ทะลุมิติไปเป็นสาวน้อยนำโชคของครอบครัวชาวนา นิยาย บท 320

ด้านนอก ซูเสี่ยวลู่ที่ถูกองครักษ์ประจำบ้านจับตัวไว้ อยู่ๆ ก็พลิกข้อมืออย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะยกเท้าขึ้นถีบองครักษ์ประจำบ้านที่อยู่ข้างๆ กระเด็นออกไป นางหันไปพูดกับตาเฒ่าอู๋ว่า “ท่านอาจารย์ ถึงคราวที่พวกเราต้องออกโรงแล้ว”

ผู้อาวุโสอู๋หยิบขวดยาออกมา ปิดจมูกทีหนึ่ง ก็เทครั้งหนึ่ง

เหล่าสาวใช้และองครักษ์ประจำบ้านต่างพากันหลบ

ซูเสี่ยวลู่และตาเฒ่าอู๋ก็มุ่งหน้าไปยังตัวเรือนอย่างกะทันหัน ทำเอาถังซื่อตกใจ

กำลังจะต่อว่าคนรับใช้ที่ดูแลไม่ดี ก็เห็นซูเสี่ยวลู่เดินอ้อมไปทางด้านหลังเตียง

ถังซื่อขมวดคิ้วพลางเอ่ยว่า “ยัยเด็กบ้าคนนี้ จะทำอะไรอีกล่ะ?”

ซูเสี่ยวลู่ยิ้มแป้นพลางพูดว่า “จะมอบความประหลาดใจครั้งใหญ่ให้กับถังอี๋เหนียงเจ้าค่ะ”

ซูเสี่ยวลู่มองอิ่นฉางชุ่นที่เบิกตากว้าง ก่อนจะบีบปลายคางของเขาให้เปิดออก ยัดยาหนึ่งเม็ดลงไป จากนั้นปิดคางของเขาแล้วแตะเบาๆ ที่ลำคอ อิ่นฉางชุ่นก็กลืนยาเข้าไปทันที

ยกมือขึ้นปลดจุดชีพจรของเขา ซูเสี่ยวลู่กล่าวว่า “ใต้เท้าอิ่นวางใจเถิด นี่เป็นยาต่อชีวิต เชื่อว่าใต้เท้าอิ่นอัดอั้นมานานเช่นนี้ ย่อมมีเรื่องอยากพูด”

เมื่อมองดูสภาพของอิ่นฉางซุ่นเช่นนี้ เขาน่าจะถูกกระตุ้นอย่างหนัก

ไม่รู้ว่าเขาได้ยินอะไรมาบ้าง

ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว ซูเสี่ยวลู่ก็เดินไปที่เตียง ป้อนยาต่อชีวิตให้อิ่นฮูหยินอีกเม็ด

อิ่นฮูหยินโกรธจนชีพจรหัวใจเสียหาย ดวงตาเศร้าหมอง ดูเหมือนว่าสิ่งที่ตระถังซื่อพูด จะทำร้ายอิ่นฮูหยินอย่างหนัก”

“นาย...นายท่าน...”

ถังซื่อมองอิ่นฉางชุ่นที่เดินออกมาจากด้านหลังเตียง สีหน้าที่เต็มไปด้วยความสะใจพลันแข็งค้าง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นไม่อยากเชื่อและหวาดกลัวจนตัวสั่น น้ำเสียงของนางก็สั่นเครือไปด้วย

นายท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร เขาไม่ได้ไปทำงานหรือ?

เป็นไปได้ยังไง? เขาไม่ควรอยู่ที่นี่เลย!

ในใจของถังซื่อพลันปั่นป่วนอย่างหนัก

อิ่นฉางชุ่นพ่นลมหายใจแรงอย่างเดือดดาล กัดฟันแน่นพลางเดินไปหยุดตรงหน้าถังซื่อ เมื่อเห็นสีหน้าหวาดหวั่นและตกใจจนทำอะไรไม่ถูกของนาง เขายิ่งเดือดดาลจนแทบระงับอารมณ์ไม่อยู่ ยกมือขึ้นและฟาดเข้าที่ใบหน้าของถังซื่อเต็มแรง พร้อมชี้นิ้วไปที่นางพลางกัดฟันกล่าวคำพูดออกมาทีละคำอย่างดุดัน “เจ้ามันหญิงชั่วช้า!”

พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่า เขาตกใจกับสิ่งที่ได้ยินมากเพียงใด หัวใจของเขาเจ็บปวดเพียงใด

ลูกชายของเขา ถูกถังซื่อทำร้ายอย่างทารุณ!

เมื่อนึกถึงลูกชายทั้งสอง อิ่นฉางซุ่นรู้สึกราวกับหัวใจถูกคว้านเนื้อออกไปชิ้นหนึ่ง เขาเคยคิดว่าถังซื่ออ่อนโยนและใจดี ผู้หญิงย่อมมีการแก่งแย่งชิงดีกันบ้าง แต่คาดไม่ถึงว่านางจะเป็นงูพิษ วางแผนฆ่าลูกชายทั้งสองของเขา

อิ่นฉางซุ่นตบหน้าถังซื่อจนนางทรงตัวไม่อยู่ ล้มลงนั่งกับพื้นอย่างแรง

ถังซื่อกอดท้องไว้ มองอิ่นฉางซุ่นด้วยสีหน้าอ้อนวอน น้ำตาไหลอาบแก้ม พยายามใช้ความอ่อนแอมาทำให้ใจของอิ่นฉางซุ่นอ่อนลง

ไม่ว่าจะอย่างไร นางต้องรักษาเด็กคนนี้ไว้ให้ได้ นางถึงจะมีทางรอด

ซูเสี่ยวลู่เดินเข้าไป บีบแก้มของถังซื่อ แล้วยัดยาต่อชีวิตเข้าไปในปากนาง

ยังไม่ทันที่ถังซื่อจะขัดขืน ซูเสี่ยวลู่ก็จิ้มนิ้วไปทีหนึ่ง ถังซื่อก็นอนนิ่งขยับไม่ได้

ซูเสี่ยวลู่หยิบเข็มเงินออกมา แล้วแทงไปที่ถังซื่อสองสามเข็ม

“อย่าขยับ เจ้าเคลื่อนไหวโดนทารก ข้าจะช่วยรักษาครรภ์ให้เจ้า”

ซูเสี่ยวลู่พูดกับถังซื่อ ถังซื่อนั้นร้ายกาจยิ่งนัก แต่ทารกในครรภ์นั้นไร้เดียงสา สมควรที่จะช่วย

ถังซื่อ เป็นคนชั่วร้ายคนแรกที่นางช่วยไว้

ถังซื่อค่อยๆ สงบลง เมื่อคิดดูอย่างละเอียด นางก็ตระหนักได้ว่าตนเองถูกอิ่นฮูหยินวางแผน เมื่อเห็นว่าอิ่นฮูหยินยังไม่สิ้นลม นางก็จ้องมองซูเสี่ยวลู่อย่างดุร้าย กัดฟันพูดว่า “เจ้าเด็กเหลือขอ เจ้าเอาเงินข้าไปสองร้อยตำลึง เจ้ากล้าทรยศข้า"

ถังซื่อโกรธจนตาลาย นางคาดไม่ถึงว่าตนเองจะมาเสียท่าให้กับเด็กสาวตัวเล็กๆ คนหนึ่ง

ตอนนั้นซูเสี่ยวลู่รับเงินไปแล้ว นางคิดว่าซูเสี่ยวลู่จะเอาเงินไปจัดการเรื่องต่างๆ ให้