ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1892

หลังจากได้ยินคำกล่าวเหล่านั้น หลิงอวี๋ก็คิดว่าเซียวหลินเทียนเป็นปีศาจร้ายที่ก่อกรรมทำชั่วสารพัดและสังหารผู้คนเป็นผักปลา

แต่หลิงอวี๋กลับมิรู้เลยว่ามหาปราชญ์เป็นผู้สั่งให้คนบิดเบือนและแพร่กระจายข่าวนี้ออกไปหลังจากที่เขากลับไปถึงเมืองหลวงแดนเทพ

เซียวหลินเทียนและหวงฝู่หลินนั้นคนหนึ่งทำให้มหาปราชญ์ตาบอด และอีกคนก็ตัดแขนข้างหนึ่งของมหาปราชญ์ มหาปราชญ์จะกล้ำกลืนความอัปยศนี้ได้อย่างไรหากเขามิแก้แค้น!

เขาทำให้เซียวหลินเทียนและหวงฝู่หลินเสียชื่อเสียงและทำให้ผู้คนทั่วหล้าลุกขึ้นมาโจมตีพวกเขา ส่วนมหาปราชญ์ใช้โอกาสนี้พักฟื้นและหาโอกาสเหมาะเพื่อช่วงชิงมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ซึ่งคือ กระบี่คุณอู่ของเซียวหลินเทียนอีกครั้ง

มหาปราชญ์มิได้บอกใครเกี่ยวกับการค้นพบกระบี่อายุนับพันปีเล่มนี้ ด้วยคิดว่ากระบี่เล่มนี้เป็นของตน จึงมิอยากให้ใครมาแย่งชิงมันไป

การแพร่กระจายข่าวลือเป็นหนึ่งในอุบายของมหาปราชญ์ที่ต้องการทำลายชื่อเสียงของเซียวหลินเทียนและป้องกันมิให้เขาพบกับเหล่าศิษย์จากตำหนักปีกเงิน

ซึ่งเป็นไปตามคาดว่าข่าวลือนั้นแพร่กระจายไปยังวงกว้างด้วยความรวดเร็ว

บรรดาศิษย์ตำหนักปีกเงินบางส่วนที่กระจายอยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ ได้รับข่าวจากสือหรงแล้ว และกำลังรีบไปรวมกลุ่มกับสือหรงเพื่อปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าตำหนักคนใหม่

ศิษย์บางคนที่ได้รับข่าวนี้และกำลังจะออกเดินทางก็ได้ยินข่าวลือดังกล่าวด้วย

ในช่วงเวลานั้น เหล่าศิษย์เต็มไปด้วยความเศร้าโศกและความโกรธแค้น เซียวหลินเทียนสังหารเจ้าตำหนัก แต่กลับบังอาจหวังให้พวกเขากลับไปฟังคำสั่งของเขาหรือ?

จะให้เป็นเช่นนั้นได้อย่างไร!

ดังนั้น หลังจากสือหรงกระจายข่าวออกไป สามวันต่อมา จำนวนศิษย์ที่มาพบกับสือหรงก็เหลือมิถึงห้าคน

เมื่อสือหรงเห็นคนจำนวนนั้น ใจของเขาก็หดหู่ลงทันที เขาจะฟื้นฟูตำหนักปีกเงินด้วยคนเพียงหยิบมือนี้ได้อย่างไรกัน?

หรือว่าตำหนักปีกเงินจะถูกยุบไปทั้งเช่นนี้?

หลังจากได้รับรายงานของสือหรง เซียวหลินเทียนก็ยิ้มบาง ๆ

หลังจากที่เขาช่วยฝูหยางกำจัดค่ายกลบนภูเขาห้ายอด เขาก็กังวลว่าบรรดาศิษย์ของตำหนักปีกเงินจะมาแก้แค้นเขาหากได้รู้ว่าเขาเป็นคนทรยศ เขาจึงแอบพาคนในครอบครัวของตนหนีไปพร้อมกับเงินที่ฝูหยางให้มา

เจี่ยงหัวเองก็มุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงแดนเทพด้วยเพราะต้องการซ่อนตัวในเมือง ในเมืองหลวงแดนเทพแห่งนี้มีมหาปราชญ์คอยคุ้มครองเขาอยู่ แม้ศิษย์ของตำหนักปีกเงินจะหาตัวเขาพบ แต่ก็จะมิสามารถแก้แค้นเขาได้

เจี่ยงหัวเดินทางทางน้ำ ด้านเซียวหลินเทียนที่ได้ทำการคำนวณเส้นทางแล้ว อาศัยจังหวะที่เจี่ยงหัวกับครอบครัวเทียบท่าพักผ่อนและเติมเสบียงเข้าไปในห้องของเจี่ยงหัวโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น

คนในครอบครัวของเจี่ยงหัวพากันลงไปเดินเล่น แต่เจี่ยงหัวที่มีความรู้สึกผิดมิกล้าลงจากเรือและซ่อนตัวอยู่ในห้องโดยสารของเรือ

เมื่อเห็นเซียวหลินเทียนเข้ามา เจี่ยงหัวก็ทำท่าทางเหมือนเห็นผีและตะโกนขึ้นว่า “เจ้าเป็นใคร? เข้ามาได้อย่างไร?”

เซียวหลินเทียนเพียงแสดงป้ายบัญชาที่บอกให้รู้ถึงตัวตนของเขาที่เป็นเจ้าตำหนัก และดึงกระบี่ออกมาโดยมิพูดอะไร

ยังมิทันที่เจี่ยงหัวจะดึงกระบี่ของตนออกมาตอบโต้ เขาก็รู้สึกขนลุกซู่ที่คอ และศีรษะกับคอก็แยกออกจากกันในทันที...