สำหรับคู่พ่อลูกที่เป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ เสียงโครมครามวุ่นวายพวกนั้นนับว่าเป็นข่าวร้ายขั้นสุด
เจย์ตะโกน “ล้างฝาด้วย โจเซฟิน”
โจเซฟินมองดูฝาด้วยตา แล้วก็บอกว่า “มันยังสะอาดอยู่ ไม่เปื้อนเลยสักนิด”
เจนสันยืนขึ้นอย่างตื่นตระหนก เขาอยากจะหนีออกไปให้พ้นตรงนี้แทบตาย “คุณแม่ครับ คุณพ่อครับ ผมจะไปรับเซ็ตตี้น้อยที่โรงเรียนนะ”
แองเจลีนถามอย่างสงสัย “ตอนนี้ไม่เร็วไปหน่อยเหรอ โรงเรียนของน้องยังไม่เลิกเลยมั้ง?”
เขารู้ว่าเจนสันไม่กินอาหารข้างนอกและเขาไม่มีทางลองชิมอาหารฝีมือเซย์นและโจเซฟินแน่ เจย์ช่วยให้เขาพ้นจากสถานการณ์อึดอัดใจโดยบอกว่า “เมื่อวานนี้เจนส์วุ่นวายจัดการเรื่องของบริษัททั้งวันเลย เขายังไม่ได้เจอน้องสาวเลย ให้เขาไปเถอะ”
แองเจลีนตอบ “งั้นก็ได้”
ในห้องครัว ขณะที่เซย์นล้างหม้อชั้นในของหม้อตุ๋นอยู่ โจเซฟินก็เทน้ำลงไปในหม้อตุ๋นโดยที่ไม่มีหม้อชั้นในและเสียบปลั๊ก…
เมื่อเซย์นหันมาหลังจากที่ล้างหม้อชั้นในเสร็จและเห็นว่ามีน้ำในนั้น ทั้งสองก็ยืนจ้องหน้ากันเงียบ
โจเซฟินหลุดหัวเราะออกมาแต่เซย์นรีบปิดปากเธอไว้ “อย่าหัวเราะสิ ถ้าพวกบ้ารักสะอาดสองคนนั้นรู้ว่าเราทำอะไรลงไป มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าพวกเขาจะเล่นงานเรายังไงบ้าง”
โจเซฟินพยักหน้า ทั้งสองคนต่างก็ทำไปผิดไป ปั่นป่วนอลหม่าน ตอนที่ต้องผัดผัก โจเซฟินก็หยิบขวดน้ำยาล้างจานกลิ่นมะนาวมาจากด้านข้างและเทลงไปในกระทะร้อน ๆ
เซย์นมองเห็นคำสองคำว่า ‘น้ำยาล้างจาน’ แล้วอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าต้องมีอะไรผิดที่ผิดทาง
“นั่นเธอเพิ่งเทอะไรลงไปน่ะ?” เซย์นถาม
“น้ำมันไง ถามได้” โจเซฟินตอบ
สีหน้าเซย์นย่ำแย่ “ฉลากมันก็เขียนไว้ชัด ๆ ว่าน้ำยาล้างจาน แล้วมันจะเป็นน้ำมันได้ยังไง?”
โจเซฟินพูดอย่างเป็นจริงเป็นจัง “เดี๋ยวนี้น้ำมันก็มีหลายแบบหลายยี่ห้อ อาจจะมีน้ำมันยี่ห้อน้ำยาล้างจานก็ได้นี่”
เซย์นตอบว่า “โอ้” ก่อนพยักหน้า “ก็มีเหตุผลนะ”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!