รูม่านตาหัวหน้าตระกูลเจียงหดลง ฉู่อ๋องถึงขั้นรู้!
ต่อให้เป็นจ้าวชิงหยวน จนกระทั่งตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าตกลงสาเหตุคืออันใด ทว่าวันนี้ฉู่อ๋องเพิ่งมาถึงก็รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว
“ท่านอ๋อง กระหม่อม...”
เจียงฮูหยินและลูกๆ ล้วนตกตะลึงพรึงเพริด ไม่เข้าใจว่าเพราะเหตุใดท่านอ๋องมาแล้วจึงต้องการชีวิตพวกเขาทั้งหมด!
“นายท่าน ท่านรีบพูดสิ! หรืออยากให้พวกเราต้องตายทั้งตระกูลเจ้าคะ?” เจียงฮูหยินร้อนใจ
ตอนนี้เอง ฉู่จวินถิงเดินมาหยุดข้างกายซ่งรั่วเจิน เอ่ยปากเสียงนุ่มนวล “เจ้าไปเดินเล่นก่อน อีกเดี๋ยวข้าจะไปหาเจ้า”
ซ่งรั่วเจินชะงักเบาๆ สายตาเลื่อนตกลงบนตัวทุกคนในตระกูลเจียงก็เข้าใจขึ้นมาหลายส่วน คาดว่าภาพต่อจากนี้ไม่เหมาะให้นางเห็น พยักหน้าลงอย่างเชื่อฟัง
“เพคะ”
หลังฝ่ายหญิงจากไป ฉู่จวินถิงหันหน้ากลับมาอย่างเชื่องช้า ดวงตาดำดุจหมึกคู่นั้นเปี่ยมไออำมหิต เขายืนนิ่งๆ อยู่ที่เดิม คล้ายราชามารก็มิปานชวนให้คนอกสั่นขวัญแขวน
“เดิมทีข้าก็ไม่มีความอดทนมากอยู่แล้ว” ฉู่จวินถิงเหล่มอง “อวิ๋นหยาง”
อวิ๋นหยางดึงกระบี่ออก วางพาดบนชายคนหนึ่ง ก็คือคุณชายใหญ่สกุลเจียงไม่ฟังความคนนั้น
“ฆ่า!”
อวิ๋นหยางฟันลงไปอย่างไม่ลังเล
“อ๊าก!”
เสียงแผดร้องพลันดังขึ้น โลหิตสดกระเซ็นใส่หน้าพวกเจียงฮูหยินในทันใด จากนั้นเสียงโอดครวญก็ดังลั่นทั่วทั้งลานบ้าน
ฉู่จวินถิงขมวดคิ้ว “ใครร้องอีก ก็ฆ่าคนนั้น!”
เสียงเงียบลงในทันทีทันใด น้ำตานองหน้า กลับไม่กล้าเปล่งเสียงออกมาอีก
พวกหัวหน้าตระกูลหลี่ทั้งสองคนคิดไม่ถึงเลยว่าแม่นางคนหนึ่งจะยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ เดิมทีอยากฉวยโอกาสหนีไป คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกจับได้
“พวกเราเป็นแขกของสกุลเจียง เห็นว่าหัวหน้าตระกูลเจียงมีธุระกำลังยุ่ง พวกเราจึงจะกลับไปก่อน เจ้าจับพวกเราไว้ด้วยเหตุใด?”
ซ่งรั่วเจินเองก็ไล่ตามมา เพียงมองปราดเดียวก็รู้ได้ว่าสองคนตรงหน้าสวมใส่ไม่ธรรมดา จะต้องเป็นคนร่ำรวยอย่างแน่นอน บังเอิญปรากฏตัวที่สกุลเจียงในเวลานี้ แทบจะไม่ต้องถาม ฐานะของทั้งคู่ก็ปรากฏออกมาชัดเจนแล้ว
“พวกท่านก็เป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่งในเมืองไห่เทียนหรือ?”
สีหน้าพวกหัวหน้าตระกูลหลี่เปลี่ยนไป คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขายังไม่พูดอันใด แม่นางคนนี้ก็หยั่งเดาฐานะของพวกเขาออกแล้ว
“นี่ เกี่ยวอันใดกับเจ้า?”
ซ่งรั่วเจินหัวเราะ เอ่ยปากอย่างเกียจคร้าน “พูดเถอะ ผู้ที่ลงแรงอยู่เบื้องหลังชี้แนะให้พวกท่านโก่งราคาธัญพืชเป็นใคร จัดสรรปันส่วนกันเช่นไร?”
“เจ้าพูดอันใด? พวกเราฟังไม่เข้าใจ!” หัวหน้าตระกูลหลี่ตะเบ็งเสียงโกรธขึ้ง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...