ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 839

อวิ๋นเนี่ยนชูถูกคำพูดของซ่งรั่วเจินทำให้ตกใจ “บัง บังคับพากลับมา?”

“ใช่แล้ว”

ซ่งรั่วเจินพูดด้วยท่าทางมีเหตุผล บ่อยครั้งที่คนมักถูกความคิดของตนจองจำเอาไว้ แท้จริงแล้วกระโดดออกมามองดู มากมายหลายเรื่องก็ไม่ได้ร้ายแรงถึงเพียงนั้น

“รั่วเจิน บัดนี้เจ้าเปลี่ยนไปมาก แต่ข้าคิดว่าเจ้าพูดถูก!”

อวิ๋นเนี่ยนชูนึกถึงสถานการณ์ยามซ่งรั่วเจินถอนหมั้น ทุกคนล้วนพูดว่านางไม่มีวันหาคู่ครองที่ดีได้อีก ทว่าบัดนี้ฉู่อ๋องดีต่อนางมาก พวกเขาล้วนเห็นอยู่ในสายตา

บางทีนางก็สมควรคิดให้ตก ในเมื่อไม่อาจฝืนเด็ดแตงลูกนี้อย่างญาติผู้พี่ได้ เช่นนั้นก็เปลี่ยนแตงลูกใหม่!

ไม่ช้าก็เร็วจะต้องได้พบแตงที่เหมาะสมแน่!

เห็นอารมณ์ของอวิ๋นเนี่ยนชูเริ่มสงบลง คล้ายคิดตกแล้วจริงๆ ซ่งรั่วเจินถึงพูด “วันนี้อนุอวิ๋นสร้างความวุ่นวายภายในจวน พูดว่าเจ้าชอบอวิ๋นเฉิงเจ๋อ ข้านี่ถึงตั้งใจมาแจ้งเจ้า”

“อะไรนะ?”

สีหน้าอวิ๋นเนี่ยนชูเปลี่ยนไป ที่ผ่านมานางเคยคิดมาก่อนว่าหากญาติผู้พี่เองก็ชอบนาง นางจะบอกเรื่องทั้งหมดกับมารดา

บัดนี้นางคิดจะปล่อยมือแล้ว อนุอวิ๋นกลับเปิดเผยเรื่องนี้ต่อหน้ามารดา นี่จะยังไม่เกิดปัญหาอีกหรือ?

“ข้าเห็นท่าทีของท่านป้าจางแล้ว คล้ายไม่ได้เก็บมาใส่ใจอย่างไรอย่างนั้น ไม่แน่ว่าจะเชื่อ เจ้าเองก็อย่ากังวลไปเลย” ซ่งรั่วเจินพูด

หากทั้งสองคนมีจิตปฏิพัทธ์ต่อกัน มิสู้ฉวยโอกาสนี้พูดออกมาให้กระจ่าง นางคิดว่าด้วยอุปนิสัยปล่อยวางไม่ยึดติดของป้าจาง จะต้องไม่ใช่คนหัวโบราณอย่างแน่นอน

แม้พูดว่ายากจะยอมรับในทันทีทันใดเลยได้ แต่เชื่อว่าขอเพียงให้เวลาป้าจางสักระยะหนึ่ง นางจะต้องคิดตกอย่างแน่นอน เพียงแต่สถานการณ์แตกต่างจากที่คาดไว้อยู่บ้าง ราวกับว่ายังไม่จำเป็นต้องเปิดเผยความจริงในตอนนี้

เพียงทุกคนได้ยินก็หัวเราะออกมาอย่างสุดระงับ แต่ไหนแต่ไรมาฮูหยินของแม่ทัพไป๋มีอุปนิสัยไม่ยอมขาดทุน พวกเขาล้วนได้เห็นความครึกครื้นมากมายของสกุลไป๋เมื่อหลายปีก่อน

“ซ่งหลินตัวดี บัดนี้กล้ากระทั่งเอาอาจารย์มาล้อเล่น อีกเดี๋ยวข้าจะให้เจ้าดื่มจนลุกจากโต๊ะไม่ได้!”

ซ่งรั่วเจินเห็นรอยยิ้มเกลื่อนหน้าของบิดา แม้มารดายืนไม่พูดจาอยู่ข้างกาย แต่หางตากลับมีความสุข มุมปากยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เดิมทีนางก็เป็นเด็กกำพร้าคนหนึ่ง บัดนี้กลับมีครอบครัวเปี่ยมสุข ความรู้สึกยามมีครอบครัวอยู่ข้างกายเป็นความดีใจที่ไม่บอกไม่ถูกจริงๆ

“คืนนี้ฉู่อ๋องไม่มาหรือ?” อวิ๋นเนี่ยนชูเอ่ยถาม

ซ่งรั่วเจินส่ายหน้า “วันนี้เขากลับมาถึงก็เข้าวังแล้ว คาดว่างานเลี้ยงต้อนรับล้วนจัดในวัง ไม่มาหรอก”

เดิมที่ฝ่าบาทมอบหมายเรื่องอุทกภัยในครั้งนี้ให้ฉู่จวินถิงและท่านตาไปจัดการ บัดนี้กลับมาแล้ว ย่อมต้องไปรายงานด้วยตนเองในทันที