ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 909

ฉู่อวิ๋นกุยได้ฟังคำพูดของเสด็จพี่ ระหว่างเดินทางใคร่ครวญดูว่าตกลงที่ใดไม่ถูกต้อง ทำให้เสด็จพี่เกิดความเข้าใจผิดเช่นนี้ต่อเขา

ฉู่จวินถิงกลับตกอยู่ในห้วงภวังค์ความคิด จู่ๆ ก็พูดว่า “อวิ๋นกุย แม่นางในห้องหอชอบอันใดที่สุด?”

ฉู่อวิ๋นกุยชะงัก ครู่ต่อมาพูดว่า “ดอกไม้?”

พูดไป ดวงตาเขาทอประกายระยับ “เสด็จพี่ เรื่องนี้ของท่านและพี่สะใภ้จะต้องสำเร็จแน่ ท่านคิดจะเล่นใหญ่โตสักหน่อยกระนั้น? เช่นนี้ก็ดีมาก! สมควรทำเช่นนี้!”

ฉู่จวินถิงพยักหน้ายิ้มๆ เพราะเสด็จแม่ไม่ยอมรับ ทำให้รั่วเจินต้องทุกข์ใจ

บัดนี้งานแต่งยังไม่ถูกกำหนด เมืองหลวงเองก็มีข่าวลือ เขาได้ยินมาทั้งหมดแล้ว เพียงแต่รั่วเจินนิสัยดี ไม่ได้พูดเรื่องนี้มาโดยตลอด

เขาไม่อยากให้นางทุกข์ใจ เทียบกับประทานสมรส เขาหวังให้รั่วเจินพยักหน้าด้วยตนเอง

“อีกสองสามวันมีเทศกาลโคมไฟ มิสู้พวกเราซื้อพลุกลับมามากหน่อย ถึงตอนนั้นเสด็จพี่ก็แต่งตัวให้ดี เตรียมของขวัญอย่างใส่ใจสักหนึ่งอย่าง พี่สะใภ้จะต้องชอบแน่!”

ดวงตาฉู่อวิ๋นกุยทอประกาย เพียงเขาคิดถึงฉากนั้นก็นึกสนุกขึ้นมา พวกแม่นางน่าจะชอบ

“เจ้าเองก็สนิทกับแม่นางกู้ ลองสืบถามดูว่ารั่วเจินชอบสิ่งใด ใช้ความชอบของนางเป็นหลัก”

“หากนางชอบความครึกครื้น นั่นย่อมเป็นเรื่องดีมากนัก หากไม่ชอบก็เปลี่ยนวิธี”

สีหน้าฉู่จวินถิงจริงจัง ย้อนนึกถึงวันเวลาที่ได้รู้จักรั่วเจิน เขารู้อุปนิสัยของนางดี คาดว่าน่าจะไม่รู้สึกไม่ดีอะไร

เพียงแต่เรื่องนี้สำคัญต่อเขา จะต้องทำให้รั่วเจินมีความสุขถึงจะถูก

ฉู่อวิ๋นกุยพยักหน้า เห็นพี่ชายของตนใส่ใจถึงเพียงนี้ จึงเกิดความหวังขึ้นมา

ซ่งรั่วเจินชะงักเบาๆ เนตรขนงสะท้อนความแปลกใจ “ท่านพูดเยี่ยงไร?”

ที่ผ่านมานางเคยพบฮองเฮามาก่อน ก็รู้อุปนิสัยอยู่บ้าง ไม่ใช่คนเปลี่ยนความคิดอย่างง่ายดายนัก หากฉู่จวินถิงพูดว่าออกบวชจริง น่ากลัวว่าฮองเฮาจะต้องโมโหแทบตายแน่ นี่จะไม่มองว่านางคือคนสร้างปัญหาหรอกหรือ?

“ทว่าสองสามวันต่อจากนี้ เจ้าจะต้องแสร้งไม่ใส่ใจข้า เป็นเช่นไร?” ฉู่จวินถิงหัวเราะเบาๆ

ซ่งรั่วเจินงุนงง ฉู่อวิ๋นกุยทางด้านข้างพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง “ใช่ๆ เช่นนี้ถึงจะดี”

“ข้าพูดว่าข้าอยากแต่งงานกับเจ้า แต่บัดนี้เจ้าไม่ยอมแต่งกับข้าแล้ว ดังนั้นข้าจะไปเฝ้าชายแดน”

คิ้วคมของฉู่จวินถิงเลิกขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาไม่เย็นชาเหมือนที่ผ่านมา แฝงความเกียจคร้านและเย้าแหย่หลายส่วน มุกปากยกขึ้นคล้ายรอยยิ้มคล้ายซึมเข้ามาในใจคน

ซ่งรั่วเจินเข้าใจ นางคิดไม่ถึงว่าฉู่จวินถิงถึงขั้นใช้วิธีถอยเพื่อรุก ทันใดนั้นนางเข้าใจแล้วว่าพราะเหตุใดท่าทีของฮองเฮาจึงเปลี่ยนไป