ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 426

เดิมทีสวีเฮ่ออันกำลังพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับอวิ๋นเฉิงเจ๋ออยู่ภายในศาลา อีกไม่นานอวิ๋นเฉิงเจ๋อก็จะเข้าราชสำนักเป็นขุนนาง กลายเป็นสหายร่วมงาน ย่อมรู้สึกดีใจ

เพราะเหตุนี้ ได้รับเชิญจากอวิ๋นเฉิงเจ๋อ เขาจึงตั้งใจเชิญสหายร่วมงานอีกสองท่านมาเพื่อแนะนำให้เขารู้จัก กอปรกับอวิ๋นเฉิงเจ๋อเชิญสหายร่วมสำนักสอบติดขุนนางอีกสองท่านมาด้วย ทั้งหกจึงกำลังสนทนากันอย่างออกรสออกชาติ

คิดไม่ถึงขณะกำลังอารมณ์ดีก็มองเห็นบ่าวรับใช้จวนอวิ๋นกำลังออกตามหาทั่วสารทิศ พูดว่าคุณหนูรองบ้านตนหายตัวไป นี่ถึงพากันมาพร้อมกัน

สรุปว่า...ถึงขั้นได้ยินเรื่องมากมายเพียงนี้?

ครู่ต่อมาพวกสวีเฮ่ออันหันมองอวิ๋นเฉิงเจ๋อ เรื่องของอวิ๋นซีหว่านและฉินเซี่ยงเหิงชุลมุนวุ่นวายมาก คนทั้งเมืองหลวงต่างรู้กันอย่างถ้วนทั่ว

แต่พวกเขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากอวิ๋นซีหว่านและฉินเซี่ยงเหิงฉีกหน้าถอนหมั้นกันแล้ว ถึงขั้นยังหันมาหมายตาอวิ๋นเฉิงเจ๋อ แม้แต่วิธีการเช่นนี้ก็คิดออกมาได้

คุณหนูในห้องหอคนหนึ่ง ถึงขั้นลองปีนเตียงของอวิ๋นเฉิงเจ๋อ บังคับให้เขาแต่งงานด้วยไม่สำเร็จ ยังสร้างปัญหาให้ตนเองอีกด้วย

ใต้เท้าอวิ๋นกลับไร้เหตุผลยิ่งกว่า ทั้งๆ ที่รู้ว่าอวิ๋นซีหว่านและฉินเซี่ยงเหิงถอนหมั้นกัน บัดนี้ยังถูกจับชู้ได้คาเตียงพร้อมบ่าวอีกคน เขายังวางแผนบังคับอวิ๋นเฉิงเจ๋อแต่งงานกับอวิ๋นซีหว่าน นี่ช่างทำให้คนขยะแขยงโดยแท้

“เดิมทีข้าคิดว่าใต้เท้าอวิ๋นจิตใจดี รู้ว่าหลายปีมานี้เฉิงเจ๋อผ่านไปอย่างยากลำบาก ชื่นชมพรสวรรค์ของเขาถึงตั้งใจเลี้ยงดู บัดนี้มองดูแล้วทั้งหมดล้วนคิดผิดไป”

“หากไม่มีอวิ๋นฮูหยินปกป้องเฉิงเจ๋อด้วยเหตุผล ก็ไม่รู้ว่าหลายปีนี้เขาจะต้องลำบากอีกไม่รู้กี่มากน้อย”

สายตาจ้าวรุ่ยซับซ้อน เขาเป็นสหายร่วมสำนักของอวิ๋นเฉิงเจ๋อ ปกติมีความสัมพันธ์ไม่เลว อีกทั้งยังเคยได้ยินเรื่องของสกุลอวิ๋นมาก่อน

เพราะปกติอวิ๋นเฉิงเจ๋อซาบซึ้งใจต่อสกุลอวิ๋นมาโดยตลอด พวกเขาจึงคิดว่าใต้เท้าอวิ๋นช่างเป็นคนมีเมตตาโดยแท้ จนกระทั่งตอนนี้ถึงพบว่าไม่เหมือนอย่างที่คิดไว้

สีหน้าสวีเฮ่ออันแข็งทื่อ “ก่อนหน้านี้นางทำเพื่อฉินเซี่ยงเหิงจนเกือบทำลายอนาคตของเจ้า บัดนี้ตกอับถึงขั้นนี้ เชื่อว่าก็เพราะมั่นใจไม่ว่าเกิดเรื่องใดขึ้นก็ยังมีเจ้าคอยรับผิดชอบอยู่กระมัง?”

“ท่านสมควรถามอนุอวิ๋นดีๆ ตกลงสั่งสอนลูกสาวเยี่ยงไร ถึงสามารถไม่มียางอายหลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย ทำเรื่องให้ทั้งตระกูลต้องขายหน้าได้”

“ข้ามีเนี่ยนชูเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว ส่วนลูกสาวพรรค์นั้น ท่านพูดว่าเป็นของข้า ข้ากลับไม่ยินดีนับญาติ!”

เห็นจางเหวินพูดจาเจ็บแสบถึงเพียงนี้ อนุอวิ๋นทนไม่ไหวอีกต่อไป “ฮูหยิน หลายปีมานี้ข้าให้ความเคารพท่านมาโดยตลอด บัดนี้เกิดเรื่องที่ไม่ว่าใครก็ไม่อยากให้เกิดพรรค์นี้ขึ้น ท่านพูดเช่นนี้ไม่เกินไปหน่อยหรือ?”

“เกิดเรื่องกับซีหว่าน ทั้งสกุลอวิ๋นล้วนเสื่อมเสีย นี่ย่อมไม่ส่งผลดีต่อชื่อเสียงของเนี่ยนชู”

“อย่างไรเสียก็ต้องมองให้เห็นสิ่งสำคัญ ต่อให้เพื่อเนี่ยนชู พวกเราก็ต้องคิดหาหนทางจัดการเรื่องนี้ดีๆ ถึงจะถูก”

นางรู้ดีกว่าจางเหวินเห็นอวิ๋นเนี่ยนชูเป็นสมบัติล้ำค่ามาโดยตลอด หากเรื่องนี้เล่าลือออกไป ชื่อเสียงของซีหว่านก็ถูกทำลาย ทว่าเนี่ยนชูจะดีไปกว่ากันกระนั้นหรือ?