บทที่ 324 บีบบังคับ
“ซานเย๋ คนของพวกเขามากันแล้วครับ!”
ลูกน้องคนหนึ่งเตือนด้วยน้ำเสียงที่เกรงกลัว
“ไม่จำเป็นต้องปะทะกับพวกเขา แม่งเอ้ย เผ่นก่อนแล้วกัน!”
โห๋ซานพูดจบ จากนั้นก็นำหญิงสาวและลูกน้องทั้งหลายเดินไปที่หลังเขา
“ทำไป!ทำไปฆ่าพวกมันให้หมด!”
หลงเช่าหยุนพูดด้วยความโกรธเคือง
ตั้งแต่เล็กยันโตเป็นครั้งแรกที่เขาถูกย่ำยีศักดิ์ศรีเช่นนี้ เป็นเรื่องธรรมดาที่หลงเช่าหยุนจะรับไม่ได้
คนทั้งฝูงจึงไล่ตามไป
“คุณชายหลงคุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?”
หัวหน้าพ่อบ้านถามด้วยความเป็นห่วง
“*-*!ไม่เป็นอะไร ดูที่ที่นายเลือกสิ ทำไมถึงให้พวกโห๋ซานเข้ามาได้ ผมเกือบเอาชีวิตไม่รอดอยู่แล้ว!”
หัวหน้าพ่อบ้านที่มีอายุ 56 ปี ตอนนี้ถูกหลงเช่าหยุนตบอย่างแรงๆ
บัดนี้จึงรู้พูดด้วยความอับอายว่า“ผมไม่ดีเอง ผมไม่ดีเองครับคุณชายหลง!”
“แต่ตอนนี้กำลังจัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของคุณ มีแขกชั้นสูงมามากมาย คุณชายหลง ตอนนี้พวกเรากลับเข้าไปก่อนนะครับ!”
หัวหน้าพ่อบ้านห้ามเตือน
หลงเช่าหยุนจัดเนคไทให้เข้าที่ด้วยความโกรธเคือง จากนั้นก็เดินเข้าไปในงาน
“พวกคุณดูสิ คนนั้นเป็นคู่หมั้นของคุณชายหลง ชื่อฉินหยาคุณฉินหรือเปล่า?”
“คิกคิกคิก ได้ยินว่าฉินหยาคุณฉินเป็นคนที่สง่างาม มีหน้าตาที่สะสวย พอวันนี้ได้มาเจอก็โดดเด่นกว่าคนอื่นจริงๆ!”
ในงานเลี้ยงด้านหน้า บัดนี้มีนักธุรกิจที่ร่ำรวยหลายคนเห็นครอบครัวของฉินหยาที่ถูกเชิญด้วยความนอบน้อม จึงอดไม่ได้ที่จะพูดถึง
“ใช่แล้ว พวกคุณเคยได้ยินไหมว่าคุณฉินหยามีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับคุณชายเฉิน และสนิทสนมกันเกือบจะเป็นแฟนสาวของคุณชายเฉินแล้วด้วยนะ!”
“อะไรคือเกือบจะ ผมได้ยินว่าฉินหยาเป็นผู้หญิงของคุณชายเฉินจริง ยังตั้งท้องกับคุณชายเฉินแล้วด้วย!นี่ไม่ใช่ความลับอะไรเลย!”
“ห้ะ?จริงเหรอ?ยังมีเรื่องอย่างนี้ด้วยเหรอ!”
“อย่าพูดพร่ำเพรื่อ ระวังคนของคุณชายหลงจะได้ยิน สรุปแล้วผมก็แค่ได้ยินเขาเล่ากันมา ยังไม่ค่อยแน่ใจเลย แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าคุณฉินหยาเป็นผู้หญิงของคุณชายหลงแล้ว!”
ผู้คนพูดคุยกันเสียงเบาๆ
ส่วนฉินหยา ครั้งนี้นอกจากจะพาคนในครอบครัวของตัวเองมาแล้ว ยังชวนเพื่อนสนิทของตนมาด้วย
ให้พวกจ้าวถงถงมาเป็นเพื่อน
ผู้คนพูดคุยกันเสียงเบา แต่ฉินหยาก็ได้ยิน
ใบหน้าจึงแดงขึ้นมา
ถ้าไม่ได้อยู่ในสถานที่เช่นนี้ เธอคงจะด่าคนพวกปากเถื่อนพวกนั้นให้เละแล้ว
และหยางเสว่ก็ได้ยินคำวิพากษ์วิจารณ์บางคำแล้ว
สีหน้าขณะนี้จึงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
ตอนแรกคิดฝันเฟื่องว่าตัวเองจะเป็นตัวเด่นของงานวันนี้
แต่เห็นได้ชัดว่าเมื่อฉินหยามาแล้ว เธอก็กลายเป็นตัวเด่นไปเลย หยางเสว่จึงไม่ชอบใจยิ่งนัก
และตอนนี้ยังพูดว่าฉินหยาเคยคบกับเฉินเกอ หยางเสว่จึงยิ่งไม่ชอบใจเข้าไปอีก
ในสายตาของทุกคนต่างก็คิดว่าฉินหยาดีกว่าตน สวยกว่าตน
และผู้หญิงที่โดดเด่นกว่าเธออย่างฉินหยายังคบกับแฟนเก่าของตน จึงยิ่งไม่ชอบใจเข้าไปอีก
หยางเสว่รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ดังนั้นสายตาที่มองฉินหยาที่มีความอาฆาตแฝงอยู่ด้วย
บัดนี้หลงเช่าหยุนได้กลับเข้ามาถึงในงานแล้ว
แล้วเห็นฉินหยา
ในใจรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย
ผู้หญิงคนนี้ ถึงตนจะตามจีบเธอด้วยสารพัดวิธี แต่ก็ยังเหมือนเดิม ตอนนี้มาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของตนยังทำให้ที่เฉื่อยชาอีก
บวกกับเพิ่งโดนย่ำยีศักดิ์ศรีไปหมาดๆ จึงทำให้รู้สึกหงุดหงิดยิ่งนัก
หลงเช่าหยุนนั่งด้วยอารมณ์เสีย
“คุณชายหลง!”
