อวี๋เฮ่าวางกำลังพลไว้ค้นหาเผยอวี้ต่อไป แล้วพวกเขาก็พาเถาจื่อกับหานเหมยที่ยังคงหมดสติรีบกลับไปที่เมืองหลวง
ซี่โครงขององค์ชายเย่ถูกหลิงซวนพันผ้าพันยึดไว้ให้
หลิงซวนยังป้อนน้ำหญ้าวานรให้เขาอีกหนึ่งขวดด้วย
องค์ชายเย่มิกล้าพักผ่อน เขาพยุงร่างที่บอบช้ำแล้วให้อวี๋เฮ่าหาคนไปส่งจดหมายให้รองแม่ทัพของตน ให้เขานำทหารมารอคุ้มกันที่หน้าประตูเมือง
ในเวลาเดียวกันอวี๋เฮ่าก็ส่งจดหมายถึงท่านอ๋องเฉิง ให้คนของเขาจับตาดูองค์ชายคังไว้ด้วย
หากพระชายาคังกล้าไปพาตัวองค์ชายคังออกจากราชสำนักฝ่ายใน ก็ให้สังหารองค์ชายคังเสียก่อน
เช่นนี้แล้วหากพระชายาคังจะเริ่มต้นการรบก็จะไม่มีชื่อเสียงมากพอ และมิสามารถยึดตำแหน่งมังกรได้ง่ายดายถึงเพียงนั้น
อวี๋เฮ่ายังส่งคนไปส่งจดหมายถึงหลี่ว์เซียงให้เตรียมพร้อมรับมือ
ทางด้านจูหลานก็มิได้ว่างเช่นกัน นางดูแลองค์ชายเย่พลางวางแผนกลยุทธ์ให้อวี๋เฮ่าไปด้วย
“ครั้นเข้าเมืองไป จะต้องสร้างความตื่นตระหนกอย่างแน่นอน ส่งคนไปปะปนอยู่ในฝูงชนแล้วบอกทุกคนว่าฮองเฮาทรงได้รับบาดเจ็บ นี่คือสิ่งที่มิอาจปกปิดได้!”
“แต่ต้องบอกทุกคนว่า อาการบาดเจ็บของฮองเฮามิรุนแรง พักรักษาตัวสักสองวันก็จะออกมาได้แล้ว!”
“ฮองเฮาทรงเป็นหมอชั้นเซียน พระนางจะต้องรักษาพระวรกายของพระนางเองได้อย่างแน่นอน! ให้ทุกคนมั่นใจในฮองเฮา!”
จูหลานพยายามทำให้หัวใจของราษฎรมั่นคงเพื่อหลิงอวี๋ และวางกับดักองค์ชายคังด้วย
หากองค์ชายคังกล้าฉวยโอกาสไปบีบบังคับยึดบัลลังก์ ราษฎรเหล่านี้จะต้องเห็นใจหลิงอวี๋อย่างแน่นอน และจะประณามองค์ชายคังที่เอาเปรียบในยามผู้อื่นลำบาก
สิ่งที่ทำให้จูหลาน อวี๋เฮ่าและแม้แต่ท่านอ๋องเฉิงมิคาดคิดก็คือ องค์ชายคังมิได้เคลื่อนไหว แต่ผู้ที่เคลื่อนไหวคือไท่เฟยเส้า
เพียงแต่เมื่อไท่เฟยเส้ามาถึงหน้าประตูวังหลวงก็ถูกกองทัพหลวงขวางเอาไว้ แล้วหลี่เจิ้นรองผู้บัญชาการกองทัพหลวงก็ได้จัดการให้คนกลุ่มหนึ่งตามอวี๋เฮ่าไปช่วยเหลือคนทันที หลังจากได้รับคำเตือนของหานอวี้
คนที่เหลือทั้งหมดล้วนตื่นตัว ประตูวังปิดไว้ และพลธนูต่างก็ซุ่มโจมตีอยู่บนหอปราการของประตูวัง
ไท่เฟยเส้าพากองกำลังขององค์ชายคังมาด้วย แต่ผลก็คือถูกขวางไว้ที่หน้าประตู
“บังอาจ ไท่เฟยเส้าเสด็จกลับวัง พวกเจ้าปิดประตูวังแน่นสนิทเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร?”
เหยียนเฟิงรองแม่ทัพขององค์ชายคังขี่ม้าพุ่งไปที่ประตูวัง แล้วตะโกนไปที่หอปราการ
องค์ชายคังถูกจำคุกอยู่ในราชสำนักฝ่ายใน กองกำลังที่อยู่ภายใต้เขาก็ถูกเซียวหลินเทียนกระจายให้ไปรวมอยู่ในกองกำลังอื่นแล้ว
วันนี้ไท่เฟยเส้ารู้ว่า จ้าวหรุ่ยหรุ่ยล่อหลิงอวี๋ออกไปแล้วจึงกล้าที่จะนำกองกำลังมา
เดิมทีนางคิดว่าจะเรียกแม่ทัพสองสามคนที่เป็นพรรคพวกขององค์ชายคังให้เข้าวังแล้วฉวยโอกาสยึดแผ่นดินของเซียวหลินเทียน
แต่แม่ทัพเหล่านั้นกลับหลบเลี่ยงกันไปอย่างมีไหวพริบ
มิใช่ว่าพวกเขามิสนใจ แต่การทำเช่นนี้ไม่มีความชอบธรรม
องค์ชายคังสังหารทหารไปหลายพันนายเพื่อปล้นเงินเบี้ยหวัดทหารสองล้าน เรื่องนี้ราษฎรในเมืองหลวงต่างก็รู้กัน
และเรื่องนี้ก็เผยแพร่ไปถึงค่ายทหารแล้วด้วย ทหารที่อยู่ภายใต้พวกเขารู้สึกเห็นใจทหารที่ตายอย่างมิยุติธรรม และล้วนเกลียดชังองค์ชายคังเข้ากระดูก
หากนำกำลังทหารไปช่วยองค์ชายคังยึดบัลลังก์ในตอนนี้ จะมิเป็นการช่วยเหลือคนทำชั่วหรอกหรือ?
แม่ทัพเหล่านี้ต่างก็รู้ดีว่า หากพวกเขาไปจริง ๆ ทหารที่อยู่ภายใต้พวกเขาจะต้องหลบหนีเหลือเพียงมิกี่คนเท่านั้นเป็นแน่!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ กราบค่ะ...
สนุกมาค่ะ มาต่ออีก...
รอ...
นางเอกโดนแผนร้ายไล่ล่าเจ็บตัวจะตายอ่า200+ตอน สุดท้ายจบครึ่งตอน คนร้ายบอกเข้าใจผิด นิยายฟวยไรอ่ะปัญญาอ่อนทั้งเรื่อง...
waitinggg for youuuuuuu...
ความลับยังไม่ได้เปิดเผยเลยค่ะ...
จบแบบนี้ไม่ได้นะคะ...
กลับมาได้เเล้ว...
ขอบคุณนะที่ลงเพิ่ม กำลังสนุกมาก...
คนเขียนกลับมาก๊อนนนน🥹 ทางนี่ใจจะขาดแล้วฮะ...