“ย่อมต้องไปหาตระกูลฉินอยู่แล้ว” ซ่งรั่วเจินยิ้มกล่าว
พวกเขาสบตากัน ใบหน้าเผยรอยยิ้มแฝงเลศนัยออกมา
ตระกูลฉิน...ถึงคราวหาความสงบไม่ได้อีกครั้งแล้ว
“น้องหญิงห้า ก่อนหน้านี้เจ้าให้ข้าคอยสังเกตความเคลื่อนไหวของฉินซวงซวงกับเหอเซียงหนิงไม่ใช่หรือ? ข้าพบเรื่องแปลกมากเรื่องหนึ่ง” ซ่งจืออวี้กล่าว
ซ่งจิ่งเซินแววตาวาววับ “ลองพูดมาซิ”
“หลังจากฉินซวงซวงไปที่ตระกูลฉินก็ไม่เคยได้อยู่อย่างสงบ ได้ยินว่าคุณชายใหญ่กับคุณชายรองตระกูลฉินล้วนโวยวายเพราะเรื่องนี้ แม้แต่ฉินเซี่ยงเหิงยังลงมือกับจ้าวซูหว่าน”
“หลังฉินซวงซวงกลับมา สะใภ้ใหญ่กับสะใภ้รองของตระกูลฉินถึงถูกรับตัวกลับมา จะว่าไปก็แปลกนัก ฉินซวงซวงไปแล้ว เหอเซียงหนิงกลับยังอยู่ที่นั่นไม่ไปไหน”
ซ่งรั่วเจินได้ยินดังนั้นก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ
“ตอนนี้เหอเซียงหนิงยังอยู่ที่ตระกูลฉิน?”
ซ่งจืออวี้พยักหน้า “เจ้าว่าแปลกไหม? หลังจากเหอเซียงหนิงก่อเรื่องที่ตรอกหย่งอันก็มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ แม้แต่คนตระกูลเหอก็ยังตัดขาดกับนาง”
“ฉินซวงซวงจะสนิทกับนางแค่ไหนก็ไม่มีทางปล่อยให้นางอยู่ในตระกูลฉินต่อไป นอกจากนี้ ถึงฉินซวงซวงจะยินดี ตระกูลฉินก็ไม่มีทางยอมรับ!”
“ฉินซวงซวงจะต้องไม่ยินดีให้นางอยู่แน่ๆ แต่เหอเซียงหนิงมีจุดอ่อนอยู่ ข่มขู่ให้นางจำต้องตกลง”
สีหน้าซ่งรั่วเจินฉายแววเย็นชา เรื่องนี้เดาได้ไม่ยากเลยสักนิด ด้วยนิสัยของฉินซวงซวง หลังเกิดเรื่องแล้วจะต้องรีบไล่คนออกไปทันที ไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยแม้แต่น้อย
“แต่นางก็ไปแล้ว เหอเซียงหนิงยังสามารถอยู่ในตระกูลฉินต่อไปได้ก็ออกจะประหลาดไปบ้าง หรือว่านางมีประโยชน์อันใดกับตระกูลฉิน?”
พวกเขาสบตากัน แม้เหอเซียงหนิงจะไม่มีประโยชน์อันใดในสายตาพวกเขา แต่เรื่องผิดปกติวิสัยย่อมสื่อว่ามีเบื้องลึกเบื้องหลัง รู้เขารู้เรารบร้อยครั้งไม่เป็นอันตราย
“งั้นข้าจะให้คนไปเตรียมอาหารไว้สักหน่อย เกรงว่าพี่ใหญ่จะยุ่งเกินไปจนไม่ได้พักผ่อน”
ซ่งรั่วเจินบอกให้เฉินเซียงไปบอกในครัวจัดเตรียมไว้ให้
“ชิงอิน ยามนี้เยี่ยนโจวกลับไปรับราชการอีกครั้ง วันที่แม่เจ้าเสนอมาคราวก่อนไม่เลวเลย ประจวบกับจิ่งเซินกลับมาพอดี ข้าคิดว่าสามารถจัดงานมงคลของเจ้ากับเยี่ยนโจวได้แล้ว”
หลิ่วหรูเยียนมองลั่วชิงอินอย่างพึงพอใจ ผ่านการบำรุงในช่วงที่ผ่านมา สีหน้าลั่วชิงอินดีขึ้นมากแล้ว
“แล้วแต่ท่านป้าจะจัดการเจ้าค่ะ”
พวงแก้มลั่วชิงอินแดงเรื่อ ก่อนหน้านี้เรื่องมงคลของคนทั้งสองมีอุปสรรคนานัปการ หลังจากฉินซวงซวงถูกจับชู้ได้คาเตียง คำนินทาก่อนหน้านี้ก็เงียบหายไปเอง
หลิ่วหรูเยียนยิ้มกว้างกว่าเดิม “ดีๆ ประเดี๋ยวข้าจะเชิญแม่เจ้ามาหารือ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...