ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 421

สีหน้าอวิ๋นฮูหยินไม่สบอารมณ์มาก เดิมทีอนุอวิ๋นก็แสดงละครเก่งอยู่แล้ว หลายปีมานี้นางเคยเห็นการแสดงมาไม่น้อย

กระนั้น นางไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าอนุอวิ๋นจะทำวิธีการต่ำช้าพรรค์นี้ออกมาได้ นั่นคือลูกสาวแท้ๆ ของนางนะ!

ทำเช่นนี้ ชื่อเสียงของนางก็ถูกทำลายจนหมดสิ้น

ต่อให้หลังผ่านเรื่องนี้ไปนายท่านจะสั่งให้ทุกคนปิดปาก แต่วันนี้เอะอะเอิกเกริกออกตามหาคนเช่นนี้ ไม่ช้าก็เร็วข่าวต้องถูกส่งออกไป มารดาคนหนึ่ง ถึงขั้นวางแผนเช่นนี้ช่างชวนให้รู้สึกเหลือจะเชื่อโดยแท้!

“นายท่าน ในเมื่อมาถึงเรือนของเฉิงเจ๋อแล้ว มิสู้ให้เขาช่วยหาด้วยดีหรือไม่?” อนุอวิ๋นเอ่ยชี้แนะ

พูดไป นางก็เดินเข้าลานบ้าน พบว่าภายในมืดสนิทไร้แสง สงสัยขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “เหตุใดชิงเหยียนคนนี้ไม่อยู่ปรนนิบัติในเรือน? มิใช่ว่าคนยังไม่กลับมาหรอกกระมัง?”

หลายปีมานี้อวิ๋นเฉิงเจ๋ออยู่ที่สกุลอวิ๋นมาโดยตลอด แม้ว่าทุกคนล้วนเรียกเขาว่าคุณชาย จางเหวินเองก็ดีต่อเขามาก เคยหาบ่าวรับใช้มากมายมาปรนนิบัติเขา แต่ล้วนถูกเขาปฏิเสธไปจนหมด

เพราะเหตุนี้ ข้างกายเขาจึงมีบ่าวเพียงสองคนเท่านั้น

“น่าจะยังไม่กลับมา พวกเราไปหาที่อื่นเถอะ” จางเหวินเอ่ยปาก

อวิ๋นหงหล่างพยักหน้า ขณะกำลังจะจากไป ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเร่งรีบของอนุอวิ๋น “พวกท่านฟัง ข้างในมีการเคลื่อนไหวใช่หรือไม่?”

เปล่งถ้อยคำนี้ออกมาแล้ว แม่นมข้างกายอนุอวิ๋นก็รีบบุกเข้าไป ทันใดนั้นได้ยินเสียงชวนให้คนหน้าแดงใจเต้นดังออกจากภายใน

“ใครขวัญกล้าทำเรื่องเหลวไหลภายในเรือนของคุณชาย?”

แม่นมจงใจตะโกนเสียงดัง ยั้งฝีเท้าครู่หนึ่งถึงเปิดประตูห้องออก

ปัง!

อนุอวิ๋นและคนอื่นต่างพากันกรูเข้ามา

ตะเกียงภายในห้องถูกจุดแล้ว หลังทุกคนเห็นสถานการณ์ภายในห้องอย่างชัดเจน ทันใดนั้นเวลาก็คล้ายหยุดนิ่ง ทุกคนล้วนมึนงงไปหมด

นางและชิงสือนอนบนเตียงเดียวกัน ทำเรื่องไร้ยางอายไปแล้ว ถึงขั้นยังพูดว่าจะให้เฉิงเจ๋อแต่งกับนางอีก?

น่ากลัวว่าสมองโดนประตูหนีบจนไม่ทำงานไปแล้วกระมัง?

สีหน้าอวิ๋นหงหล่างแข็งทื่อ ตะเบ็งเสียงเปี่ยมโทสะ “เจ้า เจ้าทำอะไรลงไป!”

อวิ๋นซีหว่านตกใจจนหน้าเผือดซีด ร้องไห้น่าสงสารหนักยิ่งกว่าเดิม “ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านต้องออกหน้าแทนข้านะเจ้าคะ!”

อนุอวิ๋นจวนเจียนจะหมดสติเต็มที ขยิบตาให้อวิ๋นซีหว่านไม่หยุด พูดว่า “เจ้าเพียงถูกล่วงเกิน แต่ยังไม่เสียความบริสุทธิ์ใช่หรือไม่?”

อวิ๋นซีหว่านคิดว่าอนุอวิ๋นต้องการเตือนนางว่าเพียงเท่านี้ยังไม่พอ จะต้องยืนยันความผิดจนดิ้นไม่หลุด จึงร้องไห้ตะโกนโวยวาย

“ลูกถูกเขาทำลายความบริสุทธิ์ไปแล้ว กลายเป็นคนของเขาแล้ว!”