ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 752

“อยู่ต่อหน้าพวกเราเจ้ายังจะเสแสร้งอันใดอีก? คิดว่าพวกเราโง่เขลาเบาปัญญาเหมือนชิงเจ๋อกระนั้น?”

“แหกคุก วางเพลิง ฆ่าคน เรื่องสำคัญเหล่านี้เจ้าไม่พูดออกมาแม้ประโยคเดียว พูดเพียงความสัมพันธ์ชายหญิง พวกเราสนใจกระนั้นหรือ?”

“ด้วยฐานะของเจ้าในตอนนี้ ยังสามารถแจ้งทางการจับชิงเจ๋อได้? ยิ่งไปกว่านั้นพวกเราสืบมาก่อนแล้ว หลายปีมานี้เจ้ายังมีชู้รักอยู่ภายนอก ความบริสุทธิ์ผุดผ่องอะไรนั่นมีค่าไม่ถึงหนึ่งอีแปะ!”

“คิดพึ่งพาอาศัยชิงเจ๋อ ภายภาคหน้าจะได้เป็นวัวเป็นม้าให้เจ้า ก็ไม่ดูบ้างว่าเจ้าคู่ควรหรือไม่?”

กู้ชิงซิวเปล่งวาจาคมคาย ไม่เกรงใจเลยสักเศษเสี้ยว

หลิ่วอวิ๋นเวยชอบเสแสร้ง เช่นนั้นก็นำเรื่องน่าอายทั้งหมดเหล่านั้นมาฉีกหน้านาง!

ถ้อยคำนี้พูดออกมาแล้ว สีหน้าหลิ่วอวิ๋นเวยเปลี่ยนเป็นไม่สบอารมณ์มาก ยังปากแข็ง “ท่านพูดเหลวไหลอะไร? ต่อให้ต้องการปกป้องพี่สาม ก็ไม่สามารถปรักปรำข้าได้!”

“ยังต้องปรักปรำเจ้าอีกหรือ?” กู้ชิงซิวหัวเราะ “พูดเหลวไหลปรักปรำผู้อื่นเป็นการกระทำของเจ้า ไม่ใช่อุปนิสัยของพวกเรา!”

พูดไป เขาโยนหลักฐานลงต่อหน้ากู้ชิงเจ๋อ “ลืมตาของเจ้าดูให้ดีๆ!”

“ตกลงหลิ่วอวิ๋นเวยเป็นคนเช่นไร เพื่อหญิงเช่นนี้ ตัดขาดความสัมพันธ์กับครอบครัว ตกต่ำลงถึงขั้นนี้ เจ้าดีใจแล้วกระมัง!”

กู้ชิงเจ๋อสวมเพียงชุดซับใน อยู่ท่ามกลางอากาศเช่นนี้ทำให้หนาวจนตัวสั่น ทว่าบัดนี้เขาไม่กล้าไปสวมเสื้อผ้า

หลักฐานถูกโยนลงต่อหน้าเขา เขาหยิบขึ้นมาอ่านดูอย่างละเอียด พบว่าเป็นคำสารภาพหนึ่งฉบับ พูดว่ามีความสัมพันธ์มิอาจเปิดเผยกับหลิ่วอวิ๋นเวยตลอดหลายปีมานี้

“เป็น เป็นไปได้เยี่ยงไร? นี่เป็นไปไม่ได้!”

กู้ชิงเจ๋อรู้สึกเหลือจะเชื่อ เขารู้ดีว่าแม้พวกกู้ชิงเหยี่ยนไม่ชอบหลิ่วอวิ๋นเวย แต่ไม่มีวันสร้างหลักฐานเท็จ

ภายในสายตากู้ชิงซิวเปี่ยมความรังเกียจ เขาหันหน้ามองทางกู้ชิงเจ๋อ “หลักฐานก็มอบให้เจ้าแล้ว หากเจ้ามีสมองสักหน่อยก็ไปตรวจสอบด้วยตนเองเถอะ”

“หากเจ้าไม่เชื่อ ตายไปแล้วก็ไม่เกี่ยวอันใดกับพวกเราอีก อย่างไรเสียวันนี้พวกเราก็มาแจ้งเจ้า ภายภาคหน้าเจ้าไม่ใช่คนสกุลกู้อีกแล้ว!”

ถ้อยคำนี้พูดออกมา กู้ชิงเจ๋อเงยหน้าขึ้นอย่างตกตะลึง “พี่รอง ท่านหมายความว่าอะไร?”

“เพราะเจ้าปล่อยให้นางขโมยป้ายทองละเว้นโทษตาย ท่านพ่ออายุปูนนี้แล้วยังต้องลงไปจัดการอุทกภัยที่แดนใต้เพื่อสร้างผลงานชดใช้ความผิด เดิมทีสามารถลาออกจากราชการอย่างมีหน้ามีตาได้ บัดนี้กลายเป็นคนมีความผิดติดตัว”

“เจ้าเป็นลูกชาย ไร้ความกตัญญู ท่านพ่อไม่มีเยื่อใยต่อเจ้าตั้งนานแล้ว บัดนี้เจ้ายังซ่อนตัวนักโทษ ทำให้สกุลกู้ต้องเดือดร้อน!”

“เจ้าไม่ต้องการชีวิตของตนก็ช่างเถอะ คนสกุลกู้นับร้อยชีวิตไม่อาจเดือดร้อนไปกับเจ้าด้วยได้”