ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 933

ฉู่มู่เหยาเห็นเสิ่นหวยอันพูดเลยเถิดเกินไปมากขึ้นเรื่อยๆ นอกจากโทสะแล้ว มากที่สุดคือความอับอาย

นางไม่มีหน้าพบพี่สะใภ้และซ่งจิ่งเซินแล้ว!

“เจ้ายังไม่หุบปากอีก!” ฉู่มู่เหยาโมโหจนอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง พูดเสียงเปี่ยมโทสะ “เข้ามา เสิ่นหวยอันจงใจทำลายชื่อเสียงของข้า ลากเขาออกไปโบยยี่สิบไม้!”

“พ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง”

จากนั้นองครักษ์ด้านนอกถลันขึ้นมาข้างหน้าอย่างว่องไว ลากเสิ่นหวยอันไปด้านนอกโดยไม่พูดจา

เสิ่นหวยอันเห็นฉู่มู่เหยาพูดคล้ายไม่ใช่กำลังขู่เขา สีหน้าถึงเปลี่ยนไป พูดออกมาด้วยความเสียใจ

“องค์หญิง ข้าผิดไปแล้ว เพราะภายในใจข้ามีท่านถึงพูดเช่นนี้ ทั้งๆ ที่ข้าจริงใจต่อท่าน แต่ท่านกลับสงสัยข้าเพียงเพราะคำพูดไม่กี่ประโยคของพวกเขา ข้าเสียใจจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ!”

ฉู่มู่เหยาเห็นเสิ่นหวยอันยังไม่ยอมหุบปาก ปักใจทำลายชื่อเสียงของนาง นี่จึงตวาดเสียงเฉียบออกไป “ยังไม่รีบลากเขาออกไปอีก!”

จนกระทั่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นที่หน้าประตู สายตาซ่งปี้อวิ๋นเองก็สะท้อนความตกตะลึงว้าวุ่น “องค์หญิง หากยังตียี่สิบไม้ต่อไป คุณชายเสิ่นจะทนไม่ไหวนะเพคะ!”

“หากเจ้าสงสารเขา มิสู้เจ้าไปช่วยรับโทษแทนเขาดีหรือไม่?”

สีหน้าฉู่มู่เหยาเย็นชา เพียงนางนึกได้ว่าสองคนนี้หลอกลวงทำให้นางกลายเป็นตัวโง่งมมาโดยตลอด ภายในใจก็เกิดโทสะขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

ในเมื่อพวกเขาสองคนรู้ใจกัน ก็สามารถอยู่ร่วมกันได้ นางเองก็จะอวยพรพวกเขา ทว่าสองคนนี้กลับวางอุบายนาง ต้องการจับนางมาเล่นไว้ในฝ่ามือ

หากนางคบหากับเสิ่นหวยอันจริง ภายภาคหน้าได้รู้ความจริงก็ไม่รู้ว่าจะตกต่ำจนกลายเป็นเช่นไร!

“ซ่งปี้อวิ๋นไม่ใช่ญาติผู้น้องของซ่งรั่วเจินหรือ? ก่อนหน้านี้ข้ายังคิดว่าร้านนี้จะแขวนป้ายสกุลซ่งเสียอีก ปรากฏว่าแขวนป้ายสกุลเสิ่น นี่นับว่าช่วยเหลือคนนอกหรือไม่?”

“หลังสกุลซ่งทั้งสองแยกบ้านกันแล้ว ก็ไม่ได้ทำการค้าร่วมกันอีก แยกออกจากกันอย่างชัดเจน จะพูดเหมารวมกันไม่ได้”

“ให้ข้าพูด เสิ่นหวยอันคนนั้นต่างหากไม่ได้เรื่อง อาศัยวาสนาช่วยเหลือองค์หญิง ก็คิดฉวยโอกาสนี้เป็นราชบุตรเขย”

“ยิ่งไม่ต้องพูดว่าเดิมทีองค์หญิงก็ไม่ชอบเขา ต่อให้องค์หญิงมีใจให้เขา เขายังควงซ่งปี้อวิ๋นไปพร้อมกัน เขาคิดว่าตนเองเป็นใครกันเล่า?”

เคยเห็นคนฝันมาก่อน เคยเห็นคนสามารถฝันได้ถึงเพียงนี้มาก่อน สามารถได้รับความสนใจจากองค์หญิงก็คือมีวาสนาอย่างคาดไม่ถึง ปรากฏว่าคนผู้นี้ยังคิดมีคนรักมากมายเพลิดเพลินไปกับความสุข นี่ไม่ใช่เรื่องตลกหรือ?

ฉู่มู่เหยาเห็นว่าทุกคนล้วนรู้เรื่องนี้ ส่วนนางกลับถูกหลอกมาโดยตลอด ชนิดที่ว่าเป็นฝ่ายเอ่ยปากกับเสด็จแม่ก่อนภายใต้วาจาอ่อนหวานของเสิ่นหวยอันนั้น ยิ่งทำให้รู้สึกขายหน้า