ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 259

ต่อให้ฉู่อ๋องยืนกรานจะแต่งงานกับนาง เกรงว่าก็คงเป็นได้เพียงอนุ แต่จากความเข้าใจที่เขามีต่อแม่นางซ่ง นางไม่น่าจะยินดีเป็นอนุภรรยา

ดังนั้น เขายังคงมีโอกาส

ไป๋เฉิงหงเห็นภาพนี้เต็มสองตา ในใจรู้สึกตะลึงอย่างไม่อาจเลี่ยง คิดไม่ถึงว่าบุตรสาวตระกูลซ่งจะมีความสามารถถึงเพียงนี้

คนมากมายในเมืองหลวงเข้าใจผิดไปเสียแล้ว คิดว่าสตรีที่ถอนหมั้นคนหนึ่งคงไม่มีทางได้แต่งงานกับคนดีๆ แต่บัดนี้นางกลับสามารถทำให้ฉู่อ๋องและสวีเฮ่ออันมาแย่งชิงได้

ไม่ว่าแต่งงานกับใครก็ล้วนแต่เป็นคนดีๆ ที่สตรีทั่วไปอาจเอื้อมไม่ถึง

ด้วยฐานะของสวีเฮ่ออัน กล้าแย่งชิงสตรีกับฉู่อ๋องแบบนี้เห็นได้ชัดว่าชมชอบจากใจจริง

ซ่งเยี่ยนโจวมองเงาหลังของฉู่จวินถิงที่อุ้มน้องสาวของตนจากไป นับแต่เรื่องเกิดขึ้นจนถึงตอนนี้ก็ผ่านมานานแล้ว น้องสาวของตนยังแกล้งเป็นลม ทว่าฉู่อ๋องกลับไร้ท่าทีว่าจะปล่อยน้องสาวลงมาตั้งแต่ต้นจนจบ...

ต่อให้ฉู่อ๋องมีวรยุทธ์สูงส่ง การอุ้มสตรีคนหนึ่งไม่ยากเย็นอะไร แต่สวีเฮ่ออันก็ได้เผยความในใจออกมาต่อหน้าทุกคนแล้ว

หากฉู่อ๋องไม่คิดอะไรกับน้องหญิงห้า ชั่วขณะนี้จะต้องปล่อยนางลงมา แต่เขากลับไม่ได้ทำเช่นนั้น เกรงว่าฉู่อ๋องคงจะหวั่นไหวกับน้องหญิงห้าเสียแล้ว...

ฉินซวงซวงอดทนต่อความเจ็บปวดที่ซ่านออกมาจากริมฝีปาก ใบหน้าถูกตบจนบวมเป่ง แม่นมของตระกูลซ่งจงใจทรมานนางชัดๆ ลงมือโดยไม่ออมแรงเลยสักนิด

นางรู้สึกว่าหน้าตัวเองถูกตบจนเนื้อแตกไปหมดแล้ว!

แต่พอเห็นฉู่จวินถิงอุ้มซ่งรั่วเจินจากไป นางสังเกตว่าซ่งรั่วเจินได้สติแล้ว ถึงขั้นดิ้นรนจะลงมา แต่ฉู่อ๋องกลับไร้ทีท่าว่าจะปล่อยนางลงมา

ชั่วขณะนั้น หัวใจของนางก็พลันจมดิ่ง ที่มากกว่านั้นก็คือความหวาดกลัวที่ยากจะบรรยาย

ซ่งรั่วเจินมีอะไรดีถึงได้เข้าไปอยู่ในสายตาของฉู่อ๋อง? เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้!

หากนางได้เป็นพระชายาของฉู่อ๋อง นางกับหลินจือเยว่คิดจะผงาดขึ้นมาอีกครั้งก็จะกลายเป็นเรื่องชวนขันไปในทันที!

“วันนี้สวีเฮ่ออันเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาเองว่ามีใจให้หม่อมฉัน ไยจึงกลายเป็นหม่อมฉันไปเสนอตัวให้เล่าเพคะ?”

“ชายยังไม่แต่งงาน หญิงยังไม่ออกเรือน อย่าว่าแต่คุณชายสวี ต่อให้เป็นคุณชายจางหรือคุณชายหลี่บอกว่าจะมาสู่ขอหม่อมฉัน หม่อมฉันตอบตกลงก็เป็นเรื่องชอบด้วยเหตุผล มีอันใดไม่เหมาะสม? ท่านอ๋องอยู่ดีๆ มาตำหนิหม่อมฉันทำไมเพคะ?”

ฉู่จวินถิงโมโหจนหัวเราะออกมา “ข้าไม่ยักรู้ว่านอกจากคุณชายสวี เจ้ายังรู้จักคุณชายมากมายขนาดนี้?”

“นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว อย่างอื่นยังไม่พูดถึง ต่อให้เป็นคุณชายเซียวคราวก่อน ท่านก็เคยเห็นแล้วไม่ใช่หรือเพคะ?”

“คุณชายที่หมายปองหม่อมฉันมีมากมายก่ายกอง ในอดีตที่เคยไปชอบหลินจือเยว่นับว่าหม่อมฉันตาบอดไปจริงๆ แต่ตอนนี้หม่อมฉันไม่ใช่คนที่ต้องไปเสนอตัวให้คนอื่นหรอกนะเพคะ!”

ซ่งรั่วเจินกล่าวเต็มปากเต็มคำ นางยอมรับผิดชอบการกระทำในอดีตของเจ้าของร่างเดิมแล้ว แต่ถ้ายังจะผลักสิ่งที่นางไม่ได้ทำมาให้นางรับผิดชอบอีก อย่าแม้แต่จะคิด!

“คนแบบเซียวอี้เจ๋อ เจ้าก็กล้าพูดออกมารึ?” ฉู่จวินถิงรู้สึกเหลือเชื่อ