ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1841

ป้าวซวนตื่นขึ้นมาเพราะเสียงคุยกันของคนสองคน เมื่อนางเห็นว่าหลิงอวี๋เริ่มทำอะไรแล้วนางก็รู้สึกเกรงใจที่จะนอนต่อและรีบลุกขึ้นมาช่วย

เฉียวไป๋มองทั้งสองคนกำลังยุ่งกันอยู่ แล้วตนก็นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

ความทะเยอทะยานในอดีตของเขาดับสลายหายสิ้น ในหัวของเขามืดแปดด้านไปหมด ต่อไปตนควรจะทำอย่างไรดี!

“น้องหญิง เราทำความสะอาดห้องข้าง ๆ แล้วให้เฉียวไป๋ไปอยู่ห้องนั้นกันเถิด!”

หลิงอวี๋คิดว่าถึงอย่างไรเฉียวไป๋ก็เป็นบุรุษ และตนกับป้าวซวนต่างก็เป็นสตรี อีกทั้งป้าวซวนก็ยังมิได้แต่งงาน หากอยู่ห้องเดียวกันแล้ววันข้างหน้าเรื่องนี้แพร่ออกไปก็จะถูกคนติฉินนินทาเอาได้

ป้าวซวนเองก็มิรู้ว่าจะต้องอาศัยอยู่ที่วัดเก่านี้ไปอีกนานแค่ไหน จึงไปทำความสะอาดห้องกับหลิงอวี๋

กระทั่งทำความสะอาดเสร็จแล้ว หลิงอวี๋ก็รีบกินอาหารกลางวันอย่างรวดเร็ว นางจะต้องไปที่โรงฮุ่ยเฉ่าเพื่อจะไปบ้านตระกูลเก๋อกับหมอเถาอีก

หลิงอวี๋ก็มิแน่ใจว่าตนจะสามารถรักษาโรคประหลาดของฮูหยินผู้เฒ่าเก๋อได้จริงหรือไม่ ดังนั้นก่อนไปจากจึงให้เงินสามตำลึงที่เหลือไว้กับป้าวซวน

“น้องหญิง หากข้ามิกลับมาก่อนฟ้ามืด เจ้าก็มิต้องรอข้าแล้ว เพราะว่าอาจจะเกิดเรื่องขึ้นกับข้า!”

“ถึงเวลานั้นเจ้าก็ดูแลเฉียวไป๋ให้ดี ๆ เรามีหนี้บุญที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ ให้เขาคุ้มกันเจ้ากลับบ้านเสีย!”

หลิงอวี๋กำชับ “เมื่อพบเจอพูดคุยกับใครก็สงวนวาจาเอาไว้ อย่าได้เชื่อไปทั้งหมด เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดี!”

ป้าวซวนกังวลขึ้นมาในทันที นี่คือคำสั่งเสียของหลิงอวี๋หรือ?

นางจึงดึงหลิงอวี๋ไว้ พร้อมทั้งน้ำตาคลอ แล้วเอ่ยเสียงสะอื้น “พี่หญิง หากมิแน่ใจ ก็อย่าไปเลย!”

“พวกเราอยู่วัดเก่ากันก็ได้ ยากลำบากสักหน่อยข้าก็มิกลัว เจ้าอย่าได้ไปเสี่ยงเลย!”

หลิงอวี๋ยิ้มและบีบแก้มของนาง “ข้าต้องไป นี่มิใช่แค่เพื่อหาเงินเท่านั้น! หมอเถาเป็นคนดีถึงเพียงนั้น เขาให้เครื่องยาสมุนไพรกับข้าโดยมิคิดเงิน แล้วข้าจะทนดูเขาถูกบังคับจนตายไปได้อย่างไรเล่า!”

“น้องหญิง เจ้าอวยพรให้ข้าเถิด อวยพรให้ข้ากลับมาอย่างปลอดภัย!”

กระทั่งมาถึงบ้านตระกูลเก๋อ คนเฝ้ายามก็เข้าไปรายงาน และหลังจากนั้นมินาน พ่อบ้านก็พาคนรับใช้หลายคนเดินออกมา

“หมอเถา นี่เจ้าเต็มใจที่จะนำสูตรลับออกมาแล้วหรือ?”

พ่อบ้านเป็นบุรุษอายุห้าสิบกว่า รูปร่างค่อนข้างอ้วน ใบหน้ามีความมันเงา เขามองหมอเถาด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง

“พ่อบ้านผิง ข้ามิได้มีสูตรลับอะไรจริง ๆ แต่ข้าพาสหายมาด้วยคนหนึ่ง นางน่าจะมีวิธีรักษาโรคประหลาดของฮูหยินผู้เฒ่าได้!”

จากนั้นหมอเถาก็แนะนำ “นี่คือแม่นางเจียง!”

พ่อบ้านผิงเหลือบมองหลิงอวี๋ แล้วก็เห็นว่านางเป็นสตรีวัยรุ่น เขาจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกลียดชัง “ตาแก่ เจ้าอย่าได้ทำตัวหน้ามิอาย! ข้าให้เจ้านำสูตรลับออกมาช่วยชีวิตฮูหยินผู้เฒ่า แต่เจ้ากลับพาสตรีที่เส้นขนยังขึ้นมิเต็มผู้นี้มาตรวจรักษาฮูหยินผู้เฒ่ารึ?”

“เจ้ามิอยากจะมีชีวิตอยู่แล้วรึไร?"

“เอาเถอะ หากเจ้ามิอยากมีชีวิตอยู่ ข้าก็จะทำให้ความปรารถนาของเจ้าเป็นจริง ใครก็ได้ มาลากตัวตาแก่ที่มิเห็นคุณค่าของผู้อื่นไปที แล้วตีให้ตายไปเสีย!”