ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 758

#ซ่งจืออวี้เล่าข่าวที่ได้รับมาวันนี้อย่างออกรสออกชาติ คิดเพียงว่าช่างครึกครื้นเสียจริง “ได้ยินมาว่าทางการยังอยากสอบสวน แต่คิดไม่ถึงเลยว่านางจะถูกวางยาจนกลายเป็นใบ้ไปแล้ว ไม่สามารถพูดได้”

“นางกระอักเลือดออกมา จากนั้นก็ตายไป ได้ยินมาว่าถูกตีอย่างอนาถ ยังมิสู้ถูกตัดหัวจะดีกว่า”

“คนอย่างนางเดิมทีก็ไม่สมควรมีจุดจบที่ดี ก่อนตายยังทำร้ายคนมากมาย ก็คือเดรัจฉานอย่างแท้จริง!”

ภายในก้นบึ้งของสายตาซ่งรั่วเจินล้วนคือความรังเกียจ กระนั้นก็นับว่าคลี่คลายปัญหาได้เรื่องหนึ่งแล้ว

“น้องหญิงห้า ยังมีอีกหนึ่งเรื่อง” ซ่งจืออวี้พูด

“เรื่องใด?”

ซ่งจืออวี้กระซิบเสียงแผ่ว “ได้ยินมาว่าท่านตาลบชื่อกู้ชิงเจ๋อออกจากลำดับวงศ์ตระกูลแล้ว ตัดขาดความสัมพันธ์พ่อลูก เพียงข่าวนี้แพร่งพรายออกมา ก็ทำให้คนมากมายตกตะลึง”

“ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินมาว่านายท่านสามกู้และหลิ่วอวิ๋นเวยมีความสัมพันธ์ที่ดีมาก บัดนี้ทุกคนล้วนรู้ว่าเรื่องป้ายทองละเว้นโทษตายล้วนหนีไม่พ้นเขา”

“ทั้งๆ ที่ท่านแม่นับญาติกับสกุลกู้แล้ว ทว่านายท่านสามกู้ยังวางท่า ไม่ยอมมาพบหน้าเลยสักครั้ง บัดนี้ดีแล้ว ไม่มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกันอีก”

“รนหาที่เอง บางคนดื้อรั้นไม่ยอมเปลี่ยนแปลง มีเพียงได้รับการสั่งสอนแล้วถึงจะนึกเสียใจภายหลัง”

สายตาซ่งรั่วเจินเย็นชา กู้ชิงเจ๋อได้รับการปกป้องจากสกุลกู้อย่างดีมานานหลายปี ชาติกำเนิดไม่ธรรมดา บิดาเป็นขุนนางสำคัญในราชสำนัก พี่ใหญ่พี่รองมีความสามารถ

เขาไม่มีแรงกดดันตั้งแต่ยังเด็ก คุ้นชินกับการที่มีทุกคนคอยช่วยเหลือ ชนิดที่ว่าช่วยเขาเก็บกวาดปัญหาที่เขาก่อขึ้น ดังนั้นเขาจึงไม่กริ่งเกรงต่อสิ่งใด

ทว่าบัดนี้ถึงเวลาที่เขาจะได้รับกรรมที่ก่อไว้แล้ว

“รั่วเจิน ของเตรียมไว้ดีแล้ว อีกเดี๋ยวพี่สามเจ้าจะไปที่ท่าเรือก่อน เจ้ากับพี่รองเจ้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ จะได้ขึ้นเรือ” กู้หรูเยียนเอ่ยสำทับ

วันนี้น้องหญิงห้ากับฉู่อ๋องต้องลงใต้ ฉู่อ๋องกลับไม่มาส่ง นี่ไม่แปลกหรือ?

ซ่งจิ่งเซินขยิบตาให้ซ่งจืออวี้ทีหนึ่ง คนผู้นี้ช่างพูดเรื่องที่ไม่สมควรพูดเก่งโดยแท้ นี่จะทำให้น้องหญิงห้าอารมณ์ไม่ดีหรือ?

เดิมทีซ่งรั่วเจินก็มิได้คิดมาก แท้จริงแล้วเมื่อวานได้พบฉู่จวินถิงไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นวันนี้พวกเขาล้วนต้องออกเดินทาง น่ากลัวว่าไม่ทันเวลา

ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้นางต้องปิดบังตัวตนเพื่อออกเดินทาง พยายามให้คนรู้น้อยมากที่สุด มาส่งย่อมไม่สะดวก แต่เห็นได้ชัดว่าภายในคำพูดพี่สามยังมีความนัยแฝงอยู่

“เกิดเรื่องใดขึ้นหรือ?” ซ่งรั่วเจินเอ่ยถาม

ซ่งจืออวี้หันมองซ่งจิ่งเซินสีหน้าซับซ้อน “พูดเถอะ! หรือพวกเราไม่พูด น้องหญิงห้าก็จะไม่รู้ตลอดไปกระนั้น?”

ซ่งจิ่งเซินเหล่มองซ่งจืออวี้อย่างระอา “ข้าไม่ควรเชื่อท่านเลย ปากท่านไม่มีหูรูดจริงๆ!”