ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 641

ได้ยินคำพูดของลู่หมิ่นฮุ่ยแล้ว ทุกคนพลันเปลี่ยนสีหน้าไปโดยไม่รู้ตัว หรือว่าไม่ได้มีแค่คนที่ต้องการทำร้ายพระชายาเซียงอ๋องเท่านั้น แต่ยังคิดจะลงมือกับพระชายาอันหลานอีกด้วย?

“น้องหญิงหมิ่นฮุ่ย ยามนี้เจ้าตั้งครรภ์อยู่ มีคนคิดร้ายต่อเจ้าด้วยงั้นรึ?”

พระชายาเซียงอ๋องมีสีหน้ากังวลใจ หลายวันนี้นางผ่านมาอย่างลำบากยากเย็นเพียงไรมีเพียงตัวนางเองที่รู้ ถ้าเป็นคนที่ตั้งครรภ์อยู่จะต้องแบกรับไม่ไหวแน่นอน

สีหน้าทุกคนเปลี่ยนเป็นหนักอึ้ง เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นครั้งเดียวก็น่ากลัวมากพอแล้ว อย่าว่าแต่เกิดขึ้นหลายครั้งติดต่อกัน คนที่อยู่เบื้องหลังคงไม่ได้ร่วมมือกันหรอกนะ?

“พระชายาอันหลาน สถานการณ์ของท่านไม่เหมือนว่าจะเป็นฝีมือของผีน้อยนะเพคะ หากเป็นผีน้อย สิ่งที่ฝันเห็นไม่มีทางเรียบง่ายเช่นนี้” ซ่งรั่วเจินกล่าว

ลู่หมิ่นฮุ่ยอึ้งไปเล็กน้อยแล้วมองไปทางพระชายาเซียงอ๋องโดยไม่รู้ตัว สีหน้าของพระชายาเซียงอ๋องก็เปลี่ยนไปดังคาด หลายวันนี้ในฝันร้ายของนางเต็มไปด้วยผีสางต้องการมาเอาชีวิตนาง แต่หลบอย่างไรก็หลบไม่พ้น น่ากลัวยิ่งนัก

“แล้วข้าเป็นอะไรไปงั้นหรือ?” ลู่หมิ่นฮุ่ยอดถามไม่ได้

“พระชายา ท่านลองเล่าความฝันของท่านให้หม่อมฉันฟังโดยละเอียดได้ไหมเพคะ” ซ่งรั่วเจินกล่าว

ลู่หมิ่นฮุ่ยพยักหน้าน้อยๆ เริ่มเล่าตั้งแต่นางฝันเห็นท่านทวด ท่านทวดบอกว่ามีชีวิตไม่สุขสบาย ภายหลังก็บอกว่ารู้สึกหนาว หลังจากนั้นบอกว่าในห้องมีน้ำซึมลงมา ตอนกลางคืนจึงไม่สามารถนอนหลับได้

ฉู่จิ่นหวยฟังทั้งหมดนั้นแล้วก็ต้องอุทานว่าประหลาดนัก นี่ราวกับไม่ได้ฝันเห็น แต่เหมือนท่านทวดยังมีชีวิตอยู่ในโลกแล้วมาบอกให้นางรับรู้ก็ไม่ปาน

“ตอนแรกข้าเข้าใจว่าเป็นเพราะตัวเองคิดมากหลังตั้งครรภ์จึงฝันเช่นนี้ แต่พักหลังมานี้ข้าฝันถึงไม่หยุด คิดหาวิธีการมากมายก็ล้วนไม่มีประโยชน์ ข้า...ข้าหวาดกลัวนัก”

ลู่หมิ่นฮุ่ยมีสีหน้าอับจนหนทาง ครรภ์นี้ของนางมีคนมากมายจับจ้อง เรื่องแบบนี้นางก็ไม่กล้าทำมากเกินไป ยิ่งไม่กล้าไปบอกต่อคนอื่นง่ายๆ

หากลือออกไปเกรงว่าจะมีคนนำเรื่องนี้ไปใช้ประโยชน์

ซ่งรั่วเจินยิ้มบาง เอ่ยว่า “พระชายา เป็นท่านทวดของท่านมาเข้าฝันท่านต่างหากเพคะ”

ลู่หมิ่นฮุ่ยรับยันตร์คุ้มภัยมาด้วยความตื่นเต้นยินดี สีหน้าปีติราวกับได้รับของล้ำค่ากระนั้น สายตาที่มองซ่งรั่วเจินก็ยิ่งอบอุ่นเป็นมิตรมากขึ้นทุกที

“แม่นางซ่ง เจ้าช่างละเอียดอ่อนเอาใจใส่จริงๆ อีกประเดี๋ยวข้าจะให้คนนำของขวัญขอบคุณไปส่งถึงจวนเจ้าโดยตรง”

“พระชายาไม่จำเป็นต้องเกรงใจเช่นนี้เลยเพคะ”

ซ่งรั่วเจินโบกไม้โบกมือ ลู่หมิ่นฮุ่ยเป็นถึงน้าสาวที่สนิทสนมกับฉู่จวินถิงเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ยังอายุมากกว่าฉู่จวินถิงแค่ไม่เท่าไร แค่ยันตร์คุ้มภัยแผ่นเดียวไม่นับเป็นอะไรเลย

“ไม่ได้หรอก จะว่าอย่างไรข้าก็เป็นผู้อาวุโส จะเอาเปรียบผู้เยาว์ไม่ได้หรอกนะ” ลู่หมิ่นฮุ่ยยิ้มกล่าว

ฉู่จวินถิงบอกลู่หมิ่นฮุ่ยว่ากลับไปแล้วก็ให้คนไปตรวจสอบให้ดีว่าสุสานเกิดปัญหาขึ้นใช่หรือไม่ จากนั้นจึงพาซ่งรั่วเจินขอตัวจากไป