องค์ชายาหมื่นพิษ บทที่ 147 พิษแปลกกำยานดับวิญญาณ 1

sprite

หยุนหลิงได้สติกลับมา คิ้วที่ขมวดผ่อนคลายลง สีหน้ายิ้มแย้ม พร้อมพูดสั่งขึ้นว่า “ไปเตรียมขนมหวานกับน้ำชามา”

สำหรับอู่อานกงในตำนานคนนี้ หยุนหลิงรู้สึกแปลกใจมาตลอด

ได้ยินว่าเขากับไท่ซ่างหวงเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน ก่อนที่จะมาเป็นส่วนหนึ่งในราชสำนัก เขาเคยเป็นคนในยุทธภพมาก่อน

หยุนหลิงรอคอยให้อู่อานกงกลับมาตลอด จะได้ช่วยโฆษณาขี้ผึ้งโสมหิมะสูตรปรับปรุงของนาง

“เดี๋ยวจะได้ลองถามเรื่องสูตรกำยานสงบจิตนี้ด้วย บางทีอาจจะได้ข้อมูลอะไรบ้าง”

หยุนหลิงกำลังพูดอยู่อย่างพึมพำ ก็ได้ยินเสียงเร่งรีบเหมือนระฆังดังขึ้นตรงหน้าประตูเรือนหลั่นชิง ซึ่งเรียกว่าเสียงดังสนั่นฟ้า กระเบื้องหลังคาแทบหลุดตกลงมา

“เจ้าสาม ภรรยาของเจ้าอยู่ที่ไหน? ข้าจะดูขี้ผึ้งโสมหิมะที่นางทำขึ้นมา ดีเหมือนอย่างที่เจ้าพูดแบบนั้นจริงไหม”

ตั้งแต่แผ่นดินต้าโจวสงบแล้ว ชีวิตบั้นปลายของอู่อานกง ล้วนท่องเที่ยวไปทั่วทุกหนทุกแห่งอยู่ตลอด ตามหาดอกไม้ต้นไม้แปลก ๆ แต่ละชนิด

เขาพอได้ยินข่าวลือของหยุนหลิงมาบ้าง แต่ไม่เคยเห็นหน้า

เสียงเซียวปี้เฉิงดังขึ้นตามอย่างจนใจว่า “ซือจู่ท่านไม่ต้องรีบ ท่านวางของลงก่อน.....”

หยุนหลิงยกมือขึ้นเปิดผ้าม่านโปร่งที่บังศาลา เงยหน้ามองไป เห็นชายชราร่างผอมคนหนึ่งสวมผ้ากระสอบเดินเข้ามา มีปลาเฉาฮื้อสองตัวผูกตรงรอบเอวอีกฝ่าย สวมรองเท้าฟางขาดรุ่งริ่ง ฝีเท้าแข็งแกร่ง

ตามตัวเปรอะเปื้อน พื้นรองเท้าฟางและแขนเสื้อยังคงเปื้อนไปด้วยดินใหม่ สะพายตะกร้าสานใบใหญ่ไว้ด้านหลัง มีดอกไม้ใบหญ้าแปลกๆมากมายซึ่งหยุนหลิงก็ไม่รู้จัก

คนที่มาคงเป็นอู่อานกงแล้วแหละ

เซียวปี้เฉิงเอื้อมมือไปช่วยเขาหยิบตะกร้าสมุนไพร กลับถูกปัดมือออกไปอย่างไร้ความปรานี

“ห้ามแตะต้อง นี่ล้วนเป็นสิ่งล้ำค่าที่ข้าเก็บกลับมาอย่างลำบาก ทหารตัวใหญ่อย่างพวกเจ้า แต่ละคนมือเท้าหยาบกระด้าง แตะต้องทำให้เสียหายข้าเอาเรื่องพวกเจ้าแน่”

อู่อานกงพูดบลาบลา พร้อมเดินเข้ามาในจวน มองไปเห็นหยุนหลิงในศาลากลางทะเลสาบ

“ดูหน้าตาเจ้าอัปลักษณ์ขนาดนี้ คงจะเป็นภรรยาคนใหม่ของเจ้าสามแน่”

เขาก้าวเท้ายาวเดินไป เบิกตาโตมองดูหยุนหลิง สายตาจ้องมองตรงปานบนใบหน้าของนาง ซึ่งเต็มไปด้วยความพินิจพิเคราะห์และอยากรู้อยากเห็น

“นางน้อย เจ้าเป็นคนคิดค้นสูตรขี้ผึ้งโสมหิมะของข้าใช่ไหม?”

คนเฒ่าตรงหน้าแลดูตัวสูงกว่าไท่ซ่างหวงนิดหน่อย กำยำกว่านิดหน่อย เพียงแต่ผมขาวเต็มหัวยุ่งเหยิงเหมือนเล้าไก่ แต่งเนื้อแต่งตัวอย่างไม่สนใจให้ความสำคัญ เดินตามถนนแล้วมีคนบอกว่าเป็นขอทานก็ไม่น่าสงสัย

หยุนหลิงยิ้มแย้มอย่างไม่โกรธเคือง หันไปทำความเคารพเขา พร้อมพูดขึ้นว่า “อู่อานกงเชิญนั่ง ข้าสั่งบ่าวใช้เตรียมขนมหวานที่ทำขึ้นมาเอง ดูว่าถูกปากท่านไหม”

เกี่ยวกับ องค์ชายาหมื่นพิษ - บทที่ 147 พิษแปลกกำยานดับวิญญาณ 1

องค์ชายาหมื่นพิษ เป็นซีรี่ส์ปัจจุบันที่ดีที่สุดของผู้แต่ง หลิงหลิง ด้วยเนื้อหา บทที่ 147 พิษแปลกกำยานดับวิญญาณ 1 ด้านล่างนี้จะทำให้เราหลงอยู่ในโลกแห่งความรักและความเกลียดชังแบบสลับกันได้แม้จะมีกลเม็ดทั้งหมดเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโดยไม่ต้องกังวลอีกครึ่งหนึ่งแล้วก็เสียใจ สาย โปรดอ่านบทที่ บทที่ 147 พิษแปลกกำยานดับวิญญาณ 1 และอัปเดตบทต่อไปของซีรีส์นี้ที่ novelones.com