ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1413

ไทฮองไทเฮากับหลิงอวี๋ได้ยินว่า เซียวหลินเทียนจัดการไท่เฟยเส้าเช่นนี้ก็แอบขำอยู่ในใจ

องค์ชายคังที่ถูกโบยสามสิบไม้กลายเป็นห้าสิบไม้ การถูกโบยไปเช่นนี้ ชีวิตก็หายไปครึ่งหนึ่งแล้ว!

ความเจ็บปวดในครั้งนี้มากพอที่จะทำให้เขามิสามารถออกมาก่อเรื่องไปได้อีกสักพักเลยทีเดียว

ฮูหยินวางกับฮูหยินหลินตกใจจนตัวสั่นอยู่นานแล้ว พวกนางต่างก็คุกเข่าอย่างหวาดกลัวอยู่กับที่มิกล้าขยับไปไหน

ไท่เฟยเส้า องค์ชายคังและสามีของตนล้วนถูกลงโทษกันหมด พวกนางหนีมิพ้นแล้ว

เป็นดังที่คาดไว้ หลังจากที่เซียวหลินเทียนจัดการกับไท่เฟยเส้าและองค์ชายคังแล้ว ก็หันกลับมาที่ทั้งสองคนพลางเอ่ยอย่างรังเกียจ “ตระกูลวางกับตระกูลหลินล้วนทำความผิดเดียวกันกับใต้เท้าวางและใต้เท้าหลิน ฉะนั้นก็รับการโบยสามสิบไม้! ลากตัวไปลงโทษ!”

พวกแม่นมในวังต่างก้าวไปลากตัวของทั้งสองคน

“ฝ่าบาททรงตัดสินอย่างปรีชาชาญ!”

หลิงอวี๋กับเผยอวี้ได้ระบายความโกรธแล้วจึงคุกเข่าขอบคุณ

เซียวหลินเทียนทำตัวมิถูก เขารู้สึกว่าตนเป็นจักรพรรดิแล้วสิ่งนี้มิดี แค่ทำเรื่องเล็กน้อยให้พวกเขาก็ต้องได้รับคำขอบคุณที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้แล้ว

สิ่งนี้เป็นการแบ่งแยกอย่างเห็นได้ชัด!

“พระชายาองค์รัชทายาท แม่ทัพเผย ลุกขึ้นเถิด!”

เซียวหลินเทียนไปประคองหลิงอวี๋ด้วยตนเอง

“ฝ่าบาท ดำเนินงานเลี้ยงเถิดเพคะ!”

หลิงอวี๋เห็นว่าเรื่องราวจบลงแล้วจึงเอ่ยเตือนขึ้นมา

ฟ้ามืดแล้ว ในวันสิ้นปีเช่นนี้มิอาจให้เหล่าขุนนางและภรรยาต้องหิวโหยกลับบ้านไปได้กระมัง!

“งานเลี้ยง! เหล่าขุนนางทั้งหลายเชิญไปกินอาหารกันที่พระที่นั่งไท่เหอเถิด!”

เซียวหลินเทียนรู้ว่าหลิงอวี๋เตรียมอาหารไว้เป็นจำนวนมากและลงแรงกายแรงใจไปมาก หากมิกินให้หมดจะมิเป็นการทำลายความยากลำบากของหลิงอวี๋หรือ?

เซียวหลินเทียนจึงเดินนำทุกคนไปที่พระที่นั่งไท่เหอ

ท่านอดีตเสนาบดีตามหลัง เขาเห็นหลิงอวี๋แก้ไขสถานการณ์คับขันได้อย่างมีฝีมือเช่นนี้ก็รู้สึกปลื้มใจ

ในตอนที่หลิงอวี๋ไปเตือนท่านอ๋องเฉิง เผยอวี้ก็กำลังคุยกับท่านอ๋องเฉิงเรื่องนี้อยู่พอดี

เมื่อได้ฟังสิ่งที่หลิงอวี๋พูดแล้ว เผยอวี้กับท่านอ๋องเฉิงก็สบตากัน

ก่อนหน้านี้เผยอวี้กับหลิงอวี๋ไม่มีโอกาสได้ไปตรวจศพของเซียวทง จึงทำได้เพียงซักถามจากท่านอ๋องเฉิง “ท่านอ๋องเฉิง เซียวทงตายอย่างไรหรือ?”

“ถูกบีบคอตาย!”

ท่านอ๋องเฉิงได้ตรวจศพของเซียวทงอย่างจริงจังแล้วจึงเอ่ยอย่างมั่นใจ “คนที่สังหารนางเป็นบุรุษ ที่คอของเซียวทงยังมีรอยนิ้วมืออยู่อย่างชัดเจน! และในตอนสุดท้ายมือสังหารก็หักคอของนางด้วย!”

ก่อนหน้านี้ในตอนที่หลิวเจินยอมรับผิดอยู่ท่านอ๋องเฉิงก็อยากจะเอ่ยถึงในเรื่องนี้ เพียงแต่คิดว่าในวันนี้เป็นวันส่งท้ายปี เวลาผ่านมาสักพักแล้วก็ยังหาตัวมือสังหารมิพบ จึงมิเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นปัญหาใหม่ต่อหน้าธารกำนัลแล้วถ่วงเวลาทุกคนจะดีกว่า

ตอนนี้เมื่อเผยอวี้กับหลิงอวี๋มาถาม อีกทั้งพวกเขายังเป็นผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วย ท่านอ๋องเฉิงจึงบอกให้ได้รับรู้

“เซียวทงได้ต่อสู้หรือไม่เพคะ?”

หลิงอวี๋นึกย้อนไปถึงเรื่องที่ก่อนหน้านี้เซียวทงถูกยาพิษทำให้เป็นใบ้ เซียวทงบอกว่าคนที่วางยานางก็เป็นบุรุษเช่นกัน ระหว่างสองคนนี้มีอะไรเกี่ยวข้องกันหรือไม่?