ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1590

หากทักษะการแพทย์ของหลิงอวี๋ยังมิถึงขั้นสูงสุด เช่นนั้นคราวนี้ก็พอจะมั่นใจว่าจะทำให้หลิงอวี๋มิสามารถพลิกกลับมาได้อีก

ตัวแปรก็คือทักษะการแพทย์ของหลิงอวี๋!

จ้าวหรุ่ยหรุ่ยมิรู้ว่าหลิงอวี๋ร่ำเรียนมาจากที่ใด พวกขั้นตอนวิธีการรักษาของหลิงอวี๋ แม้แต่ในแดนปีศาจก็มิเคยได้ยิน

แม้ว่าจะมิสามารถมั่นใจได้มาก แต่จ้าวหรุ่ยหรุ่ยก็จะต้องเดิมพันดูสักครั้ง

นางมีความมั่นใจเก้าในสิบที่เชื่อว่าหลิงอวี๋จะตรวจมิพบ คนธรรมดาเช่นนี้แม้ว่าจะฉลาดมากแค่ไหน แต่จะสามารถเทียบตนได้หรือ?

วิชาพิษของนางจ้าวหรุ่ยหรุ่ยแม้แต่อาจารย์ก็ยังชื่นชม!

ขณะที่จ้าวหรุ่ยหรุ่ยกำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

ภายในห้องโถงที่ตั้งศพ

ว่านฉีซานเห็นว่าเซียวหลินเทียนไล่องค์ชายคังที่เอาก่อเรื่องออกไปแล้ว ก็รีบเอ่ย “เมื่อครู่กระหม่อมยังพูดมิจบ ดูภายนอกไทฮองไทเฮาเหมือนจะถูกวางยาพิษ แต่กระหม่อมกลับมิพบร่องรอยของยาพิษจากผิวและในปากของไทฮองไทเฮาเลยพ่ะย่ะค่ะ!”

“หากจะตรวจสอบว่าหนูถูกพิษจากการกัดกินร่างของไทฮองไทเฮาจริงหรือไม่ ก็ยังต้องตรวจสอบให้ละเอียดอีก!”

“ขอฝ่าบาททรงโปรดให้ส่งคนไปหาหนูมาให้กระหม่อมสักสองสามตัว กระหม่อมจะเก็บเลือดบางส่วนของไทฮองไทเฮา และเลือดจากหนูที่ตายมาแยกให้หนูที่ยังเป็น ๆ อยู่กินดู เช่นนี้ก็จะสามารถตรวจสอบได้แล้วว่าไทฮองไทเฮาถูกพิษจริงหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ!”

คราวนี้ไม่มีคนก่อเรื่อง ว่านฉีซานจึงพูดได้จบ

เซียวหลินเทียนกับท่านอ๋องเฉิงต่างก็รู้สึกว่าวิธีของว่านฉีซานดูสมเหตุสมผล เซียวหลินเทียนจึงสั่งให้องครักษ์สองคนไปจับหนู

“ว่านฉีซาน ข้ายังมีข้อสงสัยอยู่!”

หลิงอวี๋เอ่ยเรียบ ๆ “หนูไม่มีทางเจาะเข้าไปในหีบพระศพที่หนาและหนักถึงเพียงนี้ได้ เจ้าควรจะตรวจสอบหรือไม่ว่าหนูเข้าไปได้อย่างไร!”

ใต้เท้าเถี่ยพบข้อสงสัยนี้มานานแล้ว เพียงแต่ก่อนหน้านี้ว่านฉีซานกำลังชันสูตรศพอยู่ เขามิสะดวกที่จะตั้งข้อสงสัยให้วุ่นวาย เมื่อได้ยินที่หลิงอวี๋พูดจึงพยักหน้าเห็นด้วย

ทันทีที่ว่านฉีซานได้ยินก็ตรวจสอบโลงศพต่อ แต่ตรวจสอบทั่วแล้วก็มิพบสิ่งผิดปกติ

โลงศพทำจากไม้ที่ใช้ทำโลงศพอย่างดี วัสดุทนทานต่อการกัดกร่อน พื้นผิวไม้สวยงามและเป็นมันเงา

“ข้าเอง!”

เซียวหลินเทียนกัดฟันแล้วก้าวเข้าไป จากนั้นก็อุ้มไทฮองไทเฮาออกมาอย่างระมัดระวัง

ใต้เท้าเถี่ยกับขุนนางคนอื่น ๆ อีกสามคน รวมทั้งองค์ชายเย่กับองค์ชายรุ่ยเห็นภาพนี้ก็ล้วนตกใจ

เซียวหลินเทียนเป็นจักรพรรดิผู้สูงศักดิ์ เขาเอ่ยเพียงประโยคเดียวก็ทำให้คนนับมิถ้วนทำตามคำสั่งได้แล้ว

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับสภาพน่าเวทนาของไทฮองไทเฮา ทั้งยังความโชคร้ายของคนตาย เขากลับมิสนใจแล้วดำเนินการเอง

นี่หากมิใช่คนที่มีจิตใจกว้างขวางจะกล้าทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร!

แต่เซียวหลินเทียนกลับมิได้คิดมากถึงเพียงนั้น ไทฮองไทเฮาใจดีถึงเพียงนี้ นางตายไปยังต้องถูกหนูกัดกินอีก สิ่งนี้น่าละอายต่อไทฮองไทเฮามากพอแล้ว!

เขามิอยากเรียกแม่นมคนอื่นมาเคลื่อนย้ายไทฮองไทเฮาอีก

หากไทฮองไทเฮารับรู้ก็คงมิอยากให้มีคนเห็นใบหน้าที่ขาดวิ่นของตนมากขึ้นอีก!