ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 889

ลู่หมิ่นฮุ่ยได้ยินคำชมของฮองเฮา รอยยิ้มวาบผ่านดวงตา

“นี่มาจากร้านปิ้งย่างเปิดใหม่ของสกุลซ่งเจ้าค่ะ ตอนนี้โด่งดังไปทั่วเมืองหลวงแล้ว ขายดียิ่งนัก ได้ยินว่าเป็นความคิดของแม่นางซ่ง”

“เมื่อก่อนข้าไม่รู้จริงๆ ว่าแม่นางซ่งมีความสามารถเช่นนี้อยู่ด้วย ได้ยินว่านางมีฝีมือทำอาหารยิ่งนัก ตอนนี้ของอร่อยพวกนี้ล้วนเป็นนางที่คิดค้นออกมา”

“วิชาคุณไสยของนางเก่งกาจปานนั้น ทั้งเชี่ยวชาญวิชาแพทย์และยังทำอาหารเก่งปานนี้ ข้าคิดว่าทั่วทั้งเมืองหลวงไม่มีแม่นางคนไหนสู้นางได้เลยนะเจ้าคะ”

“ยามนี้แม่ทัพซ่งกลับมาแล้ว ใครๆ ล้วนชมเชยว่าสกุลซ่งยอดเยี่ยมยิ่ง ต่อไปจะต้องก้าวหน้าไปอีกแน่นอน”

หลังจากลู่หมิ่นฮุ่ยตั้งครรภ์ก็ยิ่งมีแต่ความรู้สึกซาบซึ้งใจต่อซ่งรั่วเจิน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคราวก่อนที่ทวดมาเข้าฝันนางยิ่งทำให้นางตกใจจนเอาแต่นอนไม่หลับ

โชคดีที่มีซ่งรั่วเจินชี้แนะ หลังจากนั้นยังฝันว่าได้รับคำชมจากท่านทวด ถ้าไม่ได้ซ่งรั่วเจิน เกรงว่าตอนนี้นางก็คงยังไม่ตั้งครรภ์ ไม่รู้ว่ามีคนตั้งมากมายเท่าไรแอบหัวเราะเยาะนางลับหลัง รอให้ถึงวันที่นางถูกหย่า

หลังจากนางตั้งครรภ์ก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของผู้หญิงปากมากพวกนั้นได้อย่างชัดเจน แต่ละคนไม่ได้เห็นเรื่องชวนหัวของนาง แลดูผิดหวังกันเสียเต็มประดา

หลังจากฮองเฮาได้ยินว่านี่เป็นสิ่งที่ซ่งรั่วเจินคิดค้นออกมาก็มุ่นคิ้วเล็กน้อย “เจ้าตั้งใจมาพูดเรื่องนี้กับข้างั้นรึ?”

“ใช่น่ะสิเจ้าคะ!” ลู่หมิ่นฮุ่ยไม่คิดจะปิดบังแม้แต่น้อย “ฉู่อ๋องก็กลับมาแล้วไม่ใช่หรือเจ้าคะ? อายุเขาไม่น้อยแล้ว เดิมก็ถึงวัยแต่งงานได้แล้ว ตอนนี้ไม่ง่ายเลยกว่าจะมีคนในดวงใจทั้งที พี่หญิงท่านก็อย่าทำให้เขาเสียเวลาอีกเลยเจ้าคะ”

“ข้าทำให้เขาเสียเวลา?”

ฮองเฮาวางปิ้งย่างในมือกลับลงไป สีหน้าย่ำแย่อย่างยิ่ง

ถึงตอนนั้นผลลัพธ์ไม่เปลี่ยนแปลง แต่กลับผิดใจกัน ลือออกไปก็ไม่เป็นผลดีเลยแม้แต่นิดเดียว

“ข้างนอกนั่นรู้กันหมดแล้ว? เป็นผู้ใดพูด?” ฮองเฮาสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ลู่หมิ่นฮุ่ยอ่อนใจ “เรื่องนี้จำเป็นต้องให้คนพูดออกไปด้วยหรือเจ้าคะ? สายตาในวังเดิมก็มีอยู่ไม่น้อย ขอเพียงเกิดอะไรขึ้นสักนิด ทุกคนก็รู้กันหมดแล้ว”

“ดูคนในวังหลวงพวกนี้สิ มีคนธรรมดาอยู่เสียที่ไหน?”

ฮองเฮาลดสายตาลง สีหน้าเผยความสับสนอยู่หลายส่วน อันที่จริง หลังจากสัมผัสได้ถึงท่าทีของจวินถิง ความคิดนางก็เปลี่ยนแปลงไปบ้างแล้วเหมือนกัน

บัดนี้แม่ทัพซ่งกลับมาแล้ว ฝ่าบาททรงยินดียิ่งนัก ประกอบกับลูกชายสองคนของสกุลซ่งยังรับราชการอยู่ในราชสำนัก ยังมีองครักษ์หน้าพระที่นั่งอีกคนหนึ่ง ชาติตระกูลเช่นนี้ไม่ด้อยอีกต่อไปแล้ว