ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1783

ในขณะที่เสวี่ยเหมยกำลังระวังตัวอยู่เงียบ ๆ นั้น วังเทพก็ได้ต้อนรับแขกที่มิได้รับเชิญจากหลายทาง

คนเหล่านี้ก็คือเซียวหลินเทียน คนของตระกูลเฉียวและคนของตระกูลเก๋อ

ทันทีที่คนสามกลุ่มนั้นเข้ามาในพื้นที่ของภูเขาหิมะ องครักษ์ที่ยืนเวรอยู่ด้านหน้าหุบเขาก็ส่งนกพิราบมาส่งข่าวให้หวงฝู่หลินอย่างรวดเร็ว

หวงฝู่หลินเห็นแล้วก็ตะลึงเป็นเล็กน้อย ตระกูลหวงฝู่มิข้องเกี่ยวกับเรื่องภายนอกมาหลายร้อยปีแล้ว คนเหล่านี้ดาหน้ามาพร้อมกันด้วยเรื่องอันใด?

“ทำตามกฎเดิม มิต้องสนใจพวกเขา หากสามารถบุกเข้ามาถึงวังเทพได้ค่อยว่ากัน!”

หวงฝู่หลินยิ้มอย่างดูถูก

หลายร้อยปีมานี้ มีคนจำนวนนับมิถ้วนที่อยากจะบุกเข้ามาปล้นวังเทพแต่เข้ามาได้ก็กลับออกไปมิได้

เขามิเชื่อว่าคนเหล่านั้นจะสามารถบุกเข้ามาในวังเทพได้อย่างราบรื่นภายใต้การวางกับดักที่ซับซ้อนและค่ายกลจำนวนมาก

แต่ปี้ซงมิได้มองในแง่ดีเช่นหวงฝู่หลิน เขาดูข่าวที่ส่งมาอย่างละเอียดแล้วเอ่ย “ท่านเจ้าวัง กลุ่มที่มาสองกลุ่มคือตระกูลเก๋อกับตระกูลเฉียว นี่คือคนของทางแดนเทพพ่ะย่ะค่ะ!”

“หากมิได้มีเรื่องสำคัญนักพวกเขาจะมาที่แดนเทพด้วยกันได้อย่างไร?”

“ส่วนคนกลุ่มนี้มิใช่คนของแดนเทพ แต่หลายคนในนั้นคือผู้บำเพ็ญตน น่าจะเป็นพวกคนที่ได้เจอที่เมืองเล็กพ่ะย่ะค่ะ!”

“ตอนนั้นบ่าวเห็นว่า แม้ว่าพวกเขาจะแต่งตัวธรรมดา แต่ก็ยากที่จะปกปิดความร่ำรวยบนตัวไว้ได้ คาดว่ามิได้มุ่งมาเพื่อเงินหรอกพ่ะย่ะค่ะ!”

หวงฝู่หลินขมวดคิ้ว จู่ ๆ เขาก็นึกถึงอาอวี๋ที่หนีลงเขาไป

หรือว่าคนสามกลุ่มนี้ล้วนมาเพราะอาอวี๋?

พลังของนางถูกคนผนึกเอาไว้ วิธีการดูเหมือนจะเป็นคนทางด้านแดนเทพ!

หรือว่าบนตัวของอาอวี๋ครอบครองมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์สองชิ้นนั้นเอาไว้ ดังนั้นทั้งสามกลุ่มจึงมุ่งมาที่มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ตัวนาง?

“ทางด้านป้าวเฉิงมีข่าวอาอวี๋บ้างหรือไม่?” หวงฝู่หลินเอ่ยถาม

“บ่าวส่งภาพเหมือนของอาอวี๋กับหัวหน้าเสิ่นไปให้ป้าวเฉิงแล้ว หากมีข่าวใดเขาจะส่งข่าวมาทันทีพ่ะย่ะค่ะ!”

ผู้อาวุโสของตระกูลเหล่านั้นที่แดนเทพใครจะมิหวังที่จะมีชีวิตอยู่ได้หลายร้อยปีดังเช่นพวกฝูไห่กับหลงอี้บ้าง ยิ่งมิต้องพูดถึงคนรุ่นหลังของฝูไห่ พวกเขาล้วนอยากจะช่วยฝูไห่ออกมาแม้ในฝัน แล้วเปลี่ยนเจ้าของแผ่นดินของตระกูลหลง!

หากหลงอี้มิได้มีชีวิตอยู่แล้วจริง ๆ ใต้หล้านี้ก็ไม่มีผู้ใดที่สามารถควบคุมฝูไห่ไว้ได้แล้ว

ให้คนเหล่านี้ช่วยฝูไห่ออกมา เช่นนั้นมิเพียงแต่เป็นการทำลายล้างตระกูลหวงฝู่ แต่แดนเทพเองก็ต้องประสบกับภัยครั้งใหญ่ที่มิเคยประสบมาก่อนด้วย

หวงฝู่หลินจะมิสนใจว่าแดนเทพจะเปลี่ยนเป็นอย่างไรก็ได้ แต่จะมิสนใจลูกสาวของตนมิได้

ดังนั้นเขาจึงพยายามอย่างเต็มที่มิให้ใครหน้าไหนขึ้นมาที่วังเทพแล้วให้โอกาสพวกเขาได้ช่วยฝูไห่ออกไป

ปี้ซงมีข้อสงสัยในข่าวลือเช่นนี้มาโดยตลอด เมื่อได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยไป

“ท่านเจ้าวัง บ่าวขออนุญาตพูดสักประโยคนะพ่ะย่ะค่ะ บ่าวมิเชื่อจริง ๆ ว่าใต้หล้านี้จะมีคนที่มีชีวิตอยู่ได้หลายร้อยปี!”

“ฝูไห่ถูกขังอยู่ในธารน้ำแข็ง มิได้กินมิได้ดื่ม เขาจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?”

ข้อสงสัยของปี้ซงเองก็เป็นข้อสงสัยของหวงฝู่หลินที่มีต่อผู้เป็นบิดาในยามนั้นเช่นกัน เขานึกภาพก่อนท่านพ่อจะตายที่พาตนลงไปเห็น...