เข้าสู่ระบบผ่าน

ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 999

ตอนฉู่มู่เหยาได้รับจดหมายที่เสิ่นหวยอันส่งมา รู้สึกเพียงน่าขันเป็นพิเศษ

“ก่อนหน้านี้ข้ากลับไม่พบว่าเสิ่นหวยอันหน้าหนาไร้ยางอายถึงเพียงนี้ ทั้งๆ ที่พูดทั้งหมดอย่างชัดเจนแล้ว โบยก็โบยแล้ว เขายังกล้ามาหาข้า?”

จดหมายในมืออ่อนโยนหวานล้ำ คล้ายไม่เคยโบยยี่สิบไม้มาก่อน คล้ายพวกเขาเป็นคนรักทะเลาะกันเท่านั้น

น่าขันมากเพียงใด?

หลายวันมานี้นางตรวจสอบเรื่องเสิ่นหวยอันและซ่งปี้อวิ๋นอย่างชัดเจนแล้ว ทั้งสองคนอาจหาญยิ่งนัก

ไม่เพียงทำให้นางกลายเป็นคนโง่ ยังลอบวางอุบายลับหลังนาง หนำซ้ำยังลอบนัดพบกันเป็นการส่วนตัวอีกด้วย ทั้งๆ ที่ยังไม่กำหนดงานแต่ง ก็กล้าถึงเพียงนี้ บัดนี้ไม่รู้สมควรพูดเช่นไรถึงจะดี

ได้เห็นมากอีกแวบเดียวก็รังเกียจ!

“องค์หญิง เสิ่นหวยอันคนนั้นไร้ยางอายจริงๆ ภายนอกสุภาพอ่อนโยน แต่แท้จริงแล้วกลับต่ำช้าไร้ยางอาย”

“จะปล่อยให้ผู้อื่นเห็นจดหมายนี้ไม่ได้เป็นอันขาด หากถูกคนอื่นเห็นเข้า ยังจะไม่ทำให้ชื่อเสียงขององค์หญิงเสียหายอีกหรือ?”

นางกำนัลเองก็ร้อนใจ นางมองเห็นว่าเสิ่นหวยอันส่งของมาก็อยากโยนทิ้งไป แต่ลองคิดดูให้ละเอียดแล้วยังคิดว่าไม่เหมาะสม หากองค์หญิงไม่พอพระทัย นั่นก็แย่แล้ว

ฉู่มู่เหยาพยักหน้า “คนผู้นี้น่ารำคาญจริงๆ เดิมทีข้ารอให้เขารักษาหายดีแล้วค่อยจัดการให้เด็ดขาด คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะส่งตนเองมาถึงที่”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ฉวยโอกาสนี้จัดการทั้งหมดให้เรียบร้อย เขาและซ่งปี้อวิ๋นเป็นพวกเดียวกัน ทั้งสองคนสมควรอยู่ด้วยกัน!”

นางกำนัลเห็นว่าองค์หญิงไม่ใจอ่อน นี่ถึงวางใจลง

“ไป ข้าจะไปพบเสิ่นหวยอัน!”

สายตาฉู่มู่เหยาสะท้อนความไม่สบอารมณ์ ภายภาคหน้านางจะทำให้เสิ่นหวยอันได้พบนางแล้วก็เดินอ้อมหนีไป ถึงขั้นกล้าล่วงเกินนาง รนหาที่ตายจริงๆ!

“บ่าวได้ยินมาว่าขุนนางมากมายมักชอบมาดื่มสุราที่นี่ ข่าวไม่เคยแพร่งพรายออกไป หากเสิ่นหวยอันทำเรื่องชั่วที่นี่ นั่นก็แย่แล้ว!”

นางกำนัลกังวลอย่างอดไม่ได้ เสิ่นหวยอันอยู่ดีๆ ก็เชิญองค์หญิงมาสถานที่เช่นนี้ เพียงมองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่มีเจตนาดี!

“วางใจเถอะ ครั้งนี้พวกเราพาองครักษ์มาด้วยไม่ใช่หรือ?”

ฉู่มู่เหยามองยาสลบในมือ สายตาสะท้อนแววลำพองใจ ครั้งนี้นางจะทำให้เสิ่นหวยอันล้มเหลว!

“ตอนนี้สั่งให้คนไปแจ้งซ่งปี้อวิ๋น ขอเพียงพูดว่าเสิ่นหวยอันนัดหมายข้ามาดื่มสุราที่นี่ นางจะต้องมาแน่”

“เพคะ องค์หญิง”

ขณะเดียวกัน เสิ่นหวยอันกำลังรอฉู่มู่เหยาอย่างเบื่อหน่าย เขาเห็นการตกแต่งของเรือนเล็กเงียบสงบ รู้สึกสลดใจภายในใจ พ่อค้าคนนี้เป็นคนมีพรสวรรค์โดยแท้

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง