ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 65

กู้อวิ๋นเวยยิ่งคิดยิ่งไม่พอใจ ก่อนหน้านี้ที่ซวงซวงหลงใหลฉู่อ๋อง นางกลับคิดหาหนทางวางแผนช่วยเหลือ หวังเพียงให้ลูกสาวสามารถเกาะกิ่งไม้สูงได้ ใครจะคาดคิดว่าสุดท้ายแล้วจะตกลงปลงใจไปกับหลินจือเยว่ นี่เพิ่งแต่งงานก็ถูกขังคุกแล้ว หลินจือเยว่เองก็เสียตำแหน่งถูกคนเย้ยหยัน แม้แต่นางวันนี้ก็ไม่มีหน้าให้ออกจากจวนแล้ว

นายท่านคิดว่าอยู่ในราชสำนักไปก็ขายหน้า จึงปฏิบัติต่อนางไม่ดี นางเองก็ทำได้เพียงอดทนไว้

เดิมทีหลินจือเยว่ก็ถูกฉินซวงซวงพาลทำให้เดือดร้อน แต่คิดถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงยอมอดทน ใครจะคาดคิดว่ากลับถูกแม่ยายหาเรื่องกลับ บริภาษเขาว่าไม่มีความสามารถเช่นนี้?

“ท่านแม่ เรื่องนี้หากซวงซวงไม่เชื่อนักต้มตุ๋นผู้นั้น หลอกลวงราชครูสวี อีกทั้งยังทำร้ายสกุลซ่ง เรื่องก็คงไม่เป็นเช่นนี้ ไฉนเลยจะโทษข้าไปเสียทุกเรื่องได้?” หลินจือเยว่อธิบายอย่างมิอาจหักใจ

“ซวงซวงทำเช่นนี้ยังไม่ใช่เพื่อเจ้าอีกหรือ? หวังผูกไมตรีกับฮูหยินสวีผ่านผู้มีวิชา นางวางแผนคิดแทนเจ้า หากเจ้ามีความสามารถจริง นางก็ไม่ต้องทำเช่นนี้หรอก หรือก่อนหน้านี้เจ้าจะทำเป็นว่าไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อยจริงๆ?”

สุ้มเสียงของกู้อวิ๋นเวยคมกริบ พูดเสียจนหลินจือเยว่ตอบโต้ไม่ได้

“ในเมื่อซวงซวงยังไม่กลับมา เจ้ามาทำอันใดเล่า?”

หลินจือเยว่กำหมัดแน่น ฝืนข่มเพลิงโทสะภายในใจ ใช้สติปัญญากล่าวเตือนตนเอง วันนี้เขามาจวนฉินเพราะยังมีธุระสำคัญ ไม่สามารถยอมแพ้อย่างง่ายดายได้

“ข้าต้องการพบท่านพ่อตา”

ตอนนี้เอง แม่ทัพฉินได้ข่าวว่าหลินจือเยว่มาก็เดินมาแล้ว “พบข้ามีธุระอันใด? หากเป็นเรื่องเงิน เจ้าทิ้งความคิดนี้ไปเสียเถิด!”

สมองย้อนคิดถึงสองปีที่ผ่านมาอย่างอดไม่ได้ อย่าว่าแต่สกุลซ่งใช้เงินไปกับสกุลหลินมากเพียงนี้เลย ทุกครั้งเขาส่งจดหมายมาขอเงิน ซ่งรั่วเจินเองก็ไม่เคยปฏิเสธ

เดิมทีเขาคิดว่าทุกคนล้วนเป็นเช่นนี้ จนกระทั่งเมื่อครู่คิดได้ว่ามีเพียงสกุลซ่งที่ยอมเสียเงินกับเขามากเพียงนี้ คิดดูแล้วก่อนหน้านี้แม่ทัพซ่งกับฮูหยินซ่งก็ดีต่อเขา เขาเองก็รู้สึกโหยหาขึ้นมาหลายส่วน...

หากตอนนี้คนที่เขาขอความช่วยเหลือคือคนสกุลซ่ง จะต้องไม่ทำให้เขาอับอายเพียงนี้แน่นอน!

“ลูกสาวข้าแต่งกับเจ้า เจ้าก็ต้องปฏิบัติต่อนางดี ๆ หรือยังต้องให้สกุลฉินของข้าเลี้ยงดูเจ้าอีกกระนั้นรึ? หากเจ้าไม่มีความสามารถ เช่นนั้นก็รีบหย่าโดยเร็ว!”