ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1729

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เผยอวี้กับฉินซานต่างมองหน้ากัน คำพูดของเด็กถือว่าเป็นเรื่องเหลวไหลได้ แต่หลิงเฟิงเป็นคนกันเอง เขาไม่มีทางโกหก!

เซียวหลินเทียนก็รู้สึกว่าเหลือเชื่อเช่นกัน ในป่านั้นจะต้องมีอะไรแปลก ๆ เป็นแน่!

“เช่นนั้นก็อย่าไปเสี่ยงเลย อดทนรอสักสองวัน!”

เซียวหลินเทียนมิรู้ว่าในป่ามีอันตรายอะไรอยู่ จะให้แม่ทัพของตนไปเสี่ยงได้อย่างไร

หากหลิงอวี๋กับจ้าวหรุ่ยหรุ่ยต้องเข้าสู่แดนเทพ ก็จะต้องผ่านเมืองซานต้ง พวกเขาเฝ้าอยู่ที่เมืองซานต้งก็อาจจะเจอหลิงอวี๋ได้

แม้ว่าจะตัดสินใจที่จะมิเสี่ยงเข้าไปในป่าแล้ว แต่วันรุ่งขึ้นเซียวหลินเทียนก็ยังพาเผยอวี้ ฉินซานและหลิงเฟิงไปสำรวจที่ภูเขาไท่กู่

แตกต่างจากคนธรรมดาเช่นหลิงเฟิง พวกเซียวหลินเทียนต่างเป็นผู้บำเพ็ญตน ทันทีที่เข้าใกล้ป่าในภูเขาไท่กู่ ก็สัมผัสได้ถึงความรุนแรงของสนามแม่เหล็กแล้ว

หลิงอวี๋เคยบอกกับเซียวหลินเทียนเกี่ยวกับเรื่องสนามแม่เหล็กที่เจดีย์วัดไคหยวน เซียวหลินเทียนจึงรู้ทันทีว่าป่าแห่งนี้เหมาะสำหรับการบำเพ็ญตน

เขามิกลับไปที่เมืองซานต้ง ให้เผยอวี้ตั้งค่ายอยู่ใกล้ ๆ ให้ทุกคนรอขันทีโม่กับแม่นมอูที่นี่ พลางบำเพ็ญตนไปด้วย

เซียวหลินเทียนสังเกตหลิงเฟิง เห็นว่าเขาเปลี่ยนแปลงไปมาก จึงบอกวิธีบำเพ็ญตนให้กับหลิงเฟิงด้วย ให้หลิงเฟิงบำเพ็ญตนไปพร้อมกับพวกเขา

แต่หลิงอวี๋ที่เซียวหลินเทียนคิดถึง ยามนี้กลับกำลังถูกหวงฝู่หมิงจูเจ้าวังน้อยผู้ร้ายกาจทรมานอยู่ในวังเทพ

หวงฝู่หมิงจูเป็นปีศาจตัวน้อยสมชื่อจริง ๆ นางถูกหวงฝู่หลินเจ้าวังตามใจ ในหัวจึงล้วนเต็มไปด้วยวิธีการทรมานคนที่ฉลาดและแปลกประหลาด

ในฐานะของเล่นใหม่ของนาง วันรุ่งขึ้นหลิงอวี๋ตื่นมาก็ถูกเรียกไปที่ตำหนักรุ่ยจูซึ่งเป็นที่พักของหวงฝู่หมิงจู

เมื่อคืนก่อนหลิงอวี๋ได้ยินจากปี้เอ๋อร์เรื่องวิธีการของเจ้าวังน้อยปีศาจผู้นี้ และได้เตรียมใจไว้แล้ว

แต่มิว่านางจะคิดอย่างไร ก็มิเคยคาดคิดว่าปีศาจตัวน้อยจะให้ตนต่อสู้กับหมาป่าหิมะทันทีที่มาถึง!

นี่มิใช่การให้ตนไปตายจากใจจริงหรือ?

หลิงอวี๋ถูกพาไปที่สวนด้านหลัง เห็นหลุมขนาดใหญ่ที่ข้างในนั้นเลี้ยงหมาป่าหิมะสีขาวไว้สองตัว

หลิงอวี๋เห็นว่านางกำลังจะออกคำสั่ง ก็รีบตะโกน “บ่าวไม่มีวรยุทธ์ ท่านให้บ่าวไปต่อสู้กับหมาป่าสองตัว มิต้องคิดถึงผลลัพธ์ก็รู้ บ่าวจะต้องโดนหมาป่ากัดตายแน่นอน!”

“เจ้าวังน้อย ท่านแค่อยากคลายความเบื่อ บ่าวคิดได้หลายวิธีที่จะคลายความเบื่อของท่านได้ เหตุใดจะต้องเลือกวิธีที่บ่าวมิถนัดด้วยเล่าเพคะ?”

“หากท่านอยากเห็นคนสังหารหมาป่าจริง ๆ เหตุใดมิให้เสวี่ยหลานไปเล่า วรยุทธ์ของนางดีกว่าของบ่าว การต่อสู้กับหมาป่าหิมะจะต้องตื่นเต้นกว่าแน่นอน!”

“นางสารเลว!”

เสวี่ยหลานมิคาดคิดว่าหลิงอวี๋จะแนะนำเจ้าวังน้อยให้ตนไปต่อสู้กับหมาป่าหิมะ

นางมีวรยุทธ์ แต่นี่คือหมาป่าสองตัว!

แม้ว่านางจะสังหารหมาป่าสองตัว ก็กลัวว่าเจ้าวังน้อยจะมิพอใจแล้วเพิ่มจำนวนเป็นหมาป่าสี่หรือหกตัว

เสวี่ยหลานเกลียดหลิงอวี๋ขึ้นมาชั่วครู่ รู้สึกว่าหลิงอวี๋นั้นเลวร้ายยิ่งกว่าเจ้าวังน้อยเสียอีก!