คำถามผุดขึ้นมาในหัวของหลิงอวี๋มากขึ้นเรื่อย ๆ ล้วนรอให้นางแก้ไขความสงสัยไปทีละเรื่อง
ว่านฉีซานหาหนูจากในโลงออกมาได้สิบห้าตัว และหนูเหล่านี้ล้วนเลือดออกจากทวารทั้งเจ็ดจนตาย
องค์ชายคังเห็นแล้วก็อดมิได้ที่จะเอ่ย “ท่านอ๋องเฉิง ยังต้องตรวจสอบอีกหรือ? ไทฮองไทเฮาถูกวางยาพิษ หนูเหล่านี้เจาะเข้าไปกัดกินศพของไทฮองไทเฮาจึงถูกพิษจนตาย!”
“เซียวหลินเทียน ท่านยังคิดจะโต้แย้งอย่างไรอีก? เมื่อครู่กระหม่อมถามมาแล้ว เมื่อวานเย็นท่านไปเสวยพระกระยาหารกับไทฮองไทเฮา ต้องเป็นท่านแน่นอนที่วางยาพิษไทฮองไทเฮา!”
เซียวหลินเทียนเห็นองค์ชายคังอยากจะเอาความผิดในการวางยาพิษไทฮองไทเฮามาใส่ตนเช่นนี้ ก็อดมิได้ที่จะเรียกชื่อเขาออกไปแล้วตะคอกเสียงดัง
“เซียวหลินอี้ เจ้ามิจำจากบทเรียนบ้างเลยหรือ? คราก่อนเจ้าใส่ร้ายฮองเฮาจึงถูกโบยไปสามสิบไม้ หนนี้ไม่มีหลักฐานก็ยังกล้าใส่ร้ายข้าอีก!”
“ท่านอ๋องเฉิง พวกท่านต่างก็ได้ยินแล้ว มิใช่ว่าข้าไม่มีสายสัมพันธ์พี่น้อง แต่ความเป็นจริงคือองค์ชายคังรังแกกันมากเกินไปแล้ว!”
“หากครานี้พิสูจน์ได้ว่าการสิ้นพระชนม์ของไทฮองไทเฮามิเกี่ยวข้องกับข้า… เซียวหลินอี้ก็จะมีความผิด การพูดเท็จนั้นมิอาจอภัยโทษ จะต้องถูกถอดยศองค์ชายและกลับสู่สามัญชน!”
การลงโทษนี้หนักมาก จึงทำให้องค์ชายเย่กับองค์ชายรุ่ยตกใจในทันที รวมถึงไท่เฟยเส้าและเหล่าขุนนางกับสตรีบรรดาศักดิ์ที่อยู่ข้างนอกด้วย
องค์ชายคังก็ตื่นตระหนกเช่นกันจึงรีบเอ่ย “ฝ่าบาทอย่าได้พิโรธ กระหม่อมหุนหันพลันแล่นเอง กระหม่อมเห็นไทฮองไทเฮาอยู่ในสภาพน่าเวทนาเช่นนี้จึงได้โกรธจนมิระวังคำพูด!”
“กระหม่อมขอประทานอภัย… กระหม่อมมิกล้าพูดจาเหลวไหลอีกแล้ว! กระหม่อมจะตบปากตนเอง...”
พูดแล้ว องค์ชายคังก็จัดการตบหน้าตนเองเบา ๆ หลายทีเป็นการลงโทษตนเอง
เซียวหลินเทียนมิยอมรับในสิ่งนี้ เขาจึงจ้องมององค์ชายคังอย่างโหดร้าย คราวนี้แม้ว่าจะถูกคนในใต้หล้าก่นด่าว่าเลือดเย็นไร้ความเมตตา เขาก็จะต้องตัดอำนาจขององค์ชายคังและถอดยศกลับสู่สามัญชนให้จงได้
ว่านฉีซานมิได้สนใจเรื่องการต่อสู้ภายในของราชวงศ์ และชันสูตรศพของไทฮองไทเฮาต่อโดยมิได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย
ว่านฉีซานจนใจจึงเอ่ย “จากการตรวจเล็กน้อย ไทฮองไทเฮาดูเหมือนว่าจะถูกวางยาพิษ พอหนูเหล่านั้นไปกัดกินศพจึงถูกพิษไปด้วย!”
“แต่...”
ยังมิทันที่ว่านฉีซานจะได้พูดต่อ องค์ชายคังก็เอ่ยอย่างรีบร้อน “ท่านอ๋องเฉิง ใต้เท้าทุกท่านล้วนได้ยินแล้ว ไทฮองไทเฮาถูกวางยาพิษ!”
“ข้าขอเสนอ ให้จับกุมคนที่ปฏิบัติหน้าที่ในครัวหลวงเมื่อวาน รวมถึงนางกำนัลและแม่นมที่เคยใกล้ชิดไทฮองไทเฮาไว้ แล้วทำการทรมานให้พวกนางเปิดเผยผู้บงการ!”
“ข้ามิเชื่อว่าไม่มีผู้บงการแล้วพวกนางกล้าทำเรื่องเลวร้ายที่ผิดมหันต์เช่นนี้!”
“หากต่อต้านขัดขืนก็โยนพวกนางเข้าไปในถ้ำงู สังหารเพื่อตักเตือนและเป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้อื่นเสีย!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ กราบค่ะ...
สนุกมาค่ะ มาต่ออีก...
รอ...
นางเอกโดนแผนร้ายไล่ล่าเจ็บตัวจะตายอ่า200+ตอน สุดท้ายจบครึ่งตอน คนร้ายบอกเข้าใจผิด นิยายฟวยไรอ่ะปัญญาอ่อนทั้งเรื่อง...
waitinggg for youuuuuuu...
ความลับยังไม่ได้เปิดเผยเลยค่ะ...
จบแบบนี้ไม่ได้นะคะ...
กลับมาได้เเล้ว...
ขอบคุณนะที่ลงเพิ่ม กำลังสนุกมาก...
คนเขียนกลับมาก๊อนนนน🥹 ทางนี่ใจจะขาดแล้วฮะ...