ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 489

คิดไม่ถึงเลยว่าซ่งรั่วเจินเองก็เป็นคนมีจิตใจล้ำลึก ตนเองไม่พูดอะไร ปล่อยให้คนรอบข้างพูดแทนนาง จะได้แสร้งทำตัวน่าสงสารต่อหน้าฉู่อ๋อง!

ฉู่จวินถิงได้เห็นทั้งหมดก็เข้าใจแล้ว หลังเลื่อนสายตามองทางฮองเฮา ท่าทีที่แสดงออกชัดเจนเป็นอย่างมาก นั่นคือกำลังพูดว่า ‘นี่คือแม่นางที่เสด็จแม่ถูกใจหรือ?’

เดิมทีฮองเฮาคิดว่าความชุลมุนวุ่นวายนี้ ระหว่างซ่งรั่วเจินและถังเสวี่ยหนิง กลับเชื่อถังเสวี่ยหนิงมากกว่า

ต่อมาอัสนีสองสายที่ผ่าสองคนตายไปนั้น ทำให้ความคิดของนางเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากนั้นได้เห็นว่าคำพูดโป้ปดของถังเสวี่ยหนิงถูกเปิดโปงแล้ว นางคิดว่าหน้าตาของตนหมดสิ้นแล้ว ยังเกิดโทสะอย่างบอกไม่ถูก

ที่ผ่านมาถังเสวี่ยหนิงเป็นเด็กดียามอยู่ต่อหน้านาง ถังฮูหยินเองก็ชื่นชมไม่ขาดปาก รับประกันว่านางล้วนดีไปทุกจุด บัดนี้มองดูแล้ว...อย่าพูดถึงเลย!

“แม่นางถัง เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ปิดบังไปก็ไร้ความหมาย มิสู้พูดออกมาให้ชัดเจน”

“หากยังยึดมั่นไม่ยอมพูด ก็ทำได้เพียงต้องไปพูดให้กระจ่างที่ศาลาว่าการแล้ว กระนั้นไปที่ศาลาว่าการจะสอบสวนเยี่ยงไร คาดว่าเจ้าเองก็รู้ดี” ฉู่จวินถิงเอ่ยปาก

ถังเสวี่ยหนิงตกตะลึงพรึงเพริด ไม่กล้าปฏิเสธอีก

“ข้า...ข้ายอมรับว่าข้าเป็นคนเสนอแผนนี้ แต่ข้ามิได้ป้ายความผิด เป็นนางพูดอย่างจริงใจถึงเพียงนั้น คนเหล่านี้เองก็ร่วมกันสาบาน ข้าถึงเชื่อ”

พูดไป ถังเสวี่ยหนิงหันมองทางเถียนเจียวเจียวในกลุ่มคนอย่างไม่รู้ตัว ปกปิดโทสะภายในสายตาไว้ได้ยากยิ่ง

ทั้งๆ ที่เถียนเจียวเจียวสาบานว่าเรื่องที่บอกนางเป็นเรื่องจริง นี่ถึงยอมเชื่อ ช่างทำร้ายนางอย่างอนาถโดยแท้!

เถียนเจียวเจียวสังเกตเห็นสายตาของถังเสวี่ยหนิงก็ตกตะลึงพรึงเพริด ก้มหน้าอยากหลบเลี่ยง เมื่อครู่ถูกบิดาสั่งสอนอย่างแรงไปหนึ่งรอบ หากยังเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้อีก หลังกลับไปแล้วน่ากลัวว่าจะต้องไม่มีชีวิตที่ดีแน่!

ถังหงจี้สังเกตเห็นสายตาของถังเสวี่ยหนิง นึกได้ว่าระยะก่อนเถียนเจียวเจียวมักมาที่จวน ทันใดนั้นมองเห็นปัญหาแล้ว “เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเถียนเจียวเจียวด้วยใช่หรือไม่?”

หากเถียนเจียวเจียวเองก็เหมือนพวกเขา เช่นนั้นภายภาคหน้ายังมีหน้าพบคนอยู่อีกหรือ?

“เจ้าดูสีพระพักตร์ของฮองเฮาเถอะ หากเจ้าไม่สามารถลบล้างข้อสงสัยได้ ภายภาคหน้าเจ้าก็ไม่มีโอกาสเข้าวังแล้ว ครอบครัวที่ดีในเมืองหลวงเองก็ไม่ยอมให้เจ้าแต่งเข้าไป!”

“ลบล้างข้อสงสัยตอนนี้ เลวร้ายที่สุดเจ้าก็ได้ชื่อว่ามองคนไม่ออก เจ้าคิดดูให้ดี ถึงตอนนั้นอย่าโทษพี่ชายไม่ช่วยเจ้า!”

ถังหงจี้มองถังเสวี่ยหนิงอย่างรำคาญใจ ตัวโง่งมคนนี้ถึงขั้นแยกแยะไม่ออก!

หากรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ตั้งแต่แรก วันนี้เขาก็ไม่มาเข้าร่วมพิธีล่าสัตว์แล้ว เอือมระอาบัดนี้มาเข้าร่วมแล้ว อยากจะหลบก็หลบไม่พ้น!

ถังเสวี่ยหนิงตกใจมาก ไม่กล้าโวยวายอีก รีบพูดออกมา “เป็นเถียนเจียวเจียว ข้าหลงเชื่อใจนางผิดไป!”