ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1673

จ้าวฮุยมองไปทางลู่หนานอย่างเคียดแค้น แม้ว่าในใจจะเต็มไปด้วยความเกลียดชัง แต่ปากก็ยังคงตะโกนออกไปอย่างเข้มแข็ง

“แม่ทัพลู่ ข้าทำให้องค์จักรพรรดิต้องทรงผิดหวังในความไว้วางพระทัยนี้ และตกไปอยู่ในเงื้อมมือของเว่ยเหนือ ความเป็นความตายของข้ามิเพียงพอให้เอ่ยถึง แม่ทัพลู่บอกองค์จักรพรรดิเถิดว่าให้ความสำคัญกับสถานการณ์โดยรวมก่อน!”

องค์ชายอิงก็ตะโกนไปเช่นกัน “แม่ทัพลู่ ข้าเคารพจักรพรรดิของพวกเจ้าในฐานะบุรุษ ในเมื่อเขาเสนอให้แข่งขัน เช่นนั้นก็มาแข่งขันกัน!”

“ยามเที่ยงในวันพรุ่ง เราจะประลองกันต่อหน้ากองทัพทั้งสอง!”

“หากข้าแพ้ ข้าจะปล่อยอัครเสนาบดีจ้าวกลับไปตามคำขอของจักรพรรดิพวกเจ้า!”

“ข้าเชื่อว่าจักรพรรดิของพวกเจ้าจะพูดคำไหนคำนั้นเช่นกัน!”

องค์ชายอิงไม่มีทางเลือกอื่นจึงยอมรับคำท้าของเซียวหลินเทียน

ก่อนหน้านี้เขาได้นัดหมายกับองค์ชายหนิงแห่งฉีตะวันออกให้มาจัดการกับเซียวหลินเทียนด้วยกันแล้ว แต่องค์ชายหนิงถูกเซียวหลินเทียนกับคนของจักรพรรดิเยี่ยนหนานโจมตีจนมิสามารถดูแลตนเองได้ จึงทรยศต่อความภักดีมิมาช่วยเหลือตนแล้ว

ส่วนทางด้านเยวี่ยใต้ได้ยึดครองป้อมยุทธศาสตร์สำคัญไว้ ในช่วงเวลานี้มิสามารถโจมตีได้

เซียวหลินเทียนโจมตีอย่างรวดเร็วแล้วบุกมาถึงเมืองที่เขายึดครองอยู่ หากมิสู้ให้เซียวหลินเทียนพ่ายแพ้ไป เขาจะถูกโจมตีจากทั้งด้านหน้าและด้านหลัง แล้วองค์ชายอิงก็จะพ่ายแพ้จนหมดสิ้น

กอปรกับที่เสบียงที่ถูกขนมาล้วนถูกอันเจ๋อสกัดไว้ อย่างมากที่สุดองค์ชายอิงก็สามารถยื้อไว้ได้อีกสองสามวันเท่านั้น

การแข่งขันกับเซียวหลินเทียนครานี้เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงมิได้

เมื่อสังหารเซียวหลินเทียนแล้วกองทัพไม่มีผู้นำ ตนก็สามารถแก้ปัญหาการถูกปิดล้อมได้ และเยวี่ยใต้ที่เหลือก็จะมิใช่คู่ต่อสู้ของตน

ถึงตอนนั้น แม้ว่าองค์ชายหนิงจะยึดครองฉีตะวันออกได้ ก็ไม่มีทางต่อสู้กับตนได้

องค์ชายอิงลงจากหอปราการแล้ววางแผนการดำเนินการในวันพรุ่งกับคนสนิทของตน

องค์ชายอิงตัดสินใจจะกระทำการทั้งเปิดเผยและซ่อนเร้น จะทำการใหญ่ต้องมิยึดติดกับเรื่องเล็กน้อย เขาไม่มีทางรั้นและยืนกรานที่จะประลองกับเซียวหลินเทียนแบบตัวต่อตัวเป็นแน่

เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของตนและการรุ่งเรืองและล่มสลายของเว่ยเหนือ เขาจะพ่ายแพ้มิได้เด็ดขาด

ทางด้านเซียวหลินเทียนก็ใช้มาตรการตอบโต้อย่างแข็งขัน

เขาเข้าใจองค์ชายอิง ภายนอกดูตรงไปตรงมา แต่จริง ๆ แล้วเป็นคนที่พร้อมทำทุกวิธีเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย

การแยกจากทำให้เซียวหลินเทียนเข้าใจความดีของหลิงอวี๋มากยิ่งขึ้น!

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขารู้ว่าการคิดถึงใครสักคนนั้นรู้สึกอย่างไร!

“อาอวี๋ รอข้าก่อน อีกมินานเราจะได้เจอกันแล้ว!”

เซียวหลินเทียนส่ายหัว ระงับความคิดถึงหลิงอวี๋ไว้ในใจ แล้วดำเนินการต่ออย่างมีสมาธิเต็มที่

แสงรุ่งอรุณแทรกผ่านความมืดออกมาแล้ว

ตามมาด้วยเสียงแตร และกองทัพทั้งสองก็ออกเดินทางไปที่หน้ากำแพงเมืองแทบจะเวลาเดียวกัน

องค์ชายอิงยืนอยู่บนหอปราการเมืองสูง สวมชุดเกราะสีดำ ร่างกายกำยำของเขาถูกชุดเกราะสีดำทำให้เป็นราวกับหอคอยเหล็กสูงใหญ่ และยืนอยู่บนหอปราการเมืองอย่างมิอาจทำลายลงได้

วันนี้เซียวหลินเทียนเปลี่ยนเป็นชุดเกราะสีเงิน รูปปั้นมังกรเงินบนไหล่ของเขากำลังจะโบยบิน และจ้องมองอย่างน่าเกรงขาม

ม้ากีบขาวเองก็หล่อเหลาและทรงพลังเช่นกัน ม้ากีบขาวพาเซียวหลินเทียนวิ่งไปห่างจากกำแพงเมืองหลายสิบเมตร จากนั้นกีบทั้งคู่ก็บินขึ้นไปในอากาศแล้วเงยหน้าขึ้นเปล่งเสียงคำรามอันสูงส่งออกมา...