ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 89
“เจินเอ๋อร์ อาการของพี่ใหญ่เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?” หลิ่วหรูเยียนถาม
“ท่านแม่วางใจเถิดเจ้าค่ะ พี่ใหญ่จะฟื้นในวันพรุ่ง แต่เรายังจับตัวคนร้ายไม่ได้ อีกฝ่ายอยู่ในเงามืด ขณะที่เราอยู่ในที่แจ้ง”
“ข้าคิดว่าควรจะทำเรื่องอาการของพี่ใหญ่ให้ดูร้ายแรงกว่านี้ บอกว่าพี่ใหญ่ยังคงไม่ฟื้นและไม่รู้ว่าเมื่อใดจึงจะฟื้น แบบนี้น่าจะปลอดภัยยิ่งขึ้น”
หลิ่วหรูเยียนถอนหายใจอย่างโล่งอก “เจ้าพูดถูกแล้ว ทำตามที่เจ้าว่ามาเถิด”
“พี่รอง สืบเรื่องไปถึงไหนแล้วเจ้าคะ?”
“พี่ใหญ่ของเราในช่วงนี้ก็อยู่แต่ในเรือน ไม่เคยออกไปไหนเลย และมีเพียงคนรับใช้ไม่กี่คนที่ดูแลอยู่ในเรือนนี้”
“ทว่าอาหารที่ส่งมาจากครัวนั้น จำต้องตรวจสอบให้ถี่ถ้วนว่าระหว่างทางมีผู้ใดลอบแตะต้องหรือไม่”
“มีคนฆ่าตัวตาย!”
ทันใดนั้นก็มีเสียงหวีดร้องดังมาจากด้านนอก
ซ่งรั่วเจินและคนอื่น ๆ มองหน้ากัน เกรงว่าคนร้ายน่าจะโดนฆ่าปิดปากแล้ว
“นี่คือชิงซง เป็นคนจากห้องครัว เขาเป็นคนที่นำอาหารมาให้พี่ใหญ่ ดังนั้นผู้ที่วางยาพิษก็น่าจะเป็นเขา”
ซ่งอี้อันหน้าถมึงทึง เมื่อครู่เขาให้คนตรวจสอบ พบว่ามีคนหายไปหนึ่งคน และเมื่อส่งคนออกไปตามหาก็พบว่าคนผู้นั้นได้ผูกคอตายไปเสียแล้ว
“บ้านของชิงซงประสบปัญหาเรื่องเงินมาระยะหนึ่งแล้ว พวกเราล้วนรู้ว่าเขาขัดสน ข้าเองก็เพิ่งให้เงินเดือนล่วงหน้าแก่เขา ไม่คิดว่าเขาจะกล้าคิดร้ายต่อคุณชายใหญ่เช่นนี้”
เมื่อพ่อบ้านตระกูลซ่งเห็นศพของชิงซงก็เข้าใจทุกอย่าง สีหน้าของเขายิ่งดูแย่ลง
“ให้คนที่ไว้ใจได้สองคนมาดูแลพี่ใหญ่ให้ดี อาหารก็ให้แม่ครัวสองคนมาปรุงที่นี่ ส่วนคนอื่นห้ามเหยียบเข้ามาในเรือนแม้แต่ก้าวเดียว” ซ่งรั่วเจินเอ่ยกำชับ
“ขอรับ คุณหนู”
คืนนั้น ทุกคนต่างนอนหลับไม่สนิท
เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อซ่งเยี่ยนโจวฟื้นขึ้นมา ก็เห็นซ่งรั่วเจินและคนอื่น ๆ ยืนเฝ้าอยู่ข้างเตียงด้วยใบหน้าที่มีรอยคล้ำใต้ตาอย่างเห็นได้ชัด
“พวกเจ้า...พวกเจ้าทำอะไร...”
“พี่ใหญ่ ท่านฟื้นแล้ว!” ซ่งจืออวี้อดไม่ได้ที่จะร้องไห้
ซ่งเยี่ยนโจว “...?”
“น้องรอง เจ้ามองเห็นแล้วหรือ?”
ซ่งอี้อันยิ้มพลางพยักหน้า “ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณน้องหญิงห้า”
ซ่งเยี่ยนโจวประหลาดใจ “น้องหญิงห้าไปหาหมอเทวดามาหรือ?”
“ไม่ใช่ น้องหญิงห้าคือหมอเทวดาเองต่างหาก”
ซ่งเยี่ยนโจว “...?”
ซ่งรั่วเจินยิ้มบาง ๆ “พี่ใหญ่ เรื่องนี้คงต้องเล่ากันยาว แต่ท่านแค่เชื่อว่าข้าสามารถรักษาขาของท่านได้ก็พอ”
ในชั่วขณะนั้น ซ่งเยี่ยนโจวรู้สึกว่าตัวเองคงยังไม่ตื่นจากความฝันเป็นแน่
ความปรารถนาที่เขาเฝ้านึกถึงทุกเช้าค่ำ เฝ้ารอในทุกเมื่อเชื่อวัน กลับปรากฏราวกับความฝันเช่นนี้
น่าขันนัก ช่างน่าขันยิ่งนัก!
ทันใดนั้น ซ่งรั่วเจินและคนอื่น ๆ ก็เห็นว่าพี่ใหญ่ของพวกเขาจู่ ๆ ก็...หลับไปเสียแล้ว?
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมใไม่สามารถอ่านต่อได้ ทั้งที่เพพงเติมเหรียญ :(...
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...