เข้าสู่ระบบผ่าน

ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 840

ส่วนบิดานาง พรุ่งนี้ก็ต้องเข้าวังอธิบายเรื่องทั้งหมดเช่นเดียวกัน

อวิ๋นเนี่ยนชูเข้าใจแล้ว พูดว่า “ข้าได้ยินว่าเรื่องอุทกภัยในครั้งนี้ร้ายแรงมาก ครั้งนี้พวกเจ้าสามารถกลับมาได้โดยเร็ว อยู่เหนือความคาดหมายของข้าจริงๆ”

“ทว่าเห็นเจ้ากลับมาได้ข้าดีใจมากจริงๆ ที่ผ่านมายามเจ้าอยู่ข้ากลับไม่รู้สึกอะไร ระยะนี้เจ้าไม่อยู่ ข้ารู้สึกคล้ายไม่มีที่พึ่งทางใจก็มิปาน”

“บัดนี้ข้ากลับมาแล้ว เจ้าสามารถวางใจได้” ซ่งรั่วเจินหัวเราะเบาๆ “หากมีเรื่องไม่สบายใจ อย่าเก็บไว้คนเดียว จำไว้ว่าต้องมาหาข้า”

อวิ๋นเนี่ยนชูพยักหน้า “ต่อให้เจ้ารำคาญ ข้าก็จะมา”

ขณะกำลังพูดอยู่นั้น อวิ๋นเฉิงเจ๋อเองก็มาแล้ว

“เฉิงเจ๋อเองก็มาแล้ว คนมาครบแล้ว เริ่มงานเลี้ยงได้!” กู้หรูเยียนพูดยิ้มๆ

ยามอวิ๋นเนี่ยนชูได้ยินชื่ออวิ๋นเฉิงเจ๋อก็เลื่อนสายตาไปมองโดยไม่รู้ตัว แต่ชั่วขณะสอดประสานสายตากับฝ่ายชาย แววตาหม่นลง มากที่สุดกลับเป็นความเด็ดเดี่ยวและเป็นฝ่ายเลื่อนสายตาก่อน

ก่อนหน้านี้รั่วเจินหมั้นหมายกับหลินจือเยว่สองปี รู้ว่าไม่เหมาะสมกันก็สามารถถอนหมั้นได้อย่างไม่ลังเล ส่วนนางบัดนี้พยายามอย่างเต็มที่จนเจอทางตันแล้ว หากยังไม่หันหลังกลับ หรือยังจะโวยวายจนทุกคนรังเกียจนางกระนั้นหรือ?

นับตั้งแต่วันนี้ไป จะปล่อยวางทั้งหมด!

นัยน์ตาดำสีหมึกของอวิ๋นเฉิงเจ๋อสังเกตเห็นอารมณ์อวิ๋นเนี่ยนชู คิ้วคมเลิกขึ้นโดยไม่รู้ตัว สังเกตเห็นว่าอารมณ์ของนางผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด

“งานเลี้ยงสกุลซ่งของพวกเจ้าไม่เคยทำให้คนผิดหวังมาก่อน ฝีมือของห้องครัวนี้ยอดเยี่ยมไร้ที่ติ”

เยี่ยนชิงอวี้พูดชมไม่ขาดปาก นอกจากครัวหลวงแล้ว นางคิดว่าอาหารรสชาติดีที่สุดก็คืองานเลี้ยงสกุลซ่ง

น่าเสียดาย นางไม่สามารถดึงตัวพ่อครัวของสกุลซ่งกลับไปได้!

ลั่วหวยหลี่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย จู่ๆ ก็สังเกตเห็นสายตารังเกียจที่ตนไม่ได้เรื่องของมารดา ลูบจมูกอย่างอดไม่ได้

ช่วงนี้เขาไม่ได้ทำความผิดอันใดเสียหน่อย!

“ท่านป้าชมเกินไปแล้ว พี่สะใภ้สามารถอยู่ดีมีความสุขกับพี่ใหญ่ได้ ข้าต่างหากดีใจที่สุดเจ้าค่ะ” ซ่งรั่วเจินพูดยิ้มๆ

บัดนี้วนสุราครบสามรอบแล้ว ขณะผู้อาวุโสกำลังสนทนากัน ลูกสาวของแต่ละบ้านล้วนได้รับคำชมเชย แม้ว่าที่ผ่านมานางไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน กระนั้นยังรู้ขั้นตอนนี้อยู่บ้าง

“จางเหวิน ได้ยินมาว่าเฉิงเจ๋อและแม่นางหวงดูตัวกันแล้ว เจ้าจะกำหนดงานแต่งแล้วหรือ?” เยี่ยนชิงอวี้เอ่ยถามยิ้มๆ

สายตาจางเหวินตกลงบนอวิ๋นเฉิงเจ๋อโดยไม่รู้ตัว ภายในสมองกลับนึกถึงคำพูดของอนุอวิ๋นในวันนี้...

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง