แต่ตอนนี้เมื่อเห็นว่านางยิ่งได้ใจ ก่อเรื่องวุ่นวายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาจึงดูต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว!
“ไม่ ไม่นะ!” อนุอวิ๋นหน้าถอดสี “ท่านทำกับข้าเช่นนี้ได้เยี่ยงไร?”
“ความอดทนของข้าที่มีต่อเจ้าถึงขีดสุดแล้ว เจ้ามิรู้จักสำนึกผิด เช่นนั้นเจ้าก็ปิดเรือนสำนึกตนให้ดีเถิด!”
ไป๋หย่าเหลียนก้าวเข้าไปตรงหน้าอวิ๋นหงหล่าง นางมีท่าทางอ่อนหวาน “หงหล่าง ข้าได้ยินว่านางวิ่งโร่มาถึงจวนซ่งเพื่อก่อกวนซ่งฮูหยินและพี่จาง ข้าถึงได้มาที่นี่”
“ข้าเข้าใจแล้ว” อวิ๋นหงหล่างพยักหน้า
จางเหวินมองภาพตรงหน้านิ่ง ๆ นางเห็นสีหน้าที่คุ้นตาบนใบหน้าของอวิ๋นหงหล่าง และรู้สึกว่ามันแทบจะทับซ้อนกับภาพเมื่อหลายปีก่อน
ที่แท้ ตลอดหลายปีมานี้ อวิ๋นหงหล่างก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
เขาไม่ได้ชอบอนุอวิ๋น แต่ที่ผ่านมา เขาชื่นชอบสตรีประเภทนี้ต่างหาก บัดนี้เมื่อไป๋หย่าเหลียนที่ทั้งอ่อนวัยและสดใหม่เข้ามา อนุอวิ๋นก็หมดความหมายไปโดยปริยาย
“ใต้เท้าอวิ๋น ท่านควรดูแลอนุอวิ๋นให้ดี วันนี้นางวิ่งโร่มาก่อกวนถึงหน้าจวนพวกเรา คนที่ไม่รู้ก็คงจะคิดว่าจวนซ่งของพวกเราทำเรื่องที่ไม่ดีต่อนาง ถึงขนาดไม่อยากให้เข้ามาก็ยังไม่ได้”
กู้หรูเยียนเอ่ยขึ้นในช่วงเวลาที่เหมาะสม นางไม่ชอบบรรดาคนตรงหน้าเลยสักคน แต่ระหว่างนางกับไป๋หย่าเหลียนกับพวกนางก็ไม่ได้มีความบาดหมางกันมาก่อน
ตรงกันข้าม เรื่องที่ไป๋หย่าเหลียนจัดการอนุอวิ๋น ทำให้พวกนางรู้สึกสะใจไม่น้อยที่ได้เห็น
อวิ๋นหงหล่างอับอายเป็นอย่างยิ่ง ก่อนเอ่ยว่า “ข้าต้องขออภัยจริง ๆ ต่อจากนี้ข้าจะควบคุมนางให้ดี และจะไม่ปล่อยให้นางมาก่อเรื่องวุ่นวายอีก”
“เช่นนั้นก็หวังว่าใต้เท้าอวิ๋นจะกระทำตามที่พูดได้”
จางเหวินมองอวิ๋นหงหล่างด้วยสายตาเย็นชา ในตอนนี้ ยิ่งมองชายผู้นี้ก็ยิ่งรู้สึกขยะแขยง
จางเหวินแนะนำบุรุษหนุ่มมีความสามารถหลายคนถึงเพียงนั้น แต่กลับไม่มีสักคนที่อวิ๋นเนี่ยนชูถูกใจ นางคิดแต่จะติดตามอยู่ด้านหลังอวิ๋นเฉิงเจ๋อทั้งวัน
ตอนนี้จางเหวินได้แนะนำสตรีนางหนึ่งให้กับอวิ๋นเฉิงเจ๋อไปแล้วด้วย ได้ยินมาว่าพบหน้ากันแล้ว จางเหวินยังหวังว่าทั้งคู่จะสามารถแต่งงานกันโดยเร็ว กลัวก็แต่อวิ๋นเนี่ยนชูคงจะกำลังซ่อนตัวร้องไห้อยู่ในผ้าห่ม
แววตาของจางเหวินเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ นางคิดว่าในช่วงนี้อวิ๋นเนี่ยนชูดูเหมือนอารมณ์จะไม่ค่อยคงที่นัก แต่เมื่อนางถาม อวิ๋นเนี่ยนชูก็มักจะตอบว่าไม่มีอะไร
หรือนี่จะเป็นความจริง?
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้คน จางเหวินก็ไม่ได้แสดงสีหน้าออกมา เพียงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้ามีชีวิตไม่เป็นดังหวัง ก็เลยอยากให้ทุกคนเป็นเหมือนเจ้าหรือ?”
“ไม่ว่าเฉิงเจ๋อหรือเนี่ยนชู เรื่องการแต่งงานของพวกเขาก็ไม่ต้องเป็นกังวล หากเจ้ามีเวลามากขนาดนี้ สู้ไปห่วงอวิ๋นซีหว่านเสียยังจะดีกว่า!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...