องค์ชายาหมื่นพิษ บทที่ 138 นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรือ2

sprite

“หยุนเจ๋อ สีหน้าเจ้าดูอ่อนล้ายิ่ง มีที่ลำบากอะไรหรือไม่”

ขอบตาของฉู่หยุนเจ๋อคล้ำนิดๆ เซียวปี้เฉิงเห็นแล้วจึงถามด้วยความเป็นห่วงนิดหน่อย

“ตอนนี้ข้าทำงานที่กรมราชทัณฑ์ ท่านปู่ต้องการให้ข้าเริ่มจากหนึ่ง ก้าวอย่างมั่นคง สั่งสมประสบการณ์ ทีแรกข้าไม่คิดอาศัยท่านปู่คุ้มครอง ความจริงนี่ก็ไม่มีอะไร เพียงแต่ลูกหลานสกุลเฟิงสองสามคนนั่นหาเรื่องข้าหลายครั้ง ข้าจึงต้องเหนื่อยกับพวกเขาไม่น้อย”

เซียวปี้เฉิงขมวดคิ้วนิดๆ นึกได้ว่ากรมราชทัณฑ์เป็นกองกำลังของเสนาบดีฝ่ายซ้ายเฟิงมาตลอด

“คงเป็นเพราะเรื่องของเฟิงเหยียน สกุลเฟิงก็เลยมีความแค้นกับจวนเหวินกั๋วกง”

ก่อนหน้านี้เฟิงเหยียนมีเรื่องกับเขาสองสามครั้ง ถัดมาก็เป็นเรื่องงูพิษ เขากับหยุนหลิงไม่ยอมช่วย บัดนี้เจ้านั่นนอนติดเตียงกึ่งอัมพาต อาศัยน้ำแกงยารักษาลมหายใจ

เฟิงเหยียนเป็นพวกเสเพล ไม่ได้รับความสำคัญจากเสนาบดีฝ่ายซ้ายเฟิงเท่าไร แต่อย่างไรเขาก็คือหลานชายในภรรยาเอกของเสนาบดีฝ่ายซ้ายเฟิง

ฉู่หยุนเจ๋อยิ้มอย่างไม่มีความหมาย ทว่าในใจกลับแวบไอเย็น “ศัตรูมาอย่างไรก็ป้องกันอย่างนั้น สรุปแล้วข้าไม่กลัว เขาซ่อนงูพิษร้ายอยู่ในกล่องของขวัญ บัดนี้ก็ได้รับผลกรรมแล้ว!”

หากทำร้ายถูกหยุนหลิงจริง เพื่อน้องสาว เขาที่เป็นพี่ชายก็จะขอสู้สุดชีวิตกับอีกฝ่าย

เซียวปี้เฉิงพยักหน้า แต่กลับเหม่อลอยอยู่บ้าง

เขามีข้อสงสัยหนึ่งมาตลอด เขาพบปะกับเฟิงเหยียนหลายครั้ง และเขาก็คิดว่าตนรู้จักธาตุแท้ของเฟิงเหยียนดีมาก

คนผู้นี้ขี้ขลาดต่ำช้า นิดหน่อยก็ต้องเอาคืน แม้จะใช้อุบายเลวทราม แต่ก็ไม่ถึงกับโหดเหี้ยม

เรื่องที่ซ่อนงูพิษร้ายอยู่ในกล่องของขวัญ...ลักษณะไม่เหมือนเฟิงเหยียนเป็นผู้กระทำ

ขณะที่เขากำลังคิดอยู่ในใจ บ่าวรับใช้คนหนึ่งก็รีบๆ ร้อนๆ วิ่งมา กระซิบกระซาบกับฉู่หยุนเจ๋อสองสามประโยค

ครู่หนึ่งแล้ว ฉู่หยุนเจ๋อก็ประสานมือขออภัย “พี่ปี้เฉิง กรมราชทัณฑ์มีคดีที่ต้องสะสางด่วน ข้าต้องขอตัวก่อน”

เซียวปี้เฉิงพยักหน้า มองเขาจากไปอย่างรีบร้อน จากนั้นก็เดินอยู่ในสวนตามลำพังระยะทางหนึ่ง

จู่ๆ เขาก็หยุดฝีเท้า สายตามองตรงไปยังเงาร่างหนึ่งที่อยู่ด้านหน้าไม่ไกล ขมวดคิ้วน้อยๆ

สวนดอกไม้ยามหัวค่ำ ดอกไม้เบ่งบานงดงามใต้แสงจันทร์ สีสันโดดเด่นแย่งกันอวดโฉม

ในพุ่มดอกไม้ มีเงาร่างผอมบางหนึ่งยืนรับลมอยู่ ในจวนเหวินกั๋วกงที่ประดับประดาด้วยโคมไฟ ชุดขาวนั้นแลดูอ้างว้างและโดดเดี่ยว

“...พี่ปี้เฉิง”

สายตาฉู่หยุนหานจับจ้องอยู่กับเซียวปี้เฉิง กรอบตาแดงเล็กน้อย สีหน้าซีดเซียว

เดิมนางถูกกักบริเวณ แต่พอได้ยินว่าเซียวปี้เฉิงมาจวนเหวินกั๋วกง จึงอดหนีออกมาไม่ได้

เมื่อเห็นเซียวปี้เฉิงมีใบหน้าเรียบเฉย ไม่พูด ฉู่หยุนหานก็อดเดินเข้าหาอีกสองสามก้าวไม่ได้

“พี่ปี้เฉิง ข้าได้ยินท่านแม่บอกว่า...ดวงตาของท่านหายดีแล้ว?”

ฉู่หยุนหานมองประเมินดวงหน้าเซียวปี้เฉิง พบว่าดวงตาอีกฝ่ายมีแวว ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่มืดสนิท แต่เป็นความน่าหลงใหลชิงหัวใจเหมือนความทรงจำในอดีต

เมื่อเห็นดวงตาคู่นี้แล้ว หัวใจของนางก็ถูกอารมณ์ซับซ้อนต่างๆ นานาเติมเต็มชั่วขณะ ผ่านไปนานก็ไม่อาจสงบ

“อืม”

เซียวปี้เฉิงตอบรับเบาๆ เสียงหนึ่ง ฟังไม่ออกว่าเป็นอารมณ์แบบไหน

ฉู่หยุนหานเค้นรอยยิ้ม น้ำเสียงคล้ายตื่นเต้นบางส่วน “ดีจริง...สองปีมานี้ สิ่งที่ใจข้าคาดหวังมากที่สุดก็คือดวงตาท่านหายดี ตอนนี้...ในที่สุดตอนนี้...ข้าดีใจมากจริงๆ”

ระหว่างพูด กรอบตาของนางก็แดงขึ้นมาอีก น้ำเสียงสะอื้น

อ่าน องค์ชายาหมื่นพิษ บทที่ 138 นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรือ2

นิยาย องค์ชายาหมื่นพิษ นี้เต็ม อ่าน บทที่ 138 นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรือ2 และบทอื่น ๆ ได้ที่นี่

นิยาย องค์ชายาหมื่นพิษ โดย หลิงหลิง กำลังมาถึงสถานการณ์ที่น่าทึ่งโดยมี บทที่ 138 นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรือ2 ที่ซึ่งความรักของนักแสดงนำชายและนางเอกจะดำเนินไป ติดตามนิยายเรื่องนี้ได้ที่ novelones.com

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง:

องค์ชายาหมื่นพิษ บทที่ 138 นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรือ2

นิยาย องค์ชายาหมื่นพิษ บทที่ 138 นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรือ2