ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 885

ครั้นเช่ออ๋องได้ยินว่าฉู่จวินถิงเชิญเขาไปที่สกุลเฉียนก็มีสีหน้ากังขา

“เจ้าฟังผิดไปหรือเปล่า? ฉู่อ๋องให้ข้าไปที่สกุลเฉียน? สกุลเฉียนบ้านเฉียนหย่าหลินน่ะรึ?”

“ใช่แล้ว ท่านอ๋อง ตอนนี้ฉู่อ๋องรวมถึงอวิ๋นอ๋องล้วนอยู่ที่สกุลเฉียน ส่วนว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นนั้นกลับไม่กระจ่างนัก”

“คนที่มาแจ้งข่าวเมื่อครู่คืออวิ๋นหยางคนสนิทข้างกายฉู่อ๋อง เพียงแจ้งว่าท่านไปแล้วก็จะทราบเอง”

ฉู่เทียนเช่อขมวดคิ้วมุ่น เฉียนหย่าหลินเดิมก็เป็นตัวปัญหา เรื่องนี้เขารู้ดียิ่งแล้ว แต่เรื่องนี้เหตุใดจึงไปเกี่ยวข้องกับสกุลเฉียนด้วยเล่า?

หรือว่า...เฉียนหย่าหลินจะวางอำนาจบาตรใหญ่ไปรังแกซ่งรั่วเจินอีกแล้ว?

“บัดซบ นางคนชั้นต่ำนี่อยู่เฉยๆ บ้างไม่เป็นหรือไร?”

ฉู่เทียนเช่อตีหน้าเย็นชา ในใจเริ่มบังเกิดความไม่พอใจต่อซ่งรั่วเจินด้วยเช่นกัน ถึงเฉียนหย่าหลินจะมีนิสัยป่าเถื่อน แต่ก็ไม่ถึงกับไปหาเรื่องซ่งรั่วเจินซ้ำแล้วซ้ำเล่า คิดว่าตัวซ่งรั่วเจินเองก็คงมีปัญหาเหมือนกัน

วันนี้พอไปแล้ว เขาจะต้องพูดจาให้รู้เรื่องเสียหน่อยแล้ว!

ระหว่างที่รอฉู่เทียนเช่อ นายหญิงเฉียนก็ขอขมาต่อคนสกุลจ้าวอย่างจริงจัง แต่เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ได้สำคัญสำหรับสกุลจ้าวเลย

คำขอโทษหลังจากทำเรื่องเลวร้ายลงไปมากมายขนาดนั้นไม่มีความหมายอันใดเลยในสายตาพวกเขา

“แม่นางซ่ง ข้าได้ยินมาว่าเจ้ามีวิธีทำให้คนเป็นกับคนตายมาเจอกันได้ ข้าขอร้องเจ้า ไม่ว่าต้องการค่าตอบแทนมากมายเท่าไรข้าล้วนยินดี ขอแค่เจ้าทำให้ข้าได้เจอเหมียวเหมียวอีกครั้ง”

นายหญิงเฉียนคุกเข่าให้ซ่งรั่วเจิน

เรื่องนี้ ก่อนหน้านี้นางเคยได้ยินมาบ้าง ได้ยินว่าตอนแรกต่งฮูหยินก็ไม่เชื่อว่าลูกชายตัวเองจะประสบเคราะห์ แต่หลังจากได้เจอซ่งรั่วเจิน คืนวันนั้นนางก็ได้เจอวิญญาณของลูกชาย

ในเมื่อมีวิธีการเช่นนี้ เท่ากับว่านางยังมีโอกาสเจอเหมียวเหมียวอีกครั้งใช่หรือไม่?

“จะให้หรือไม่ให้ก็ตามใจ ข้าไม่ได้เป็นคนขอพวกท่านเสียหน่อย” ซ่งรั่วเจินไม่ใส่ใจเลยสักนิด

นายหญิงเฉียนกลับไม่ลังเล “พวกข้าตกลง! ขอเพียงแม่นางซ่งยอมช่วยเหลือ พวกข้าก็ยินดีให้!”

“ข้าก็อยากเจอเหมียวเหมียวเหมือนกัน แม่นางซ่งโปรดสงเคราะห์ความปรารถนานี้ของข้าด้วยเถอะ” นายท่านเฉียนพูดตามมา

เมื่อฉู่เทียนเช่อมาถึงก็เห็นว่าเฉียนหย่าหลินถูกควบคุมตัวเอาไว้ นายหญิงเฉียนคุกเข่าร้องไห้น้ำตาอาบหน้าอยู่ตรงหน้าซ่งรั่วเจิน ทันใดนั้นสีหน้าก็พลันเปลี่ยนแปลง

“น้องสาม เจ้าจะล้ำเส้นกันเกินไปแล้วนะ!”

ฉู่เทียนเช่อโมโหจนสีหน้าเขียวคล้ำ ก้าวยาวๆ เข้ามา รีบประคองนายหญิงเฉียนให้ลุกขึ้นยืน

“ซ่งรั่วเจิน ไม่ว่าระหว่างหย่าหลินกับเจ้าจะมีความขัดแย้งอันใดต่อกัน เจ้ากลับอาศัยอำนาจน้องสามบังคับให้แม่ยายข้าคุกเข่าให้เจ้าแบบนี้ เจ้ามันเป็นเดรัจฉานชัดๆ!”