ญาติของตระกูลฉินรีบมากล่าวทักทาย
หลงเช่าหยุนไม่ได้ตอบ นั่งนิ่งอยู่ที่หน้าโต๊ะเหมือนเดิม
บัดนี้หยางเสว่พูดทิ่มแทงใจว่า“เช่าหยุน วันนี้เป็นวันเกิดของน้อง แต่ทำไมคู่หมั้นของน้องถึงดูแล้วไม่มีความสุขเลย น้องรู้ไหมว่าเมื่อกี้คนอื่นเขาพูดกันยังไง?”
“พูดยังไง?”
“วันนี้เป็นวันเกิดของผม ทำไมคุณถึงทำหน้าตาเฉื่อยชาอย่างนี้ ผมให้คุณยิ้มแล้วรินไวน์ให้ผม!”
หลงเช่าหยุนตะคอกขึ้นมาอีกครั้ง
ผู้คนไม่รู้ว่าทำไมหลงเช่าหยุนถึงสติแตก แต่ดูฉากน่าสนใจอย่างไม่กลัวว่าเรื่องมันจะบานปลายไปกันใหญ่
ฉินหยารู้สึกขมขื่น ราวกับว่าเวลานี้ได้เพิ่มความหดหู่ใจขึ้นมาอีกมากมาย
ฝืนยิ้มน้อยๆแล้วรินไวน์ให้หลงเช่าหยุน
“ดี!”
ผู้คนต่างก็พูดด้วยเสียงเดียวกันว่า ดี
หยางเสว่ก็หัวเราะเบาๆ“ฮาฮา น้องสะใภ้ดีจะตาย พวกคุณก็นะพูดจาไปเรื่อยเปื่อยว่าน้องสะใภ้ชอบเฉินเกอ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน ฉันดูแล้วน้องสะใภ้รักเช่าหยุนของพวกเราต่างหาก ถ้าไม่เชื่อ เช่าหยุนพวกน้องสองคนจูบให้คนอื่นดูเลย ฮาฮาฮา และนี่ก็คือของขวัญวันเกิดที่พิเศษที่สุด!”
“ใช่ใช่ใช่ จูบเลย!จูบเลย!”
ทุกคนได้ยินหยางเสว่พูดก็ปรบมือเชียร์ขึ้นมา
หลงเช่าหยุนบีบบังคับฉินหยามา จึงไม่แคร์ความรู้สึกของฉินหยาเลย
หือ!
“จูบก็จูบ!”
ขณะที่หลงเช่าหยุนพูดก็คิดจะควงฉินหยามาจูบ
แต่ฉินหยารีบหลบไปอีกข้าง
ฉินหยาทนไม่ไหวด่าว่าเขา
“หา?นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
ผู้คนตกตะลึง
หยางเสว่ก็แสร้งทำเป็นตกใจกับภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า
“น้องสะใภ้ทำอย่างนี้ไม่ถูกนะ วันนี้เป็นวันเกิดของเช่าหยุน น้องสะใภ้ทำอย่างนี้ก้ไม่ไว้หน้าเขาเลยนะ หืม หรือจนป่านนี้แล้วในใจของคุณยังมีเฉินเกออยู่เหรอ?”
หยางเสว่กล่าว
และคำพูดนี้จี้ความโมโหของหลงเช่าหยุนขึ้นมา
หลงเช่าหยุนจ้องมองฉินหยาด้วยความโมโห……

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทายาทเศรษฐีฉบับหนุ่มจน
เรื่องนี้มีอัพต่อไหมครับ...
เอาข้อศอกแปลเหรอครับมั่วไปหมดแทนนามหญิงเป็นคำว่าผมเฉย...
กูงงกับการเขียนบทให้พระเอก,รวยมีเงิน,มีรถมีทุกอย่างแล้วก่อยังเขียนให้ดูโง่โดนดูถูกตลอดเวลา,คนเขียนบทมีปมปะเนี่ย...
555เขียนบทให้ตัวเอกโง่ดีครับ...
แล้วจะเขียนบทให้ตัวเอกโง่ไปถึงไหนละครับ...
เขียนแบบทำให้ตัวพระเอกโดนดูถูกมากไปหน่อยอ่านแล้วรำคาญ...
รออัพเดท เรื่องนี้จะมีการอัพเดทอีกไหมค่ะ...