“ไม่ได้เจอกันพักเดียว แม่นางซ่งงามขึ้นกว่าเมื่อก่อนเสียอีก มิน่าเล่าเสด็จพี่ไม่ได้เจอวันเดียวก็อดใจไม่ไหวต้องมาหาเสียแล้ว”
ฉู่อวิ๋นกุยเห็นท่าทางอัดอั้นตันใจของเสด็จพี่สามของตนแล้วก็อดนึกขันไม่ได้
เมื่อก่อนมีแต่ผู้หญิงที่หมุนรอบตัวเขา ตอนนี้กลับต้องมาหมุนรอบตัวแม่นางซ่ง แบบนี้คงเรียกว่าแพ้ทางสินะ!
ฉู่จวินถิงปรายตามองเขา สายตาเต็มไปด้วยแววตักเตือน
ฉู่อวิ๋นกุยลูบจมูก แต่ก็หาได้กลัวไม่ อย่างไรเสียพี่สะใภ้ก็อยู่ด้วยจึงไม่ต้องกังวลเรื่องไฟโทสะของเสด็จพี่สาม
ซ่งรั่วเจินเห็นฉู่จวินถิงมีสีหน้าเย็นชาราวกับว่ามีคนค้างเงินเขาแล้วยังไม่คืนกระนั้น นางกล่าวว่า
“อย่าโกรธเลยเพคะ หม่อมฉันคิดว่าท่านเพิ่งกลับมา ทั้งยังต้องเข้าวังไปรายงาน ในจวนอ๋องก็มีเรื่องมากมายต้องจัดการ หม่อมฉันไม่อยากรบกวนท่านอย่างไรเล่าเพคะ?”
ฉู่จวินถิงหัวเราะเบาๆ “ข้าว่าเจ้าไม่อยากให้ข้ารบกวนเจ้ามากกว่ากระมัง? คืนวานข้าให้คนมาแจ้งเจ้าแล้วนะว่าวันนี้ว่าง”
ซ่งรั่วเจินที่ถูกพูดแทงใจดำ “...”
วันนี้เดิมทีนางก็แค่อยากมาดูเรื่องสนุก การใส่ใจเรื่องคนอื่นแบบนี้ จะพาฉู่จวินถิงมาด้วยก็คงไม่ได้หรือเปล่า?
ดูอย่างไรเขาก็ไม่เหมือนคนที่จะมาใส่ใจเรื่องชาวบ้านเป็นเพื่อนนางเลยนี่นา
“หม่อมฉันกับพี่สี่ไม่ได้กลับมานานจึงมีการค้าหลายอย่างที่ต้องจัดการอย่างไรเล่าเพคะ? คิดว่าท่านจะต้องไม่สนใจเรื่องพวกนี้เป็นแน่จึงไม่ได้เรียกท่านมาด้วย”
ซ่งรั่วเจินยิ้มแย้มอธิบายไปหนึ่งประโยคแล้วหยิบของว่างบนโต๊ะส่งไปให้ฉู่จวินถิง “ชิมดูสิเพคะ ของว่างนี้เพิ่งออกใหม่เลยนะ”
ฉู่จวินถิงมองของว่างตรงหน้าสลับกับมองหญิงสาวที่ใจกล้ากว่าตอนแรกไม่รู้กี่เท่าด้วยท่าทีที่อ่านไม่ออก
ซ่งรั่วเจินส่งของว่างให้ถึงมุมปากเขาพลางยิ้มเอ่ย “อ้าปากชิมดูสิเพคะ รสชาติไม่เลวจริงๆ นะ ไม่ได้หลอกลวงท่าน!”
“ต้องการความช่วยเหลือจากหม่อมฉัน?” ซ่งรั่วเจินประหลาดใจ “จับผีหรือว่าหาหมอเพคะ?”
“พี่สะใภ้ เรื่องเป็นเช่นนี้ ข้ามีสหายสนิทคนหนึ่ง ก่อนหน้านี้ล้มป่วยหนักกะทันหัน หมอหลวงไปดูอาการให้แล้วแต่ก็ไม่ดีขึ้น”
“สองวันก่อนตอนข้าไปเยี่ยมเขาก็พบว่าเขาผอมลงมาก แต่คำพูดของเขาทำให้ข้ารู้สึกว่าประหลาดพิลึก คิดว่าบางทีแม่นางซ่งอาจเข้าใจก็เป็นได้จึงเรียกเสด็จพี่มาด้วย”
“ลองพูดให้ละเอียดหน่อยสิเพคะ”
“เขาบอกว่าช่วงก่อนหน้านี้เขาพลัดตกน้ำ หลังจากคนช่วยขึ้นมาแล้วก็มักฝันถึงหญิงงามคนหนึ่งบ่อยๆ แทบจะฝันถึงแม่นางผู้นั้นทุกคืน”
“แม่นางผู้นั้นบอกเขาว่านางคือภรรยาของเขา สหายข้าผู้นี้ไม่เคยมีคนในดวงใจมาก่อน ยามนี้กลับไม่กินไม่ดื่ม ทั้งวันคิดแต่จะนอนหลับ”
“ข้าว่าเขาไม่ได้ง่วงนอนหรอก แต่อยากไปเจอแม่นางผู้นั้นในความฝันมากกว่า!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...