ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1645

สำหรับจูหลานและองค์ชายเย่แล้ว นี่เป็นตัวเลือกที่ยากยิ่งนัก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับจูหลาน เสี่ยวเป่าคือเลือดเนื้อของนางที่นางแลกมาด้วยชีวิต

นางกับเสี่ยวเป่าอยู่ด้วยกันตลอดเวลา นางเป็นคนแรกที่ได้เห็นทุกการเปลี่ยนแปลงของเสี่ยวเป่า

การต้องให้เสี่ยวเป่าตายจะทำให้ใจนางแตกสลายอย่างมิต้องสงสัย!

แต่จูหลานรู้ว่านางต้องเลือกที่จะปกป้องหลิงอวี๋

มีเพียงการปกป้องหลิงอวี๋ไว้เท่านั้น ทุกคนจึงจะมีอนาคตได้

องค์ชายคังสามารถโจมตีเด็กที่อายุน้อยเท่ากับเสี่ยวเปาได้อย่างโหดร้ายเช่นนี้ พวกเขาจะกล้ามอบชีวิตของตนไว้ในมือขององค์ชายคังได้อย่างไร!

“องค์ชาย เราทำเช่นนี้เถิดเพคะ...”

จูหลานกระซิบแผนการของนางที่หูขององค์ชายเย่ แล้วสุดท้ายก็เอ่ยอย่างหนักแน่น “พวกเขาให้ท่านไปหลอกล่อฮองเฮา ท่านก็ไป แล้วคิดหาวิธีเตือนพระนางว่ามีอันตราย!”

“ฮองเฮาเป็นคนที่ปราดเปรื่องที่สุดที่หม่อมฉันเคยเห็นมา ท่านจะต้องมีวิธีช่วยเสี่ยวเป่าได้อย่างแน่นอน!”

“องค์ชาย สิ่งนี้มิเพียงเกี่ยวข้องกับชีวิตคนในครอบครัวของเราเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับชีวิตของผู้คนนับหมื่นนับพันคนด้วย หม่อมฉันเชื่อว่าท่านทำได้เพคะ!”

องค์ชายเย่รู้สึกถึงความกดดันอย่างที่มิเคยเกิดขึ้นมาก่อน เมื่อเห็นสายตาที่ไว้วางใจและให้กำลังใจของจูหลาน เขาก็เอื้อมมือไปกอดจู่หลาน

ชีวิตคนเรามักมิได้มิโอกาสให้ตรวจสอบบ่อย ๆ ว่ามีกี่คนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเราได้ ในขณะนี้ เขาสัมผัสได้ถึงความรักอันลึกซึ้งที่จูหลานมีต่อเขา

“หลานหลาน ข้าจะทำให้ได้อย่างแน่นอน! ข้าขอสาบานกับเจ้า แม้ว่าข้าต้องเสี่ยงชีวิต ข้าก็จะมิยอมให้อะไรเกิดขึ้นกับฮองเฮา!”

องค์ชายเย่มิเคยทำอะไรที่มีความหมายมาทั้งชีวิต เช่นนั้นครั้งนี้จะแสดงฝีมือให้ดี พิสูจน์ว่าตนมิใช่คนไร้ประโยชน์ที่รอความตาย เขาเองก็สามารถเป็นนักรบที่แท้จริงได้เช่นกัน!

เป็นดังที่จูหลานประเมินไว้ เสี่ยวเป่าดูเหมือนจะหวาดกลัว เขาร้องไห้จนเสียงแห้งแล้ว เมื่อเห็นจูหลานก็พยายามซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของจูหลาน

ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความกลัว

จูหลานกอดเสี่ยวเป่าแน่นอย่างปวดใจ แผนแรกของพวกเขาสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

ขั้นตอนต่อไปคือการเตือนหลิงอวี๋ เรื่องนี้จูหลานมิสามารถช่วยองค์ชายเย่ได้ ดังนั้นองค์ชายเย่จึงต้องดำเนินการตามสถานการณ์เท่านั้น

องค์ชายเย่เห็นความวุ่นวาย เสี่ยวเป่ากลับมาหาพวกเขาแล้ว แม้ว่าจะมิสามารถขังรวมอยู่กับเขาได้ แต่องค์ชายเย่ก็รู้สึกโล่งใจเพราะจูหลานดูแลเขาอยู่

เขายืนอยู่ที่หน้าต่างและเฝ้าดูจูหลานกับลูกชายเป็นเวลานาน จากนั้นก็นั่งที่มุมห้อง คิดว่ารุ่งสางเข้าวังไปแล้วจะเตือนหลิงอวี๋อย่างไรดี

องค์ชายเย่คิดอยู่สักพักหนึ่งแล้วนึกถึงท่าทางที่เผยอวี้สอนเขา เผยอวี้สอนเขาไว้ตอนที่พวกเขากำลังดื่มและเล่นกัน...