ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 803

เมื่อฉู่จวินถิงและพวกกลับมา ซ่งรั่วเจินก็เห็นได้ทันทีว่าสภาพของพวกเขาดูแปลกไป หรือว่าพวกเขาจับตัวคนไม่ได้?

“คนหนีไปแล้วหรือ?”

ฉู่จวินถิงส่ายหน้า “จับตัวได้แล้ว แต่ตายหมดแล้ว”

“ตายหมดแล้ว?”

ทันทีที่ทุกคนได้ยินเช่นนั้น ดวงตาก็พลันเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างหนัก คนผู้นี้ก่อเรื่องเลวร้ายมามากมาย ต้องถูกกำจัดให้สิ้นซากเท่านั้น

ฉู่อ๋องย่อมรู้ดียิ่งถึงขอบเขตในเรื่องนี้ เหตุใดจึงไม่เหลือให้รอดแม้แต่คนเดียว?

“เมื่อพวกเรามาถึง ทุกคนก็ตายหมดแล้ว เสด็จพี่มาถึงเร็วกว่าเล็กน้อย ในขณะนั้น หลิงเชี่ยนเอ๋อร์กำลังกอดศพของหลิงเหวินเทาและร้องไห้อยู่”

ฉู่จวินถิงมีแววตาซับซ้อน ในสายตาของเขา เรื่องนี้คือการฆ่าปิดปาก แต่หลิงเชี่ยนเอ๋อร์จะสามารถลงมือฆ่าพี่ชายแท้ ๆ ของตนเอง เพียงเพื่อไม่ให้ข้อมูลรั่วไหลได้จริงหรือ?

หากเป็นเช่นนั้นจริง จิตใจของสตรีนางนี้ก็น่ากลัวเกินไปแล้ว!

มิใช่ว่าเขาดูแคลนสตรี แต่การลงมือสังหารพี่น้องร่วมสายเลือดด้วยมือตนเอง แม้แต่บุรุษก็คงลำบากใจที่จะกระทำได้ แต่ทว่าหลิงเชี่ยนเอ๋อร์กลับสามารถ…

น่าเสียดายที่พวกเขามาถึงช้าไปก้าวหนึ่ง แม้แต่ฉู่เทียนเช่อเองก็ยังมองสถานการณ์ได้ไม่ชัดเจน เสื้อผ้าที่หลิงเหวินเทาสวมใส่ รวมถึงจดหมายที่ทิ้งไว้บนร่างกาย ต่างก็กลายเป็นหลักฐาน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง สกุลหลิงมิเพียงไร้ความผิด แต่กลับมีความดีความชอบเสียด้วยซ้ำ

ซ่งรั่วเจินและซ่งหลินสบตากัน ก่อนหน้านี้พวกเขาก็กังวลมาโดยตลอดว่าเรื่องนี้อาจเกิดการเปลี่ยนแปลง คิดไม่ถึงว่าพวกนั้นจะว่องไวถึงเพียงนี้ ถึงกับสามารถไปถึงที่หมายก่อนพวกเขาได้

บัดนี้เมื่อคนตายไปแล้ว คำพูดก็ย่อมขึ้นอยู่กับว่าหลิงเชี่ยนเอ๋อร์จะกล่าวว่าอย่างไร

อีกอย่าง หลิงเหวินเทานับเป็นผู้เยาว์ที่มีอนาคตไกลแห่งสกุลหลิง ตลอดหลายปีที่ผ่านมาชื่อเสียงของเขาในเมืองหลวงล้วนดีมาตลอด บัดนี้เขายังต้องมาสละชีพเพราะไล่ล่ามือมืดที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้อีก ย่อมต้องได้รับคำสรรเสริญจากผู้คนอย่างแน่นอน

หากพวกเขาคิดจะล้มล้างเรื่องนี้ จำต้องมีหลักฐานอันแน่นหนา ทว่าอีกฝ่ายกระทำการอย่างรัดกุมไร้ช่องโหว่ การจะเสาะหาหลักฐานแน่นหนาย่อมมิใช่เรื่องง่าย

ตั้งแต่วินาทีนั้น พวกเขาก็เข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว ก่อนหน้านี้ในกองทัพของพวกเขามีคนถูกสกุลหลิงซื้อตัวไป ทำให้แม่ทัพซ่งถูกดักซุ่มโจมตี สกุลหลิงได้รับประโยชน์ทั้งหมดไปและได้สร้างผลงานความดีความชอบอย่างใหญ่หลวง

ชัดเจนว่าหลินจือเยว่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงรอดปลอดภัยและได้รับความชอบไปด้วย!

“เจ้าทั้งหลายจงเงียบเสียงลงเสีย อย่าได้กล่าวสิ่งใดพล่อย ๆ หลังจากกลับไป เพื่อปิดบังเรื่องนี้ แม้แต่หลิงเหวินเทาพวกเขาก็ยังสังหารได้ลง พวกเจ้าควรรู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ให้ดี!”

ซ่งหลินมองไปยังทุกคนด้วยสายตาที่เยียบเย็น คำพูดของนางเต็มไปด้วยการเตือนให้ระวัง

ทุกคนสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะเงียบปากลงทันที พวกเขารู้ดีว่าที่ซ่งหลินกล่าวเช่นนี้ก็เพราะหวังดีต่อพวกเขา

หลังจากหลิงเชี่ยนเอ๋อร์ตื่นขึ้นมา นางยังคงไม่อยากดื่มชา ไม่อยากทานอาหาร และมักจะหลั่งน้ำตาออกมาทุกเมื่อ

ฉู่จวินถิงเมื่อทราบถึงสถานการณ์แล้ว ก็กล่าวกับฉู่เทียนเช่อว่า “เสด็จพี่ ข้ายังต้องไปจัดการปัญหาน้ำท่วม ในเมื่อตอนนี้ได้พบตัวหลิงเหวินเทาแล้ว ท่านก็รีบไปส่งแม่นางหลิงกลับโดยเร็วเถิด”