มีแสงกลดวงหนึ่งไล่ตามมาเช่นกัน ความเร็วของแสงกลดวงดังกล่าวไม่ช้าเลยแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดเจนเลยว่านั่นก็เป็นเรือรบระดับจ้าวมหาเทพลำหนึ่งเช่นกัน
หลังจากผ่านไปพักหนึ่ง เรือรบของจีเสี่ยวจื่อก็บินมาถึงแล้ว ก่อนจะจอดลงข้าง ๆ อสูรดูดจิต
อสูรดูดจิต ณ ปัจจุบันเติบโตจนน่ากลัวมาก ๆ หลังจากกลืนกินช่องจิตไปเป็นจำนวนมาก ผลการฝึกตนของมันก็บรรลุถึงมกุฎเทพขั้นสูง หากสามารถกลืนกินช่องจิตจ้าวมหาเทพจำนวนมาก หรือช่องจิตจักรพรรดิเทพหนึ่งดวง มันก็สามารถเลื่อนขั้นขึ้นไปถึงระดับจ้าวมหาเทพ
ลำตัวของอสูรดูดจิตลอยอยู่กลางห้วงดารา เหมือนดั่งป้อมปราการที่ถูกสร้างมาจากเหล็กสีดำ ชี่ฉกรรจ์ที่เหมือนดั่งยุคดึกดำบรรพ์ตลบฟุ้งไปทั่ว ดูน่าเกรงขามอย่างมาก
เรือรบที่ไล่ตามมาก็จอดลงในตำแหน่งที่อยู่ห่างไกลออกไปเช่นกัน สีหน้าของชายทั้งสองที่ยืนอยู่บนชั้นดาดฟ้าของเรือรบต่างดูย่ำแย่ เมื่อหนึ่งในนั้นสังเกตเห็นอสูรดูดจิต แววตาจึงดูผงะไปอย่างควบคุมไม่ได้
“เจ้าเองหรือ!”
ฝ่ายตรงข้ามตกตะลึงจนอุทานออกมาในทันที และหลัวซิวก็สังเกตเห็นคนดังกล่าวเป็นทำอะไรอยู่แล้ว ซึ่งเขาก็คือกงเฉิงหมิง
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: มหายุทธ์ สะท้านภพ
มึงๆ กูๆ เชี้ยไรเยอะแยะวะ นิยายจีนนะโว้ย อ่านเจอแล้วสดุดเสียรมตลอด...
แปลต่อทีค่า รออ่านอยู่นะคะ🥺🥺...
มีต่อไหมครับ...
รออยู่นะครับ...
เรื่องเก่าอัพเดตบ้าง ไม่ใช่ลงแต่เรื่องใหม่...
เมื่อไรจะลงซักที...
เค้ายังแปลอยู่ไหมครับ...
ไม่ลงให้อ่านซักที...
รออานยุ...
รอต่อไปครับ...