ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 108

เมื่อเห็นฉินเซี่ยงเหิงพยายามดึงตัวจ้าวซูหว่านอีกครั้ง สวีเฮ่ออันกับอวิ๋นเฉิงเจ๋อจึงรีบก้าวเข้ามาขวางไว้ทันที

“ฉินเซี่ยงเหิง เจ้าบอกเองว่าเจ้ากับคุณหนูจ้าวไม่มีความเกี่ยวข้องกัน แล้วเจ้าจะมีสิทธิ์อันใดมาจัดการแทน?” สวีเฮ่ออันเอ่ยถาม

ขณะเดียวกัน อวิ๋นเนี่ยนชูก็ฉวยโอกาสยัดยาลูกกลอนใส่มือจ้าวซูหว่าน “รีบกินเถิด!”

จ้าวซูหว่านรีบกลืนยาลงไป ซ่งรั่วเจินจับชีพจรของนางอย่างรวดเร็ว และพบว่ากรณีของนางเป็นอันตรายอย่างยิ่ง จึงหยิบเข็มเงินออกมาและเริ่มลงมือรักษาทันที

ซ่งอี้อันที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดเงียบ ๆ สั่งมั่วอวี่ให้ไปเชิญหมอมา

ในเมื่อจ้าวซูหว่านตั้งครรภ์ เรื่องนี้ก็จะเป็นหลักฐานที่ชัดเจนที่สุดในการยืนยันความสัมพันธ์ลับ ๆ ของพวกเขา!

อวิ๋นเฉิงเจ๋อมองไปยังเฉียนเหว่ยและพรรคพวก ใบหน้าที่เย็นชาของเขาแสดงถึงความเย้ยหยันอย่างเห็นได้ชัด “นี่หรือ สหายฉินที่พวกเจ้าชื่นชมกันว่าเป็นผู้มีปณิธานสูงส่ง มีความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่?”

ได้ยินคำเย้ยหยันของอวิ๋นเฉิงเจ๋อ หากเป็นก่อนหน้านี้ เฉียนเหว่ยและพรรคพวกคงโต้กลับพร้อมกับเหยียดหยามเขาอย่างแน่นอน

ทว่าในเวลานี้ ทุกคนกลับนิ่งเงียบราวกับกลายเป็นคนบื้อใบ้ ไม่อาจพูดอะไรออกมาได้แม้แต่คำเดียว

ใครจะยอมรับได้ที่สหายมาสวมเขาให้ตนเอง?

“สหายฉิน สิ่งที่แม่นางจ้าวกล่าวเป็นความจริงหรือไม่?” เฉียนเหว่ยถามเสียงต่ำ

“หรือพวกเจ้าก็จะเชื่อคำโกหกของพวกเขาด้วย?” ฉินเซี่ยงเหิงคำรามด้วยความโกรธ “พวกเขาตั้งใจใส่ร้ายข้า! เด็กคนนี้อาจจะเป็นของซ่งอี้อันก็ได้!”

“นังแพศยาจ้าวซูหว่านผู้นี้ พอเห็นว่าซ่งอี้อันตาบอดและหมดอนาคต จึงคิดจะมาเกาะข้า!”

หลังจากที่จ้าวซูหว่านกินยาเข้าไป นางก็รู้สึกว่าความเจ็บปวดบริเวณท้องน้อยบรรเทาลง ที่สำคัญคือเลือดไม่ไหลอีกแล้ว นางถึงได้เริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

ซ่งรั่วเจินไปร่ำเรียนวิชาแพทย์มาตั้งแต่เมื่อไร?

“แม่นางซ่ง เด็กในท้องของคุณหนูจ้าวมีอายุกี่เดือนแล้ว?” เฉียนเหว่ยพลันเอ่ยถามขึ้น

ซ่งรั่วเจินตอบด้วยสีหน้าเย็นชา “สองเดือนกว่าแล้ว”

ฉินเซี่ยงเหิงตกใจจนทำอะไรไม่ถูก แม้การแอบคบชู้จะเต็มไปด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ แต่จะให้เรื่องแดงออกมาไม่ได้โดยเด็ดขาด

ในฐานะบัณฑิต เขาเข้าใจดีว่าหากเรื่องนี้ได้รับการยืนยันขึ้นมาจริง ๆ จะเป็นเรื่องร้ายแรงเพียงใด

“ฉินเซี่ยงเหิง เจ้ากล้าใส่ร้ายข้าหรือ!”

จ้าวซูหว่านดวงตาแดงก่ำ เต็มไปด้วยความสับสนและความไม่คุ้นเคย นางไม่อาจเชื่อได้เลยว่าชายที่เพิ่งเอ่ยคำรักต่อหน้านางเมื่อครู่ กลับหันมาสาดโคลนใส่นางอย่างไร้ปรานีในชั่วพริบตา

ทั้งยังกล่าวหานางว่าเป็นหญิงไม่สำรวม กล่าวหานางว่าตั้งครรภ์บุตรของผู้อื่น!

“ตอนที่ข้าชื่นชมพี่อี้อันอย่างสุดหัวใจ เป็นท่านที่เขียนจดหมายมาหาข้า บอกว่าชอบพอข้า ตั้งใจรอข้าอยู่ข้างทางยามข้ากลับจวน”

“หากไม่ใช่เพราะท่าน ข้าจะทรยศพี่อี้อันได้อย่างไร?”

“ข้ามอบทุกสิ่งทุกอย่างให้กับท่าน ตั้งท้องลูกของท่าน แต่ท่านกลับทำกับข้าเช่นนี้ ท่านมันเดนมนุษย์!”