ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 1055

ฉู่จวินถิงมองเขาสายตาเย็นชาแวบหนึ่ง “เมื่อแรกเชิญเจ้าเข้าค่ายทหารเพราะเห็นว่าเจ้ามีวิชายุทธ์และความสามารถ”

“บัดนี้เจ้าจู้จี้จุกจิก ฟังคำยุยงไม่ฟังเหตุผล ไม่มีแม้แต่ความกตัญญูต่อบิดามารดา ช่างโง่งมเหลือเกิน!”

ก่อนหน้านี้เขาได้ยินคนพูดว่าฮูหยินท่านนี้ของคุณชายรองสกุลหร่วนแต่งงานเข้าสกุลหร่วนแล้วก็คล้ายตกถังข้าวสาร ไม่ต้องกังวลอาหารหรือเสื้อผ้า ยังขอเงินหร่วนหลิงเฟิงบ่อยๆ

สมบัติก้นหีบของหร่วนหลิงเฟิงใกล้หมดเต็มที ต่อให้เป็นเช่นนี้ก็ยังไม่พอ

เพราะเหตุนี้หร่วนหลิงเฟิงจึงทำการค้าและเปิดสำนักฝึกยุทธ์เพื่อหาเงินจำนวนหนึ่ง

ทว่าบัดนี้ได้เห็นท่าทางนี้ของเขา...น่ากลัวว่าถูกหลอกใช้ก็ยังไม่รู้สึกตัว!

ผู้ชายจ่ายเงินเพื่อฮูหยินเป็นเรื่องถูกต้องตามคุณธรรมฟ้าดิน เพียงแต่ยังต้องดูว่าฝ่ายหญิงจริงใจหรือไม่ บัดนี้เห็นได้ชัดว่าเขากลายเป็นถุงเงินคนหนึ่ง แต่เขายังคิดว่าอีกฝ่ายใสซื่อไร้เดียงสา

หร่วนหลิงเฟิงก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด สีหน้าขมปร่าอย่างลึกซึ้ง

อันที่จริงช่วงนี้เขาเองก็ใคร่ครวญมาก่อน ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เชียนเชียนช่วยเขาไว้ ช่วงเวลาที่อยู่ร่วมกันนั้น นางเป็นคนอ่อนโยนดุจนางฟ้าก็มิปาน ดูแลเขาอย่างดีโดยไม่ขาดตกบกพร่อง

เขามองนางมากอีกสองหน นางก็จะหน้าแดง ไม่ว่าของกินรสเลิศอันใดก็มอบให้เขา เพื่อให้เขาดีขึ้น

ทว่า ต่อมาเชียนเชียนคล้ายเปลี่ยนไปเป็นคนละคน มีเรื่องมากมายเปลี่ยนไปจนไม่เหมือนเดิม เดิมทีเขาก็หาสาเหตุออกมาไม่ได้

ทั้งๆ ที่ทั้งสองคนแต่งงานกันแล้ว เชียนเชียนกลับไม่ยอมให้เขาแตะต้อง ต่อมาเขาคิดว่าหากไม่ชอบเขาจริง เขาก็จะมอบเงินให้นางจำนวนหนึ่ง ทั้งสองคนหย่าร้างกันไป

ทว่าเชียนเชียนพูดว่าเขาติดหนี้ชีวิตนาง ยิ่งไปกว่านั้นหลังแต่งงานแล้วก็สมควรดีต่อนาง เขาคิดว่านี่ไม่ไร้เหตุผล

บัดนี้เชียนเชียนเป็นฝ่ายเสนอให้ผ่านการทดสอบ ภายภาคหน้าจะคลอดลูกให้เขา ใช้ชีวิตอย่างงดงาม นี่ถึงทำให้เขาหวั่นไหว

“เชียนเชียนพูดว่านางกลับบ้านเกิด หรือว่าพวกเรายังต้องไปตามหานางกระนั้น? ก่อนหน้านี้นางสั่งว่าพวกเราห้ามพบหน้ากันภายในหนึ่งเดือนนี้” หร่วนหลิงเฟิงพูดด้วยความสงสัย

ซ่งรั่วเจินจิกนิ้วทำนายสถานที่ที่หวงเชียนเชียนอยู่ อีกทั้งยังหันมองท่าทางไร้เดียงสาของหร่วนหลิงเฟิง ไม่รู้สมควรพูดเยี่ยงไรจึงจะดี

“นางไม่ได้อยู่ที่บ้านเกิด ก็อยู่ที่เมืองหลวงนี่ล่ะ”

ได้ยินดังนั้น สีหน้าหร่วนหลิงเฟิงเปลี่ยนไป “จะเป็นไปได้เยี่ยงไร?”

“คุณชายรองหร่วน หากท่านไม่เชื่อก็ไปดูให้เห็นเองกับตาพร้อมพวกเราเถอะ” ซ่งอี้อันเอ่ย

“พี่รอง ท่านเองก็เคยได้ยินความสามารถของรั่วเจินมาก่อน นางและท่านไม่มีความแค้นต่อกัน อยู่ดีๆ จะหลอกท่านทำอันใด?”

“พี่สะใภ้รองบอกท่านว่าอยู่บ้านเกิด แต่รั่วเจินทำนายได้ว่านางอยู่ในเมืองหลวง หรือท่านไม่คิดว่านี่มีปัญหา?”