ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 835

“เอาล่ะ เอาล่ะ กลับมาปลอดภัยก็ดีแล้ว!”

ฮูหยินผู้เฒ่ากู้มองซ่งหลินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณ “แม่ทัพซ่ง พวกเรามีวาสนาที่พิเศษต่อกันจริง ๆ ลูกสาวของข้าตกทุกข์ได้ยากอยู่ข้างนอก หลายปีมานี้ต้องขอบคุณท่านที่ดูแลนาง”

“หากไม่มีท่าน ข้าก็ไม่กล้าคิดเลยว่าหรูเยียนจะต้องใช้ชีวิตอย่างไรในตอนนี้”

ท่าทีของสกุลหลิ่วที่มีต่อกู้หรูเยียนในช่วงหลายปีที่ผ่านมา นางย่อมรู้ดี หากไม่ใช่เพราะหรูเยียนโชคดีที่ได้แต่งงานกับซ่งหลิน

ซ่งหลินปกป้องนางสุดหัวใจ หากนางแต่งงานกับคนอื่น และมีพ่อแม่ที่เป็นผีดูดเลือดเช่นนี้ เกรงว่าหรูเยียนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ชีวิตของนางจะลำบากเพียงใด

“ท่านแม่ยาย การได้แต่งงานกับหรูเยียนถือเป็นวาสนาของข้า!” ใบหน้าของซ่งหลินเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ดูลูก ๆ เหล่านี้ของข้าสิ หากไม่มีหรูเยียน ข้าจะได้มีวาสนาเช่นนี้งั้นหรือ?”

“ครั้งนี้ที่เมืองผิงหยาง บรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาของข้า เมื่อเห็นว่าลูก ๆ มารับข้าด้วยตัวเอง ไม่รู้ว่าแต่ละคนต่างอิจฉาข้าขนาดไหน!”

ซ่งรั่วเจินใช้จัวหวะที่ทุกคนกำลังยุ่งอยู่ ลอบออกจากจวนไปอย่างเงียบ ๆ

เมื่อเฉินเซียงเห็นว่าคุณหนูของตนกลับมา ก็โห่ร้องอย่างดีใจไปหนึ่งที ก่อนหน้านี้ ตอนที่คุณหนูออกเดินทาง ได้พาไป๋จื่อและชิงเถิงไปด้วยเท่านั้น นางเองก็อยากติดตามไปด้วย แต่ก็รู้ดีว่านางไม่มีวรยุทธ ไปแล้วไม่แน่ว่าอาจจะเป็นภาระเสียมากกว่า

เมื่อเห็นว่าคุณหนูพานางออกจากจวน เฉินเซียงก็อดดีใจไม่ได้ คุณหนูไม่ได้ลืมนางจริงๆ!