ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 608

เพียงนึกได้ว่าบิดามารดาพูดว่าเยี่ยนโจวเอ่ยคำสัญญาต่อหน้าทุกคนว่าจะแต่งนางเพียงคนเดียวเท่านั้น นี่จะได้อย่างไร?

“ชิงอิน ไม่เป็นเช่นนี้” ซ่งเยี่ยนโจวรีบอธิบาย “หมอเพียงพูดว่าต้องการให้เจ้ารักษาสุขภาพให้ดีก่อน มีลูกช้าหน่อยก็ช่างเถอะ ยิ่งไปกว่านั้นสำหรับข้าไม่มีลูกก็ไม่สำคัญ!”

ฝานซืออิ๋งมองท่าทางตกตะลึงพรึงเพริดของลั่วชิงอิน จากนั้นหันมองสายตาเปี่ยมความเจ็บปวดของซ่งเยี่ยนโจว นางว้าวุ่นใจแล้ว

เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?

ทั้งหมดล้วนไม่เหมือนอย่างที่นางคิดไว้!

ทั้งๆ ที่น่าจะเป็นลั่วชิงอินปกปิดข่าวเพื่อให้ได้แต่งงานกับซ่งเยี่ยนโจว ซ่งเยี่ยนโจวกลับถูกหลอกโดยไม่รู้ตัว แต่ตอนนี้ลั่วชิงอินต่างหากที่เป็นคนถูกหลอกคนนั้น?

ซ่งเยี่ยนโจวเสียสติไปแล้วหรือ?

เพื่อแต่งงานกับลั่วชิงอิน ต่อให้ไม่สามารถคลอดลูกได้ก็ไม่เป็นไร?

ซ่งรั่วเจินมองสายตาตกตะลึงของฝานซืออิ๋ง เอ่ยปากเสียงเย็น “เห็นชัดแล้วหรือไม่? นี่ก็คือความแตกต่างของเจ้าและพี่หญิงลั่ว”

จากนั้น ฝานซืออิ๋งกลับคล้ายถูกกระตุ้นก็มิปาน แผดเสียงร้องออกมา “เป็นไปไม่ได้! ต่อให้ซ่งเยี่ยนโจวไม่ใส่ใจ หรือว่าแม่สามีเองก็ไม่ใส่ใจกระนั้น?

ซ่งเยี่ยนโจวเป็นลูกชายคนโตของสกุลซ่ง สกุลซ่งจนกระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่มีหลานชาย เขามีอนาคตรุ่งโรจน์ หรือว่าในฐานะแม่สามีจะสามารถยอมให้ภายภาคหน้าเขาไม่มีลูกได้?”

ครู่ต่อมาลั่วชิงอินเองก็หันมองทางหลิ่วหรูเยียน รู้สึกผิดมากยิ่งขึ้น คาดว่าหลังแม่สามีรู้เรื่องนี้แล้วจะต้องเสียใจมากแน่

หลิ่วหรูเยียนมองเห็นท่าทางสีหน้าเผือดซีดของลั่วชิงอินก็ปวดใจแทบแย่ รีบพูดว่า

“ชิงอิน ข้าไม่ใส่ใจเรื่องเหล่านี้

ข้าไม่ขออะไรทั้งสิ้น ขอเพียงเจ้าและเยี่ยนโจวอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขก็พอแล้ว”

ระยะที่ผ่านมานี้ นางไม่อ่อนแอเหมือนในอดีต อีกทั้งยังสามารถออกไปภายนอกเหมือนแม่นางทั่วไปได้ ไม่มีวันเอะอะก็ล้มป่วยอีก

“รั่วเจิน เจ้าพูดจริงหรือ?” ลั่วชิงอินเอ่ยถามหนึ่งรอบอย่างอดไม่ได้

ซ่งรั่วเจินพยักหน้า “พี่หญิงลั่ว ท่านไม่ใช่เห็นเองกับตาแล้วหรือ?

ก่อนหน้านี้หมอท่านอื่นพูดว่าขาของพี่ใหญ่ข้ารักษาไม่หาย ไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง แต่ตอนนี้เขาก็ยืนได้อย่างดีแล้ว ใช่หรือไม่?”

สายตาแหลกสลายของลั่วชิงอินคล้ายได้พบความหวังใหม่แล้ว วิชาแพทย์ของรั่วเจินสูงกว่าคนอื่นมากนัก คนอื่นพูดว่าไม่ได้ แต่อาจไม่เป็นเช่นนั้นกับรั่วเจิน

หมอหลวงทางด้านข้าง “......” ถ้อยคำนี้มิได้หมายถึงเขาหรือ?

จนกระทั่งตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจเหตุใดขาของหัวหน้าราชองครักษ์บูรพาถึงสามารถรักษาหายได้ เมืองหลวงมีหมอเทวดาปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่ยามใด?