ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1782

หวงฝู่หลินสีหน้าเปลี่ยนไป แล้วในที่สุดก็ตะโกนขึ้นมา “ปี้ซง!”

ปี้ซงเดินเข้ามา

“ส่งข่าวออกไปทันทีให้ป้าวเฉิงระดมคนทั้งหมดจับเป็นอาอวี๋!”

ที่ตัวของอาอวี๋ยังมีตำรับยาที่หวงฝู่หลินต้องการอยู่ ก่อนที่จะได้ตำรับยานั้นมา หวงฝู่หลินต้องการให้อาอวี๋ยังมีชีวิตอยู่

ปี้ซงเป็นคนสนิทของหวงฝู่หลินจึงเข้าใจเจตนาของหวงฝู่หลินในทันที แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “พ่ะย่ะค่ะ!”

ปี้ซงรีบใช้นกพิราบส่งข่าวหาป้าวเฉิงอย่างรวดเร็ว

ท่านน้าหลินแอบภูมิใจ หัวหน้าเสิ่นรับเครื่องประดับเหล่านั้นที่ตนให้เขาไปแล้ว จะต้องสังหารหลิงอวี๋แล้วอย่างแน่นอน

แม้ว่าปี้ซงจะตามหาหลิงอวี๋กลับมาได้ หลิงอวี๋ก็เป็นศพไปแล้ว ไม่มีทางเป็นภัยคุกคามตำแหน่งของตนได้อีก

“เสวี่ยเหมย เจ้านำศพปี้เอ๋อร์ไปฝังเถิด เด็กสาวผู้นี้เองก็เป็นคนที่น่าสงสารที่เจอคนมิดี!”

ท่านน้าหลินแสร้งทอดถอนใจแล้วบอก

หวงฝู่หมิงจูคือคนที่เสียใจที่สุดในจำนวนเหล่านี้ นางเชื่อใจอาอวี๋ถึงเพียงนั้น อาอวี๋หนีไปได้อย่างไร?

หลักการที่ปกตินางสอนให้ตนในการเป็นคนนั้นเป็นของปลอมทั้งหมดเลยหรือ?

หวงฝู่หมิงจูรู้สึกว่าตนถูกหักหลัง ในเวลาชั่วครู่นี้ นางได้รู้จักกับความเกลียดเป็นครั้งแรกแล้ว

นางมองหลิงอวี๋เป็นแม่ของตน หลิงอวี๋มาทิ้งตนไปเช่นนี้ทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ ของนางเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่มีต่อหลิงอวี๋!

นิสัยในทางบวกที่ถูกหลิงอวี๋แก้ไขไปแล้วกลับมาเป็นเยี่ยงเดิมอีกครั้ง นางกำหมัดน้อย ๆ แน่นแล้วตะโกนขึ้นมาอย่างโกรธเคือง

“ท่านพ่อ จับตัวหลิงอวี๋มาแล้วมอบให้ข้านะ ข้าจะเอานางไปเป็นอาหารหมาป่า!”

“ข้าจะให้หมาป่ากัดนางจนตายให้จงได้!”

เสวี่ยเหมยกับท่านน้าหลินได้ยินดังนั้นก็หัวเราะอยู่ในใจ

กลยุทธ์นี้ดี ทั้งทำให้หลิงอวี๋มีชนักติดหลังเรื่องชื่อเสียงที่ขโมยของและสังหารคน ทั้งทำให้เจ้าวังน้อยโกรธแค้นนางด้วย ครั้งนี้หลิงอวี๋จะต้องตายอย่างแน่นอน

หวงฝู่หลินปลอบโยนหวงฝู่หมิงจูอยู่หลายคำก่อนจะออกไปจัดการเรื่องการจับตัวหลิงอวี๋

แต่อี้เหวินกับเสวี่ยเหมยพาคนไปตรวจค้นรอบหนึ่งแล้วก็มิพบเงาของหลิงอวี๋

ทางด้านหวงฝู่หลินก็ยังคงเหมือนเดิม เขามิรู้กระทั่งเรื่องที่หมาป่าหิมะหายตัวไป

ท่านน้าหลินยังมิกล้าประมาท จึงให้อี้เหวินกับเสวี่ยเหมยเพิ่มกำลังคุ้มกัน

แต่ทั้งสองคนตรวจค้นอย่างเงียบ ๆ มาสองวันแล้ว ตรวจค้นทุกซอกทุกมุมของวังเทพแล้วก็ยังมิพบเงาของหลิงอวี๋

ท่านน้าหลินจึงได้วางใจ รู้สึกว่าที่หมาป่าหิมะพวกนั้นหายตัวไปก็น่าจะเป็นเพราะคนที่เฝ้ามิได้ปิดประตูให้ดี จึงทำให้มันหนีไป

มีเพียงเสวี่ยเหมยเท่านั้นที่มิกล้าวางใจ หมาป่าหิมะที่ขังอยู่ในหลุมลึกหายตัวไปอาจเป็นเพราะคนที่เฝ้ามิได้ปิดประตูให้ดีทำให้หมาป่าหิมะหนีไป

แต่หมาป่าหิมะน้อยที่ขังอยู่ในกรงจะหายตัวไปในเวลาเดียวกันได้อย่างไร!

กรงนั้นนางเคยศึกษามาแล้ว มีกลอนปิดอยู่ ทุกครั้งที่หลิงอวี๋ให้อาหารหมาป่าน้อยแล้วก็จะลงกลอนไว้

ก่อนที่หมาป่าน้อยจะหายตัวไป ตอนที่นางเดินผ่านก็ยังเห็นว่ากลอนปิดแน่นดีอยู่เลย

และนอกจากหลิงอวี๋ที่ให้อาหารหมาป่าน้อยแล้ว ในวังแห่งนี้แม้ว่าจะเป็นปี้เอ๋อร์ก็มิกล้าไปเปิดกรง หากมิใช่หลิงอวี๋ที่เป็นคนปล่อยหมาป่าออกไป แล้วใครจะปล่อยไปเล่า?