ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 424

“เจ้าพูดเหลวไหล! เจ้าหุบปากเดี๋ยวนี้!”

อวิ๋นซีหว่านเห็นชิงสือกำลังจะพูดความจริงออกมา เดิมทีนางก็เสียหน้าเกือบหมดแล้ว คราวนี้แม้แต่ความลับก็ถูกเปิดโปง คนพลันร้องตะโกนเสียงแหลมออกมา

“ข้าไม่เคยให้เจ้าทำเรื่องพรรค์นี้ ทั้งๆ ที่เจ้าปรารถนาในตัวข้า อาศัยตอนที่ข้าไม่ทันระวังตีข้าจนหมดสติไป บัดนี้ยังคิดโยนความผิดลงบนตัวข้า เจ้าสมควรตาย!”

พูดจบ อวิ๋นซีหว่านยกหมอนกระเบื้องเคลือบขึ้นขว้างใส่ชิงสือ

ปึก!

เสียงดังลั่น ชิงสือถูกขว้างใส่จนศีรษะแตก เลือดไหลอาบลงมา

“นายท่าน บ่าวพูดความจริงทุกประโยค ล้วนเป็นคุณหนูรองให้บ่าวทำ ต่อให้บ่าวมีความกล้าเยี่ยงไรก็ไม่กล้าลงมือกับคุณหนูขอรับ!”

ชิงสือไม่สนใจความเจ็บปวด โขกศีรษะไม่หยุด พูดความจริงทั้งหมดออกมา

“คุณหนูรองกลัวตนเองแต่งงานออกเรือนไม่ได้ อีกทั้งยังรู้ว่าคุณชายไม่ยอมแต่งงานกับนาง เงินที่มอบให้ข้าก่อนหน้านี้ยังอยู่ในห้อง ทั้งหมดล้วนคือหลักฐานขอรับ!”

อวิ๋นหงหล่างได้ยินคำพูดนี้ เข้าใจขึ้นมาหลายส่วนภายในใจ สายตายามหันมองอวิ๋นซีหว่านสะท้อนความโกรธและผิดหวัง

เขารับปากแล้วว่าจะจัดการเรื่องนี้ เด็กคนนี้ยังลงมือด้วยตนเอง วุ่นวายจนเกิดเรื่องพรรค์นี้ขึ้น!

“พูดจาเหลวไหล!” อวิ๋นหงหล่างตะคอก “ยังไม่ต้องพูดว่าเดิมทีอวิ๋นซีหว่านก็ไม่มีวันให้เจ้าทำเรื่องพรรค์นี้ ต่อให้เป็นความจริง ตอนนี้ก็ไม่สมควรเป็นเจ้านอนอยู่บนเตียง!”

อนุอวิ๋นเองก็รับรู้ถึงปัญหาแล้ว รีบพูด “ใช่ เห็นได้ชัดว่าเป็นเจ้ามีเจตนาไม่ดี อีกทั้งยังลอบฟังนายท่านต้องการจับคู่ซีหว่านและคุณชาย เจ้าถึงได้อาศัยโอกาสในวันนี้ลงมือ!”

“ผู้หญิงต้องการเกาะกิ่งสูงอาศัยคนมีอำนาจข้าพบเห็นมามากแล้ว แต่เจ้าบ่าวที่ทำลายความบริสุทธิ์ของคุณหนูเพื่อเป็นเขย นั่นก็คือเรื่องตลก!”

“บ่าวถูกปรักปรำขอรับ!”

ชิงสือไม่กล้าเชื่อว่าอวิ๋นซีหว่านจะกำจัดตนหลังหมดประโยชน์ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ยามให้คำมั่นสัญญาพูดจานุ่มนวลอ่อนหวาน เขาคิดว่าหากคุณชายแต่งกับคุณหนูรอง ภายภาคหน้าชีวิตของตนก็จะดียิ่งขึ้น

อวิ๋นหงหล่างไม่ได้ห้าม เกิดเรื่องน่าขายหน้าถึงเพียงนี้ภายในจวน จะแพร่งพรายออกไปไม่ได้!

จางเหวินมองภาพตรงหน้านิ่งๆ เกิดเรื่องพรรค์นี้ขึ้น ชีวิตของชิงสือไม่อาจรักษาไว้ได้แล้ว ไม่ว่าอย่างไรอวิ๋นหงหล่างก็ไม่มีวันยกอวิ๋นซีหว่านให้แต่งงานกับบ่าวคนหนึ่ง

“นายท่าน ตอนนี้ซีหว่านกลายเป็นเช่นนี้ ไม่มีโอกาสแต่งกับคนอื่นแล้ว มีเพียงเฉิงเจ๋อเห็นแก่ที่เติบโตมาด้วยกันพอจะสามารถตบแต่งกับนางได้”

อนุอวิ๋นคุกเข่าลง จับมืออวิ๋นหงหล่างพลางวิงวอน ร้องไห้อย่างน่าสงสาร

“นายท่าน อย่างไรเสียซีหว่านก็เป็นลูกของพวกเรา ไม่สามารถมองนางไปตายได้นะเจ้าคะ!”

อวิ๋นเนี่ยนชูเห็นว่าเกิดเรื่องพรรค์นี้ขึ้น อนุอวิ๋นยังวางแผนยัดเยียดอวิ๋นซีหว่านให้ญาติผู้พี่ พูดอย่างโมโห

“ทำเช่นนี้ไม่ได้เป็นอันขาด! บัดนี้เส้นทางขุนนางของญาติผู้พี่ราบรื่น อนาคตรุ่งโรจน์ ไฉนเลยจะแต่งงานกับอวิ๋นซีหว่านได้? นางไม่คู่ควรกับญาติผู้พี่ตั้งแต่แรก!”