ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1521

เรื่องนี้เจ้ากรมพิธีได้แจ้งหลิงอวี๋ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

เซียวหลินเทียนขึ้นครองบัลลังก์ใหม่ แคว้นเล็ก ๆ โดยรอบเหล่านี้ไม่แน่ว่าจะยอมจำนนต่อเขาโดยซื่อสัตย์ การมาประชุมครานี้จะตัดเรื่องที่พวกเขามาดูลาดเลาออกไปมิได้

ดังนั้นงานต้อนรับจึงมิเพียงแต่การจัดที่พักเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความน่าตกใจที่ซ่อนอยู่ในรายการที่จัดงานเลี้ยงด้วย

หลิงอวี๋ย่อมเข้าใจดี

ก่อนหน้านี้นางขัดแย้งกับเซียวหลินเทียนจึงมิอยากไปยุ่งเรื่องของเขา

แต่หลังจากที่เซียวหลินเทียนขอโทษนางอย่างจริงใจแล้ว หลิงอวี๋จึงพยายามที่จะเตรียมการต้อนรับเพื่อช่วยเซียวหลินเทียน

เพียงแต่ตอนนี้นางมิอยากบอกกับเซียวหลินเทียน หากบอกเรื่องนี้ไปก่อนก็มิประหลาดใจแล้ว

“หม่อมฉันจัดการ ท่านยังมิวางพระทัยอีกหรือเพคะ?”

หลิงอวี๋มองเซียวหลินเทียนอย่างตำหนิ พลางเอ่ยถามออกไป “ท่านคิดเห็นอย่างไรกับทูตทั้งสามแคว้นนี้หรือเพคะ?”

เซียวหลินเทียนเอ่ยไปตามตรง “ทั้งสามแคว้นนี้นอกจากแคว้นกันกู่แล้ว แคว้นอื่นล้วนแสร้งมาบ่นลำบากกับข้า!””

“หัวหน้าขุนนางจินผู้นั้นใบหน้าเย่อหยิ่ง ข้ามิรู้ว่าเขาไปเอาความมั่นใจจากที่ใดจึงกล้าเย่อหยิ่งต่อหน้าข้าเช่นนี้ คิดว่าข้ายังเด็กรังแกได้ง่ายหรือไร?”

หลิงอวี๋ยิ้มพลางเอ่ย “อาจเป็นได้เพคะ!”

แม้ว่าเซียวหลินเทียนจะยังหนุ่มแต่ต่อหน้าตนเขาเป็นคนเข้ากับคนง่ายมาก

แต่เมื่ออยู่ตำหนักกระดิ่งทองและสวมใส่ชุดจักรพรรดิรัง กลิ่นอายของจักรพรรดิผู้น่าเกรงขามก็มาเต็มเปี่ยม หัวหน้าขุนนางแคว้นเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้กับฉินตะวันตกไหนเลยจึงกล้าเย่อหยิ่งต่อหน้าเซียวหลินเทียน!

นี่มีเพียงสองความน่าจะเป็น!

อย่างแรกคือ แคว้นพันมีความคิดที่จะหันหลังให้ฉินตะวันตกแล้ว ดังนั้นจึงมาประชุมเพียงเพื่อวางท่าและดูลาดเลา ความจริงคือมิได้เห็นเซียวหลินเทียนอยู่ในสายตา

ส่วนอีกอย่างก็คือ หัวหน้าขุนนางจินผู้นี้เป็นคนเขลา มิรู้จักการมองสีหน้าของผู้คน

แต่ความเป็นไปได้นี้ดูเหมือนจะน้อยจนไม่มีค่าพอจะเอ่ยถึง มีหัวหน้าขุนนางที่ใดกันที่จะเป็นคนเขลา!

“แคว้นเฉิงเล่าเพคะ?” หลิงอวี๋เอ่ยถาม

“แคว้นเฉิง...”

ที่จริงหลิงอวี๋คาดเดาไว้ แต่มิมั่นใจเจตนาที่แท้จริงของฮูเหยียนเสวี่ย

“นางบอกได้ยินว่า เจ้ามีทักษะการแพทย์ยอดเยี่ยม จึงอยากจะเชิญเจ้าไปรักษาบิดาของนางที่แคว้นกันกู่!”

เซียวหลินเทียนเม้มปาก “ท่านหญิงใหญ่บอกว่า ขอเพียงเจ้ารักษาอาการป่วยบิดาของนางให้หายดี นางรับรองว่าต่อไปทุกปีแคว้นกันกู่จะเพิ่มบรรณาการเป็นสองเท่า และจะมิคิดหันหลังให้ฉินตะวันตกไปตลอดชีวิต!”

“ท่านหญิงใหญ่ยังบอกด้วยว่า ยินดีให้น้องชายอยู่เป็นตัวประกันที่ฉินตะวันตก เพื่อรับประกันว่าพวกเขาเชิญเจ้าไปอย่างจริงใจ!”

หลิงอวี๋กระตุกมุมปาก เป็นดังที่ตนคิดไว้จริง ๆ

“ข้าปฏิเสธไปแล้ว!”

เซียวหลินเทียนเอ่ยออกไป “หากประมุขแคว้นกันกู่ป่วยจริง ๆ ก็ให้พวกเขาพามาที่เมืองหลวงเอง ข้ารับรองว่าเจ้าจะต้องช่วยรักษาให้อย่างแน่นอน!”

“ทว่าหากให้เจ้าไปไกลถึงแคว้นกันกู่ ข้ามิยอมเด็ดขาด!”

คราก่อนที่หลิงอวี๋ไปเจิ้งโจวก็ทำเอาเซียวหลินเทียนอกสั่นขวัญแขวนไปหมด สุดท้ายยังจะเกิดเรื่องที่เก๋อเทียนซือลอบสังหารหลิงอวี๋อีก

ดังนั้นอย่าว่าแต่เพิ่มบรรณาการสองเท่าเลย ต่อให้ยกแคว้นกันกู่ให้เซียวหลินเทียน เขาก็มิยอมให้หลิงอวี๋ไปเสี่ยงอันตรายเด็ดขาด!